06262017Δευ
ΕνημέρωσηΣαβ, 13 Μαϊ 2017 10am

Άρθρα

Συνέντευξη Γιώργος Καζαντζής

Αξιολόγηση Χρήστη: 0 / 5

Αστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια Ανενεργά
 

Γεννηθήκατε στην Καλαμαριά…Ποιες είναι οι μνήμες σας από την Καλαμαριά εκείνης της εποχής;
Απέραντες εκτάσεις για παιχνίδι, ατέλειωτο πράσινο, καθαρός αέρας, γειτονιά, ανθρωπιά, επικοινωνία αλλά και  πολλές λάσπες, φτώχια, αστυνόμευση …

Ποια είναι τα πρώτα μουσικά σας  ακούσματα και ερεθίσματα; Oι πρώτες σας μουσικές επιρροές;
Στο σπίτι μπορεί να είχαμε φτώχια αλλά δεν έλειπε το ραδιόφωνο που είχε ενσωματωμένο "πικ απ" και μαγνητόφωνο με δίσκο παρακαλώ.
Βλέπεις ο πατέρας μου ήταν από μουσική οικογένεια ( ο θείος μου Γιώργος Καζαντζής κι αυτός, ήταν οργανοποιός όλων των νηκτών οργάνων και επίσης πολύ καλός μουσικός), ήταν μερακλής και κυνηγούσε πάντα την τελευταία λέξη της τεχνολογίας για να ικανοποιήσει τα ακούσματά του.
Ετσι κι εμείς απολαμβάναμε μαζί του ποιότητα μουσικής.Οι επιλογές του πατέρα μου ήταν γνήσιο λαϊκό και ελαφρό τραγούδι της εποχής, πολύ Χατζιδάκι και Θεοδωράκη, πολύ παράδοση και επίσης ευρωπαϊκή και κλασσική μουσική μέσω ραδιόφωνου αλλά και από δισκογραφία.

To 1986 Φεστιβάλ Τραγουδιού της Θεσσαλονίκης, το 1991 "Πρώτοι αγώνες ελληνικού τραγουδιού" της Καλαμάτας…Τι θυμάστε απ’αυτές τις στιγμές.
Παρόλο που ο θεσμός φάνηκε πολλές φορές να εκφυλίζεται ωστόσο εκείνη την εποχή είχε να δώσει κάτι παραπάνω. Τα βραβεία δίνονταν από επιτροπή αδιαμφισβήτητου κύρους ( Σταύρος Κουγιουμτζής, Δήμητρα Γαλάνη, Λιλάντα Λικιαρδοπούλου κ.α), παράλληλες εκδηλώσεις με Ross Daily και Νίκο Τάτση και βέβαια για μένα πέρα από τη συμμετοχή,  ήταν η μεγάλη ευκαιρία να ενορχηστρώσω για μεγάλο σύνολο, και επίσης η μεγάλη διάκριση το 2ο βραβείο.
Στην Καλαμάτα ήταν η μεγάλη στιγμή συνάντησης με τον Μάνο Χατζιδάκι αλλά και με Νίκο Κηπουργό, Μίλτο Λογιάδη, Μιχάλη Γκανά και πολλούς ενορχηστρωτές και μουσικούς.
Ωραίες αναμνήσεις και ωραίες εμπειρίες.

