12152017Παρ
ΕνημέρωσηΠεμ, 09 Νοε 2017 11am

Εξάντας

Σκέψεις πόνος και οργή για ενα πρόωρο χαμό...

                                                                                
Γράφει ο Α. ΣΤΕΓΟΣ      
 
Στον 15χρονο σύντροφο μου,
 
Στις 15 Φεβρουαρίου 1952 αρχίζει στο Διαρκές Στρατοδικείο Αθηνών η δίκη του Νίκου Μπελογιάννη, μέλους της Κεντρικής Επιτροπής του KKE. Μαζί του 28 ακόμη κατηγορούμενοι, ανάμεσά τους και η ετοιμόγεννη Έλλη Ιωαννίδου που θα ακούσει την καταδίκη της σε θάνατο δύο βδομάδες μετά, ενώ βρισκόταν σε δημόσιο μαιευτήριο της Αθήνας.
Στην κορύφωση του "ψυχρού πολέμου", με την αδιάλειπτη δράση της CIA και της KGB, και το φάντασμα του εμφυλίου πολέμου να καλύπτει και να συρρικνώνει τη ζωή στην Ελλάδα, η δίκη ενός νέου κομμουνιστή κυριαρχεί στον διεθνή τύπο της εποχής. Και προκαλεί συγκίνηση…
 
Η καταδίκη σε δις θάνατο κινητοποιεί την Αριστερά και ενωμένη δίνει μια άνιση μάχη για να σωθούν οι μελλοθάνατοι… Άνιση μάχη! Όπως ατελέσφορες αποδείχθηκαν και οι τραγικές φωνές των διανοούμενων από όλη την Ευρώπη.
 
Η εκτέλεση του Νίκου Μπελογιάννη και των συντρόφων του, ημέρα Κυριακή – που δεν γινόταν εκτελέσεις – συγκλονίζει όλο τον πολιτισμένο κόσμο. Η λήθη που διακηρύχθηκε επί Πλαστήρα δεν κατάφερε την εθνική συμφιλίωση. Άλλωστε τα γεγονότα είναι γνωστά: οι δίκες για κατασκοπεία, οι εξορίες και τα πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων θα εξακολουθούν να βαραίνουν την ελληνική κοινωνία για πολλά χρόνια…
 
Τι μένει σήμερα σύντροφε; Η μνήμη αναλλοίωτη. Καθάρια! Το ευγενικό παρουσιαστικό και το χαμόγελο του Νίκου Μπελογιάννη. Τα λόγια του για ψωμί, ειρήνη και ελευθερία. Η παλικαριά, η πίστη στις ιδέες και η αυτοθυσία του.
 
Μας συνοδεύουν πάντοτε το στοιχείο της αυταπάρνησης και το διάσημο σκίτσο του Pablo Picasso… Η μορφή του!  
 
Η στάση ζωής της συντρόφου του Έλλης Παππά… Τα μικροσκοπικά βιβλία που έφτιαξε μέσα στην φυλακή για τον γιό τους – το μικρό Νίκο… μα και για τα παιδιά μας, τα παιδιά του κόσμου όλου!
 
Σκέφτομαι ότι αυτό που τελικά μένει και περνάει από γενιά σε γενιά είναι η δική μας ανάγκη: ο σοσιαλισμός να έχει το ανθρώπινο πρόσωπο του Νίκου Μπελογιάννη…     
 
 
Σε φιλώ.
Ηράκλειο, 07.04.08
 
Ο Α. ΣΤΕΓΟΣ γεννήθηκε πριν 40 χρόνια στο Ηράκλειο.
Ύστερα από τις σπουδές του επέστρεψε στην γενέθλια πόλη, όπου ζει και εργάζεται.
Παρατηρεί και καταγράφει, ενίοτε δημοσιοποιεί, συχνά  αμφισβητεί.
Διαρκώς χάνεται