Τροχιοδεικτικά Πυρά

Τροχιοδεικτικά Πυρά - Ιανουάριος 2009 - φ.75

Αι εχθρικαί στρατιωτικές δυνάμεις προσβάλλουν από της 05.30 πρωινής της σήμερον τα ημέτερα τμήματα προκαλύψεως επί της ψυχοσωματικής μεθορίου. Αι ημέτεραι δυνάμεις αμύνονται του εαυτού εδάφους!
 
"Αν εμείς οι άνθρωποί της ανεχόμαστε αγόγγυστα την κάθε ομάδα "επαναστατημένων" νεαρών να μαγαρίζει ανενόχλητη την Ακρόπολη ή να διακόπτει μια θεατρική παράσταση βρίζοντας το κοινό και γράφοντας με σπρέι στο καινούργιο, καθαρό φουαγιέ του "εθνικού" το ναζιστικής υφής σύνθημα "σκατά στους κουλτουριάρηδες" (!) τι μας λέει ότι δεν θα δούμε μεθαύριο τους ίδιους ή άλλους να καίνε βιβλία ή να επιχειρούν να ορίσουν το τι θα λέμε και τι θα σκεφτόμαστε;"

Ανάκρουσις εθνικού ύμνου. Εις στάσιν επάρσεως σημαίας. Σαν πας Μαλάμω για νερό, εγώ στη βρύση Μαλάμω θα καρτερώ! Είναι δυνατόν ένα νευροκαβαλίκεμα να ταλαιπωρεί ένα ολόκληρο έθνος; μα επιτέλους ποιος κυβερνά αυτό τον τόπο;
το ξακουστό γυρεύεις Κύκλωπα να μάθεις τ' όνομά μου. θα τόχεις...Κανένας τ' όνομά μου, κι όλοι τους Κανένα με φωνάζουν...

Τρεις μεγάλοι ισραηλινοί συγγραφείς τάχθηκαν υπέρ άμεσης εκεχειρίας με τη Χαμάς, σε μία στιγμή όπου το Ισραήλ εξακολουθεί για τέταρτη συνεχή μέρα τις αεροπορικές επιθέσεις εναντίον του ισλαμιστικού κινήματος στη Γάζα.


Η μεθερπητική νευραλγία είναι μια επιπλοκή που συνεχίζεται και μετά την εξαφάνιση του εξανθήματος. Μπορεί να ταλαιπωρεί τον ασθενή για πολύ καιρό, ακόμα και για χρόνια.
Εμένα το λες; σε 2 μήνες συμπληρώνονται 46 χρόνια...


Εμπόλεμη κατάσταση, εμπόλεμη ζώνη...μύρισε καμένο...ευτυχώς άναψαν καλοριφέρ κι επέρχεται μια ισορροπία στις μυρωδιές...έξω ψιχαλίζει, κάνει κρύο, συνθήκες αντιπαράθεσης, λιγοστά αυτοκίνητα, φαίνεται έχουν επιστρατευτεί τα υπόλοιπα, όπου νάναι θα κάνω διάγγελμα.
Που είμαι; Λύκε-Λύκε είμαι εδώ;

Οι κύριοι Δοξιάδης, Θεοδωρόπουλος και Μάρκαρης σώζουν την τιμή του ελληνικού πνευματικού κόσμου. Πού μπαίνει το όριο σε αυτή την κωμικοτραγική "πολιτιστική επανάσταση" των απολίτιστων; (Παρεμπιπτόντως, τους οργισμένους νεαρούς τούς προσέβαλλαν αποκλειστικά οι θεατρικές παραστάσεις ποιότητας, που παίζονται στα αφύλακτα, ταλαίπωρα θέατρά μας. Ούτε στα μπουζουκτσήδικα με τους μπράβους τους προσπάθησαν να "παρέμβουν" ούτε στα ποδοσφαιρικά ματς, προφανώς επειδή αυτά είναι υπεράνω κάθε υποψίας "κουλτούρας").

Ελληνοεαυτέ μου λαέ,

Η φωνή, που ακούτε, σάς είναι γνωστή. Γνωρίζετε ποιος σάς ομιλεί. Είμαι ο εαυτός σας, Είμαι αυτός, που εκλέξατε αρχηγό σας. Είμαι συμπολεμιστής και ηγήτοράς
σας στον κοινό αγώνα. Το πραξικόπημα του έρπητος ζωστήρα απέτυχε. Ήμουν ο στόχος. Και όσο είμαι ζωντανός, η χούντα πάσης φύσεως ιών που επιβουλεύονται την ανεξαρτησία σου δεν θα περάσει.

Ο λαός του εαυτού σας δεν ανέχεται πραξικοπήματα και δικτάτορες. Η χούντα χρησιμοποίησε πολλών ειδών ασθένειες εν είδει τεθωρακισμένων προκειμένου να με συντρίψει εγκαθιδρύοντας βιαίως την κυριαρχία της. Αλλά η αντίσταση της προεδρικής φρουράς αναχαίτισε τα τεθωρακισμένα. Το μοναδικό κατόρθωμα της χούντας ήταν να κυριεύσει το σταθμό Ραδιοφωνίας, ώστε να μεταδώσει ανακρίβειες και να μιλήσει για αλλαγή κυβέρνησης.

