12172017Κυρ
ΕνημέρωσηΠεμ, 09 Νοε 2017 11am

Τα ασήμαντα

Τι να κάνουμε

Γ. Κοκκινάκος

Πολιτική είναι η τέχνη να εμποδίζεις τον κόσμο

να χώνει τη μύτη του σε πράγματα που τον αφορούν

PAUL VALERY

Κάθε νοήμων άνθρωπος δεν μπορεί να κατανοήσει το μέγεθος της ανευθυνότητας των πολιτικών ταγών. Όσων τουλάχιστον  τα τελευταία τριάντα χρόνια πέρασαν από υπουργικές θέσεις. Ας τους καταλογίσουμε ανευθυνότητα για να μην τους χρεώσουμε με υστεροβουλία, ιδιοτέλεια ή δόλο. Μαθηματικώς βέβαιο ήταν αφού το χρέος ανέβαινε σε κάποια στιγμή η χώρα δεν θα μπορούσε να το εξυπηρετήσει και τότε θα ερχόταν οι ‘’ελεήμονες’’ δανειστές για να μας χρεώσουν ολόκληρο το μέλλον.

Το δικό μας και των παιδιών μας. Τέτοια ανευθυνότητα. Και τολμούν και βγαίνουν ανερυθρίαστα και μας λέγουν ότι θα μας σώσουν και μας δίνουν συμβουλές χωρίς να ντρέπονται και οι πιο θρασείς να λένε ‘’μαζί τα φάγαμε’’!!

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το πάρτι στήθηκε με την συμμετοχή των πολιτών. Την αμεριμνησία τους, τη ραθυμία τους, την ροπή τους στην κακή ευδαιμονία, στην απληστία τους, στην αλλοτρίωση τους. Αλλά υπάρχει μια μικρή διαφορά. Ποιος βεβαιώνει ότι αν ο μέσος πολίτης γνώριζε ότι η χώρα οδεύει προς χρεωκοπία θα συνέχιζε με την ίδια αδιαφορία, ανευθυνότητα να πράττει τα ίδια; Κανείς. Ενώ οι πολιτικοί γνώριζαν και επομένως από εδώ προκύπτει η εγκληματική τους ευθύνη.

Η ευθύνη των πολιτών είναι από δω και πέρα. Να συνεχίζουν να επενδύουν δηλαδή σε όσους έχουν το πρωτεύθυνον για την κρίση.

Η λύση δεν μπορεί να έλθει μέσα από το υποθηκευμένο και αλλοτριωμένο πολιτικό σύστημα και τους βραχίονες του. Η λύση θα είναι μέσα από την κοινωνία, την κοινωνία που κοχλάζει, που έχει φθάσει σε σημείο βρασμού. Αλλά η λύση δεν θα είναι οικονομική, τεχνική, μια απόπειρα επαναδιαπραγμάτευσης, επαναδιευθέτησης, αλλά θα είναι λύση πολιτική.

Αλλά όχι μιας πολιτικής που ενώ προλέγει δήθεν τι θα γίνει στο μέλλον, μετά έρχεται και μας εξηγεί γιατί δεν έγινε. Όχι μιας πολιτικής που ρίχνει τα βάρη στους πολίτες και για τον εαυτό της κρατά τους μηχανισμούς προστασίας της ή ατιμωρισίας της. Μόνον την ασυλία και τον νόμο περί ευθύνης υπουργών να πάρει κανείς, φθάνει ! Διότι τι θα πει βουλευτική ασυλία όταν πρόκειται για αδικήματα του κοινού ποινικού δικαίου άσχετα με την άσκηση της βουλευτικής ιδιότητας ; Παρακολουθήστε την βουλή να φρίξετε.

Και τι θα πει νόμος περί ευθύνης υπουργών όταν ακόμα και η υπόθεση του Βατοπεδίου, υπόθεση που ταλάνισε τη χώρα για πάνω από ένα χρόνο, θα μπει τελικά στοπ αρχείο, αφού τα αδικήματα των πρωταιτίων με βάση το νόμο περί ευθύνης (διάβαζε ανευθυνότητας και ατιμωρησίας) υπουργών, έχουν στην ουσία παραγραφεί; Πέραν τούτου με απίστευτους νομικισμούς μας λένε ότι το Δημόσιο δεν υπέστη βλάβη!!

Αλλά οι υπερνοήμονες πολιτικοί μας  έχουν και άλλο όπλα στην φαρέτρα τους για να μας αποκοιμίζουν.

Εξεταστικές των πραγμάτων επιτροπές την λένε. Είναι σαν τις  ΕΔΕ που διενεργούνται σε όλο το δημόσιο τομέα. Η εξεταστική των πραγμάτων δεν αποκαλύπτει  αλλά συγκαλύπτει. Από όλες τις δουλειές που έκανε η MISENS στην Ελλάδα, 10% πήγαινε στους εμπλεκόμενους στις προμήθειες και στους πολιτικούς! Υπολογίστε το ύψος της διαφθοράς.

Καιρός οι πολίτες να αναστοχαστούν. Να αναστοχαστούν για τις πράξεις τους και τις επιλογές τους. Και να στείλουν εκεί που τους αξίζει όσους ρωτούν αν η υπόθεση Βατοπεδίου  έβλαψε τη χώρα, ή όσους διατηρούν ακόμα εν ισχύει  τους προαναφερόμενους νόμους. Έχομε ανάγκη από ένα πολιτικό σύστημα που να παράγει όφελος για τους πολίτες και όχι για τους πολιτικούς. Αυτό πλέον είναι το διακύβευμα.