12152017Παρ
ΕνημέρωσηΠεμ, 09 Νοε 2017 11am

Εξάντας

Τι Να γυρεύουν Ηλιόλουστες Μέρες Μέσα Φλεβάρη...

ΤΙ ΝΑ ΓΥΡΕΥΟΥΝ ΗΛΙΟΛΟΥΣΤΕΣ ΜΕΡΕΣ ΜΕΣΑ ΦΛΕΒΑΡΗ...
           

Οι κινήσεις στην τρέχουσα προεκλογική περίοδο καταιγιστικές και ταχυδακτυλουργικές.  
 
Στηριγμένες στο νέο θέσφατο της προσαρμογής. Επιχειρούν να διαμορφώσουν το νέο με παλιά υλικά σε άλλες δόσεις και συσκευασίες. ’λλα και κάτι παραπάνω, επιχειρούν να πείσουν ότι η νέα εποχή τα χωράει όλα, ανέχεται τα πάντα, ανατρέπει τις διακρίσεις των παλαιών ετικετών...
Χρησιμοποιούνται οι κατάλληλες λέξεις: οι αμφίσημες. Εκείνο που ενοχλεί περισσότερο είναι η ενορχηστρωμένη προσπάθεια να εξαιρεθεί από την νέα εποχή, οποιοσδήποτε επιμένει να αναλύει πρώτα τα ζητήματα που τίθονται και έπειτα, βρε αδελφέ, να καταθέτει τη σκέψη, τη διαφωνία, τις συμφωνίες του. Σήμερα εκείνος που δηλώνει παρών – στις νέες παρατάξεις- αποκτά την απόλυτη εξουσία να ανασκευάσει  τα πάντα στον νέο πολιτικό "αχταρμά". Το ακόμα χειρότερο: όποιος αντιπροτείνει να δηλωθεί το τι επιδιώκεται, να σημειωθούν τα υλικά της κατασκευής, να ορισθούν οι μέθοδοι, οι τεχνικές, το χρονοδιάγραμμα  και να προσδιορισθεί το κόστος, χλευάζεαι, και λοιδωρείται ως γρινιάρης, άνθρωπος της παλιάς εποχής.  Αντί για απάντηση παίρνει εικόνες του νέου τιμονιέρη και των εκατέρωθεν νεοαπακτηθέντων πλην έμπειρων πρωτομάστορων...
Α, δίδεται και η έντυπη διαβεβαίωση ότι το έργο θα είναι ή "άλλο" ή "ωραίο".
 
Υποβιβάζεται η πολιτική στη γενική και μάλλον σκόπιμα αόριστη επίκληση της νεωτερικότητας. Μέχρι εκεί. Απουσιάζει η αντιπαράθεση σε σχέδιο, διαδρομή, στόχο και προοπτική.
 
            Γράφαμε στο προηγούμενο τεύχος ότι οι ανάγκες μας παραμένουν: Απαιτούμε από την πολιτική να επεξεργαστεί και να διαμορφώσει ένα συνεκτικό σχέδιο ισχυρού ρεφορμισμού, το οποίο οφείλει να συμπεριλάβει και να αναδιατάξει τα κομμάτια του κατακερματισμένου κοινωνικού ιστού. Αναφερόμασταν και επιμένουμε στην αριστερή μεταρρυθμιστική πολιτική. Μένουμε επιφυλακτικοί στη θολή "συμμαχία αριστεράς – σοσιαλιστών – φιλελευθέρων" όπως αυτή σχηματίστηκε από την αμφίπλευρη διεύρυνση. Μένουμε επιφυλακτικοί δεν σημαίνει " ότι φεύγουμε".  Σημαίνει  ότι είμαστε  ε δ ώ  να  διατυπώσουμε τα δικά μας ερωτήματα, να  διεκδικήσουμε την αναθεμελίωση της πολιτικής, να εργαστούμε για την αποκατάσταση και το κύρος του συλλογικού.
 
            Αυτό το έργο δεν είναι εύκολο. Οφείλουμε να εργαστούμε επίπονα. Να αναμετρηθούμε πρώτα με τις ελλείψεις, κατόπι με τα λάθη μας.
 
            Μέσα στο Φλεβάρη, οι ηλιόλουστες μέρες, φέρνουν τις "ΑΝΟΙΞΙΑΤΙΚΕΣ ΩΡΕΣ" της ΚΑΙΤΗΣ ΔΡΟΣΟΥ:
 
 
Είναι μια χώρα με μανταρινιές,
Εκεί στην άκρη του χεριούσου,
Εκεί που τελειώνει ο καημός μας
Κι αρχίζει ο ουρανός.
 
Είπες:
Χρειάζεται να φυσήξει ένας άνεμος,
Να σκουπίσει τα σπίτια και τα δέντρα,
Να σκουπίσει τα χρόνια μας,
Για ν`ανάψεις μ` ένα πράσινο φύλλο
Την πίπα σου.
 
Εμείς δεν ξέραμε τίποτ` άλλο απ` τις μυγδαλιές
Που φύτεψε ο παπούς στο περιβόλι.
Όμως τώρα τον ξέρουμε
Τον άνεμο που σκουπίζει τα χρόνια μας
Και το πράσινο φύλλο
Που ανάβεις την πίπα σου
- Τώρα που φτάνουνε τα χέρια μας
ως τα δικά σου.
 
 

Σε φιλώ

Α.ΣΤΕΓΟΣ

Ηράκλειο 18.02.04

 
 
Υ.Γ1.Το ποίημα δημοσιεύτηκε, χωρίς άλλα στοιχεία, στην εφημερίδα Η ΑΥΓΗ, στη στήλη ΠΟΙΗΤΙΚΟ ΑΝΘΟΛΟΓΙΟ, το Νοέμβριο του 2003, ανθολόγος του μήνα η ΜΑΡΙΑ ΣΤΑΣΙΝΟΠΟΥΛΟΥ.
 
Υ.Γ2.Ένα κρασί και μια κουβέντα είναι η αρχή. Να είμαστε όλοι,όλες καλά μέχρι την επόμενη συνάντηση.
 
Ο ίδιος