Φασκόμηλο με Μέλι

Φύλλο 105 - Οκτώβριος 2011

Ο Ηλίας παρακαλεί, έχει βγάλει στο σφυρί το μαγαζί και το δύο χρόνων σπίτι του.

Παρακαλεί η Τράπεζα να του πάρει το σπίτι να ησυχάσει .Μα εκείνη δεν το παίρνει …θέλει να ροκανίζει την ψυχή και το μυαλό του σιγά – σιγά .

Ένας βούλγαρος με οικογένεια που εδώ και έξι μήνες είναι άνεργος φεύγει για την Αυστραλία .Υπάρχει συγκεκριμένη δουλειά και ασφάλιση που τον περιμένει.Αν έτσι έχουν τα πράγματα θα πάρει και την οικογένεια από δω.

 

Άλλος ένας ξένος που μας παίρνει τις δουλειές ξεκουπίζεται …Στις ειδήσεις βλέπω πως από τη Βικτώρια της Αυστραλίας τον Οκτώβριο διοργανώνεται ημερίδα ενημέρωσης για όλους  εκείνους που αναζητούν εργασία.Το νέο αυτό με πάει τριάντα χρόνια πίσω.Άκουγα τότε στο χωριό πως κάποιοι  έλειπαν στην μακρινή αυτή χώρα για δουλειά και ως παιδί την έψαχνα στο χάρτη .

 

Μου άρεσε η εικόνα της . Άκουγα και για κάποιους που είχαν φύγει στη Νέα Ζηλανδία και όταν κάποια καλοκαίρια έρχονταν γινόταν τρικούβερτο πανηγύρι .

 

Το Υπουργείο Μετανάστευσης και Υπηκοότητας της Αυστραλίας  οργανώνει αυτήν την ημερίδα ζητώντας μηχανολόγους , ειδικότητες του τομέα της υγείας ,ηλεκτρολόγους ,μηχανικούς .Από τον Ιούνιο 20.000 Έλληνες έχουν ανταποκριθεί σ’αυτήν την εργασιακή πρόκληση όμως μεγάλος αριθμός αδυνατεί να προσαρμοστεί στους εκεί κανόνες.

 

Η Κυβέρνηση έχει δώσει σ’αυτούς ένα μήνα περιθώριο . Διαφορετικά τους περιμένει η …επιστροφή στη μαμά πατρίδα .Έτσι με πληροφόρησε ο κύριος Νίκος από την εθελοντική ομάδα ιδεών της Αυστραλιανής κυβέρνησης .

 

Εγώ προσπαθώ να ασφαλιστώ στον ΟΓΑ εδώ στην επαρχία και οφείλω να περιμένω του αγίου που γιορτάζει ανά εξάμηνο για να πάρω αριθμό μητρώου.Εφόσον βέβαια ο άνδρας μου πάρει μετάθεση τον Απρίλιο οφείλω να κάνω παύση της ιατρικής ασφάλειας που δεν έχω αλλά περιμένω για να έχω…

 

Όσο  δε για να  κάνω έναρξη παροχής υπηρεσιών ως πολίτης με φορολογική συνείδηση …πήγα ήδη τέσσερις φορές στην πόλη και οφείλω να πάω άλλες δύο. Επιμελητήριο,ΤΕΒΕ,εφορία και πάλι ΤΕΒΕ και Επιμελητήριο και πάλι εφορία .Δε σας τη λέω όλη τη διαδικασία γιατί η λογική μου  κλονίζεται και η υπομονή μου εξαντλήθηκε στο διάλογο με τη γραφειοκρατία και τους υπαλλήλους που τόσο υπάκουα την υπηρετούν .

 

Φταίνε αυτοί ; Όχι μετά βεβαιότητος. Όμως ποια ακριβώς είναι η εργασία που καλούνται καθημερινά να κάνουν ; Η συλλογή χαρτούρας άνευ νοήματος ; Κι αυτό το σέβας προς το γράμμα του νόμου αλλά όχι προς την ανόητη ταλαιπωρία του κάθε πολίτη προκειμένου να νοηματοδοτηθεί η κάθε θεσούλα – ψήφος ;

 

Ας αναλάβει ο καθείς την ευθύνη του ίσως έτσι τουλάχιστον δε θα γίνουμε ζούγκλα…Σήμερα το πρωί είπα μια ευδιάθετη καλημέρα σε ένα δάσκαλο έξω από το σχολείο των παιδιών μου και η απάντηση στην ουσία ήταν «βούλωστο».

 

Μια τέτοια καλημέρα συμπυκνώνει την ψυχή του Έλληνα, θαρρώ.