Μήν υπακούετε καμία οδηγία ή διαταγές, που μεταδίδει η χούντα από το σταθμό αυτό.
Η βροχή σταμάτησε. Πάω στο super market να ψωνίσω.
"Αντίσταση, resistance, resistencia, Widerstand"
 
Σχολιάζοντας την κίνηση, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Ευάγγελος Αντώναρος έκανε λόγο για απαράδεκτες ενέργειες.

Ελληνικέ εαυτέ,
Η χούντα αποφάσισε να καταστρέψει το σώμα σου πιστεύοντας ότι μ' αυτό τον τρόπο θα διχοτομήσει το πνεύμα σου, αλλά δεν θα το επιτύχει. Οφείλεις ν' αντισταθείς στη χούντα με κάθε τρόπο. Μή φοβάσαι, δείξε καθαρά τη θέση σου και την απόφασή σου να αντισταθείς, να πολεμήσεις!

Καταταγείτε όλοι σας στις νόμιμες δυνάμεις του εαυτού σας. Η χούντα δεν πρέπει να περάσει και δεν θα περάσει. Ο αγώνας είναι ιερός και η νίκη είναι δική μας.

Ζήτω η ελευθερία, ζήτω ο εαυτός σας, ζήτω το έθνος!
Επέστρεψα.

Ακολουθεί στρατιωτική παρέλαση του αντάρτικου σώματος.. Επικεφαλής πάνω στο άλογο αξούριστος εγώ φοιτητής. Τότε που με μακριά μαλλιά ξιφουλκούσα εναντίον όλων και υπέρ όλων.
Διάλειμμα. Έβαλα το φαγητό, μοσχαράκι ραγού. Δικής μου εμπνεύσεως. Ώσπου νάρθεις θα έχει γίνει. Στο super market  σήμερα ήταν λες κι είχε βγει για ανεφοδιασμό η μοναξιά. Όλοι ήμασταν μόνοι μας παρέα με το καροτσάκι μας. Ένα ζευγάρι ξένων μόνο ήταν κι ένας μπαμπάς με την κόρη του.
 
Μπροστά μου στο ταμείο ήταν μια γριά 80 φεύγα που είχε ψωνίσει ετερόκλητα εντελώς πράγματα. Είχε και πάρκινσον κι έκανε μια ώρα να βγάλει και να βάλει οτιδήποτε. Ζαρωμένη αλλά γοητευτική, με μαύρο γυαλί προφανώς για να μην φαίνεται η λάμψη του παρελθόντος και τυφλωθούμε. Ευγενέστατη, καλοντυμένη αλλά τόσο μόνη...φεύγοντας ευχήθηκε κιόλας στην ταμία, η μοναδική, καλή χρονιά...στην αρχή τσαντίστηκα που καθυστερούσε αλλά μετά μετάνιωσα...να κάτι τέτοια είναι που πρέπει να παλέψω...τη συμπάθησα όμως όταν είδα στα ψώνια της ένα μπουκάλι κρασί τι λες; Δεμέστιχα! άκου να δεις! Λευκό βεβαίως-βεβαίως! 

έξω άρχισε πάλι να βρέχει...το φαγάκι μύρισε...στο ραδιόφωνο μπήκαν διαφημίσεις...πίνω καφέ και σε περιμένω γράφοντας... Κούγκι δεν πρόκειται να γίνω! κι ούτε γυρνάω πίσω στης κατάθλιψης τα χαρτομάντηλα...τέλος τα ηρεμιστικά...καιρός να πάρει και κανένας άλλος... 

Ο Σοπενάουερ έλεγε ότι ο άνθρωπος είναι αδύνατον να ζήσει μια ευτυχισμένη ζωή κι ότι το καλύτερο που μπορεί να κατορθώσει είναι να ζήσει μια ηρωική ζωή. Ίσως γι αυτό συμπεριφερόμαστε τόσο εγωιστικά κι αλαζονικά. Πασχίζουμε, εν αγνοία μας, ηρωικά να γίνουμε ευτυχισμένοι. Κι επειδή η ευτυχία είναι μέγεθος τη συντάσσουμε καθ' υπόδειξη των ισχυόντων μέτρων και σταθμών. Θέλω να είμαι μια porche ευτυχισμένος, ένα ρεβεγιόν στην Αράχωβα ή το Άσπεν, ευτυχισμένος 250μ2 μεζονέτας, μερικών χιλιάδων ευρω το μήνα, ή ακόμα ενός επωνύμου κύρους κι αναγνωρισιμότητας. Ήρωες; όχι πουλάκι μου...ευτυχισμένοι; δεν μας ενδιαφέρει τόσο...πετυχημένοι...ναι...αυτό! να έχουμε ως απαρέμφατο ζωής κι ουχί ως δοτική του οργάνου...

Γδύνομαι χριστουγεννιάτικο δέντρο, ανάβω τα λαμπιόνια μου, κι ίπταμαι των φιλοδοξιών μου ευχόμενος αυτή τη φορά να πετύχω τον στόχο μου. Να πάψω να λέω είναι, και να πω είμαι...και ταπεινά να ξεφουσκώσω και να πέσω σαν καραβάκι πια στη γη τραγουδώντας ή ψιθυρίζοντας...
Καλή χρονιά!
 
Κωνσταντίνος Ε. Γυπαράκης