12172017Κυρ
ΕνημέρωσηΠεμ, 09 Νοε 2017 11am

Πρόσωπα και Θέματα

Ελένη Μαρινάκη , «Σε Ξένο Ουρανό»

ELENI MARINAKI
se xeno ourano

Γιατί «Σε Ξένο Ουρανό»;

Γιατί το σε «Ξένο Ουρανό» είναι ο τελευταίος στίχος ενός αποχαιρετιστήριου ποιήματος σε μια φίλη που «έφυγε», αλλά και γιατί, παρ’ ότι όλη μας τη ζωή έχουμε έναν ουρανό να μας σκέπει και θα έπρεπε να μας είναι οικείος επειδή αναγνωρίζουμε τις καλοκαιρίες και τις συννεφιές του, εν τούτοις φοβόμαστε τους κεραυνούς που πιθανόν να πλήξουν κι εμάς κάποια μέρα.

Στην ουσία είναι ένα παραπέτασμα αυτός ο ουρανός που πίσω του οι φόβοι μας αποκτούν σάρκα και οστά. Ποιος ξέρει τι φανταζόμαστε πως έχει, αναζητούμε τον Θεό γιατί από παιδιά έχουμε μάθει πως εκεί κατοικεί, ίσως όμως δεν έχουμε πειστεί ακόμα.

Δεν ξέρουμε λοιπόν στην πραγματικότητα, τί είναι αυτός ο ουρανός και όπως κάθε τι που μας είναι άγνωστο, μας τρομάζει.

 

Είσαι από τους ανθρώπους που εκφράζεται πολυ-επίπεδα (γραφιστική, ποίηση, μικρογλυπτική κτλ), τί σε οδηγεί σ’ αυτές τις φαινομενικά διαφορετικές μορφές έκφρασης;

 

Τα εικαστικά με απασχολούν, αποτελούν ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής μου, καθώς όμως περνά ο καιρός, η ποίηση παίρνει το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου μου. Αυτή είναι ο κατ’ εξοχήν τρόπος που εκφράζομαι.

 

 

Σε μια εποχή που «τα λόγια έχουν χάσει το νόημά τους» τί αποζητά ο ποιητικός λόγος;

 

Αυτό ακριβώς που λέτε: το νόημα. Όσο και αν νομίζουμε πως η εποχή μας είναι αντιποιητική, υπάρχει μια άνθιση στον ποιητικό λόγο, νέοι άνθρωποι γράφουν καλά, ζητούν περισσότερη ουσία, τίθενται ερωτήματα. Με άλλα λόγια απαιτείται μια αλήθεια, ένας διαυγής χώρος που μέσα του να κινούνται οι σκέψεις και οι επιδιώξεις μας. Να πάρει περισσότερη αξία η ζωή μας.

 

Οι ποιητές, κατά παράδοση, σμιλεύουν τις λέξεις επενδύοντας…

 

Οι ποιητές, την ψυχή τους καθρεφτίζουν γράφοντας, παλεύουν με τις λέξεις για να βγει διάφανη η αλήθεια, να αποδώσουν όσο το δυνατόν καλύτερα εκείνα που τους δόθηκαν. Μεταφράζουν τη ζωή, διαρκώς καταθέτοντας μία ομολογία πίστεως.

 

Ποια είναι η ιδανική σχέση κατά τη γνώμη σας ανάμεσα στον δημιουργό, το δημιούργημα και τον αποδέκτη της δημιουργίας;

 

Και δύο στίχοι αν μπορέσουν να μεταγγιστούν στον άλλο, είναι ένδειξη πως υπάρχει μία συγγένεια, άλλοι λιγότερο και άλλοι πιο πολύ γίνονται κοινωνοί της μέσα μας ζωής, ρέει ένα ποτάμι που απ’ το νερό του δροσίζονται όσοι το επιζητούν.

 

Φαντάζεστε μια κοινωνία χωρίς ποιήματα;

 

Είναι σα να μου λέτε αν φαντάζομαι μια θάλασσα χωρίς νερό.

Η ποίηση είναι το Αντίδωρο στο δώρο της ζωής που μας χαρίστηκε.

 

Info

 

Η Ελένη Μαρινάκη γεννήθηκε και ζει στα Χανιά. Σπούδασε γραφικές τέχνες και ζωγραφική στην Αθήνα όπου και εργάστηκε για αρκετά χρόνια.Έχει εκδώσει έξι ποιητικές συλλογές από το 1987.

 

ΔΩΡΟΔΟΚΙΑ

Έπινε χάπια
το πρωί
να συνηθίσει
την ημέρα.

Το μεσημέρι
έκλεινε τα
παράθυρα στον ήλιο
και κατέβαινε
αργά τις σκάλες.

Το βράδυ
έξω από τα
κάγκελα
τάιζε κόκαλα
τον Κέρβερο

να την αφήσει
να περάσει
ήσυχα.

Χωρίς
γαυγίσματα.

Ιούλιος 2008


ΜΕΤΑΝΑΣΤΗΣ ΠΟΝΟΣ

Πότε θα ’ρθεί
αυτή η Δευτέρα
να σου στείλω
το γράμμα
τον καιρό
να σου στείλω
που με τυραννάς.

Άγρια βαθαίνει
το σκοτάδι
οι μέρες έχουν
εγκαύματα βροχής
στο πρόσωπο.

Ποιός θα σου
επιδέσει
αυτό το τραύμα;

Έρχεσαι
από μακριά
μετανάστης πόνος
εκπατρισμένος καημός
πουλάκι που
χάθηκε στα πεδινά.

Ανήμερα Χριστούγεννα
σου σκίσανε
το τόπι,
με ένα κλικ
της μηχανής
κόπηκε η ώρα.

Κάθε πρωί
ξυπνάς σε
άλλη πατρίδα
αλλάζουν διευθύνσεις
οι κινήσεις σου.

Σε ξένα μέρη
μαθαίνεις πάλι
γραφή κι ανάγνωση.

Φεβρουάριος 2008