Με την Φωνή των Γονιών

Φύλλο 104 - Σεπτέμβριος 2011

Με τη δική μου πυξίδα να με κατευθύνει προς τη νέα σχολική χρονιά που ξεκινάει, και με τους δυνατούς ανέμους της αβεβαιότητας, της αγωνίας, και της αόριστης κινδυνολογίας να πνέουν στον ανοιχτό ορίζοντα της Ειδικής Εκπαίδευσης προσανατολίστηκε τέλη Αυγούστου το μολύβι μου, για το «τι μέλει γενέσθαι».

Ο ιός του πανικού που διαρκώς ανατροφοδοτείται από τα του μνημονίου και μεσοπρόθεσμου τεκταινόμενα, καθώς και με τα νέα δεδομένα των υποβαθμίσεων, συγχωνεύσεων, καταργήσεων σχολείων και τμημάτων ένταξης άφησε σε αρκετούς γονείς ερωτηματικά και ανασφάλεια που αντιμετωπίζουν κατάματα πολλά ενδεχόμενα, ακόμα και το χειρότερο να μείνουν τα παιδιά τους εκτός πλαισίου.

Ωστόσο στα Ευρωπαϊκά δικαστήρια προσφεύγουν οι σύλλογοι ΑμΕΑ και οι σύλλογοι γονέων της χώρας για τις απαράδεκτες συνθήκες που επικρατούν στην Ελλάδα καθώς δεν δίνονται τα απαραίτητα κονδύλια για υποδομές, και πρόσληψη ειδικευμένου προσωπικού. Μεταξύ άλλων υπογραμμίζουν ότι από τα 180.000 παιδιά με αναπηρίες και μαθησιακές δυσκολίες μόνο 13.500 παρακολουθούν κάποια μορφή πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης ενώ μόλις το 10% συνεχίζει σε δευτεροβάθμια Ειδική αγωγή.

Τα Ειδικά σχολεία είναι σχεδόν ανύπαρκτα, τα τμήματα ένταξης και τα ειδικά εργαστήρια έχουν ανεπαρκέστατες υποδομές και προσωπικό, προγράμματα δήμων μένουν στη μέση λόγω ανεπαρκούς χρηματοδότησης, ενώ η συντριπτική πλειονότητα παιδιών με αναπηρίες μένουν στα σπίτια τους ή στην καλύτερη περίπτωση παρκαρισμένα πρόχειρα σε τάξεις κοινών σχολείων, ενώ δεν προωθείται η αυτόνομη διαβίωση σε ξενώνες με εξειδικευμένο προσωπικό.

Παρόλα αυτά τα νέα του «πακέτου» των 5 εκατ. ευρώ από το ΕΣΠΑ για ενίσχυση των εκπαιδευτικών μονάδων Ειδικής αγωγής και τμημάτων ένταξης της Κρήτης, πνέουν εκ νέου μία θετική αύρα αισιοδοξίας, στην όλη ανεμοδαρμένη αβεβαιότητα της τελικής έκβασης του σχολικού έτους. Προτεραιότητα όλων μετά την εκταμίευση του «πακέτου ενίσχυσης» θα πρέπει να είναι η προσεκτική αξιολόγηση των εκπαιδευτικών αναγκών του κάθε τομέα, η ορθή διαχείριση και ο σωστός σχεδιασμός στην τελική αξιοποίηση τους προς όφελος των παιδιών με αναπτυξιακές και μαθησιακές δυσκολίες.

Οι Ηλεκτρονικοί υπολογιστές αφής, και οι διαδραστικοί πίνακες καθώς και καθετί άψυχο εκπαιδευτικό υλικό, δεν έχει καμιά απολύτως χρηστική αξία αν δεν αναλώνεται καθημερινά από το όραμα, την δημιουργικότητα, την επινοητικότητα, και τη φαντασία του εκπαιδευτικού που υπηρετεί αυτούς τους χώρους με βαθιά συναίσθηση υπευθυνότητας, και διάθεση προσφοράς και όχι με ρηχούς μπακαλίστικους επιδοματικούς υπολογισμούς.

Με την ελπίδα, η αισιοδοξία να κρατήσει γερές αντιστάσεις στις όποιες αντιπαλότητες και το όραμα για μία καλύτερη εκπαίδευση συνεχίσει την τροχιά του, κόντρα στις προκλήσεις διαψεύσεις, ματαιώσεις των καιρών.

Καλή σχολική χρονιά και καλή δύναμη!