Πόσο σας σημάδευσαν στην μετέπειτα πορεία σας;
Τα βραβεία όχι αλλά οι συνεργασίες με εξαίρετους μουσικούς και γενικά σημαντικούς ανθρώπους σίγουρα γέμισαν τις αποσκευές μου και με έκαναν πιο πλούσιο σε γνώση.
Πως θα προσδιορίζατε το μουσικό σας στίγμα;
Αστιγμάτιστο… Δεν μπορώ να δώσω χαρακτηρισμό…
Απλά αυτό που μπορώ να καταθέσω είναι ότι βρίσκομαι αέναα σε μια αναζήτηση μιας προσωπικής μου έκφρασης, χωρίς εντυπωσιασμούς και πυροτεχνήματα και πάντα με γνώμονα το συναίσθημα και την ατμόσφαιρα ονείρου.
Συχνά καταθέτετε τον όρο "συγκερασμένα" για να μιλήσετε για τις μουσικές σας. Τι ακριβώς εννοείτε ;
Ο συγκερασμός είναι ένας μουσικός όρος και αναφέρεται στο χωρισμό (διαίρεση) της φυσικής κλίμακας σε δώδεκα ίσης απόστασης τμήματα του τόνου (ημιτόνια). Αυτό έγινε όχι με φυσικό αλλά με μαθηματικό τρόπο και από την εποχή που έγινε (Αναγέννηση) η μουσική και οι μουσικοί πήραν δύο διαφορετικές πορείες η μία της ασυγκέραστης ( κυρίως η παράδοση, η Βυζαντινή και η ανατολική Μουσική) και της συγκερασμένης που είναι η δυτική μουσική κλασσική μετά την αναγέννηση και μοντέρνα.
Είναι αλήθεια ότι όταν παρεμβαίνεις στη φύση το αποτέλεσμα μπορεί και να είναι τερατογέννεση. Όμως πως μπορούμε να παραβλέπουμε αριστουργήματα της δυτικής μουσικής που όμως φθάνουν στα αυτιά μας με συγκερασμένες κλίμακες;
Πολλά παραδοσιακά όργανα από την φύση τους παίζουν ασυγκέραστα και εμείς που ισορροπούμε ανάμεσα στις δύο σχολές όταν χρησιμοποιούμε ένα τέτοιο όργανο σε ένα κομμάτι συγκερασμένης κλίμακας του δίνουμε οδηγία να παίξει συγκερασμένα για να κουρδίσει με τα υπόλοιπα όργανα.

Πως βλέπετε σήμερα την πορεία του λαϊκού τραγουδιού;
Καταρχήν θα πρέπει να προσδιορίσουμε τι σημαίνει λαϊκό τραγούδι. Είναι αυτό που εκφράζει το λαϊκό συναίσθημα γενικώς, η αυτό που χρησιμοποιεί λαϊκότροπους δρόμους και κυριαρχείται από το κατεξοχήν λαϊκό όργανο το μπουζούκι;
Γιατί και ο Μάνος Χατζιδάκις λαϊκό τραγούδι έγραφε. Εν πάσει περιπτώσει το τραγούδι γενικά και επομένως και το λαϊκό όπως και αν το θεωρήσουμε αντιμετωπίζει το ίδιο πρόβλημα που αντιμετωπίζει και όλη η τέχνη.
Με την σαρωτική γιγάντωση της τεχνολογίας η προσφερόμενη  περί τέχνης πληροφορία είναι πλέον εκατονταπλάσια της δυνατότητας αφομοίωσης που έχει ο κάθε ακροατής. Έτσι εάν λάβουμε και το δεδομένο ότι σήμερα ο άνθρωπος ως αντικείμενο εκμετάλλευσης και καταναλωτισμού, υφίσταται τρομερή επίθεση παραπλάνησης και αλλοίωσης του αισθητηρίου του, οι δυνατότητές του να εκτιμήσει το καλό μειώνονται συντριπτικά. Σίγουρα υπάρχει καλό τραγούδι και σήμερα. Το ερώτημα είναι πλέον εάν μπορεί να εκτιμηθεί και από πόσους.

Συνθέτες – τραγουδιστές – τραγουδοποιοί. Μια ιστορία που κρατάει χρόνια. Θα θέλαμε τη γνώμη σας.
Η ερώτηση εστιάζει προφανώς στο τραγούδι. Για έναν συνθέτη όμως αυτό είναι ένα μέρος του έργου του, πολύ σημαντικό μεν, αλλά ένα μέρος…
Είναι αλήθεια ότι μετά την εμφάνιση του μοντέλου του τραγουδοποιού δηλ. συνθέτη-στιχουργού-ερμηνευτή σε ένα πρόσωπο, υπήρξε βαθύτερη προέλευση στην ταυτότητα δημιουργίας του τραγουδιού. Δόθηκε μεγάλη σημασία στην έννοια τραγούδι ως μια άρρηκτη σχέση μουσικής και στίχου με κάπως περισσότερο βάρος στον στίχο ως πιο άμεσα αντιληπτό στον ακροατή. Έτσι η Μουσική που ποτέ δεν έχασε την γόνιμη συνεισφορά της στο τραγούδι, κινείται πλέον σε ένα χώρο εξυπηρέτησης του στίχου και δεν εξελίσσει την έντεχνή της φύση που θεμελίωσε ο Μάνος Χατζιδάκις, ο Μίκης Θεοδωράκης και άλλοι σημαντικοί συνθέτες.
Στις μέρες μας υπάρχουν σημαντικοί συνθέτες που πέρα από το τραγούδι γράφουν και οργανική μουσική είτε μέσα από δισκογραφία η μουσική για κινηματογράφο η Θέατρο.

Ιδιαίτερο κομμάτι της δημιουργίας σας αποτελεί η οργανική μουσική. Θα θέλαμε τις σκέψεις σας…
Το τραγούδι αδιαμφισβήτητα είναι ένα μεγάλο και αγαπημένο κομμάτι της δημιουργίας μου. Όμως όταν η ψυχή ζητάει να κινηθεί σε μονοπάτια απαλλαγμένα από νοήματα και εκφράσεις, σε ένα πεδίο απόλυτης ελευθερίας  και ηχοχρωματικής έκφρασης, τότε αντιλαμβάνομαι ότι δεν μου αρκεί πλέον η δομή κουπλέ-ρεφραίν ενός τραγουδιού και επίσης θα περιόριζε το αισθητικό απαύγασμα της μουσικής μου ακόμη και ο πλέον βαθύς ποιητικά στίχος.
Έτσι καταφεύγω στην καθαρά οργανική μουσική. Εκεί η δομή μπορεί να είναι πιο πλούσια από ένα απλό κουπλέ ρεφραίν όπου σε συνδυασμό με την δυνατότητα ανάθεσης ρόλων σε πολλά όργανα, μέσα σε ένα πλούσιο από συχνότητες και ηχοχρώματα περιβάλλον, αισθάνομαι πιο ελεύθερος να κινηθώ στο μουσικό σύμπαν και ίσως προσεγγίσω κάπως το αποτέλεσμα που φαντάζομαι.
Ένα κομμάτι σας οργανικό είναι το "Ελαφονήσι". Πως προέκυψε;
Αναφέρεται βέβαια στο δικό σας μαγευτικό Ελαφονήσι. Εχω ζήσει εκεί κάποιες μαγικές στιγμές, στιγμές υπέρβασης όπου το μόνο στοιχείο που με συνέδεε με τον αισθητό μου κόσμο ήταν ο ήχος του κύματος, τον οποίο αναπαρήγαγα μουσικά και έχτισα επάνω του όλο το κομμάτι.


Tα τελευταία 13-14 σχεδόν χρόνια έχετε δημιουργήσει το "Polytropon". Στούντιο – δισκογραφική εταιρεία και οργάνωση  αξιόλογων μουσικών παραγωγών. Θα ήθελα να πούμε δυο λόγια γι’αυτό το χώρο.
Είναι έργο ζωής, κάτι σαν επέκταση της δημιουργικής μου ανάγκης και σε καμία περίπτωση δεν είναι επιχείρηση.
Πρώτα δημιουργήθηκε το studio το 1994 και έπειτα ως ανάγκη ολοκλήρωσης της όλης παραγωγικής διαδικασίας ενός CD προέκυψε και η δισκογραφική με την συνεργασία του φίλου μου και συνθέτη Κώστα Αθυρίδη.
Το Polytropon είναι ουσιαστικά μία στέγη καλλιτεχνικών προσπαθειών που παλεύει μέσα σε μια εκφυλισμένη και ευτελισμένη καλλιτεχνικά και εμπορικά αγορά, να προωθήσει παραγωγές που έχουν ταυτότητα και αναζήτηση.
Σε συνδυασμό με το studio είναι ένας τόπος παραγωγής και διάθεσης μουσικής δημιουργίας.
"Ίσαλος Γραμμή" η τελευταία σας δουλειά. Τι αντιπροσωπεύει στην μουσική σας πορεία;
Είναι η πιο πρόσφατη δουλειά μου και επομένως και η πιο έμπειρη.
Πρώτα από όλα εκφράζει την αγάπη και την πίστη των φίλων μου τραγουδιστών στην δουλειά μου και αυτό θέλω να το καταθέσω ως πρώτο στοιχείο.
Επίσης έχω την χαρά να μελοποιήσω στίχους πολύ σπουδαίων στιχουργών με πρώτο βέβαια τον μεγάλο μας Μάνο Ελευθερίου και να έχω επίσης την συνεργασία με τον αγαπημένο μου φίλο και συνθέτη Γιώργο Ανδρέου και τον φίλο μου Ακη Κατσουπάκη σε δύο τραγούδια.
Δεν ξέρω τι άλλο θα μπορούσα να καταθέσω γι’ αυτή τη δουλειά.
Το θετικό είναι ότι καλωσορίστηκε με πολύ θετικά σχόλια από τον τύπο και τα ραδιόφωνα και κινείται ( έχοντας βέβαια υπ’ όψη μας τις τρέχουσες συνθήκες) καλά στα δισκοπωλεία.