12162017Σαβ
ΕνημέρωσηΠεμ, 09 Νοε 2017 11am

Προαιρετικά

Γιατί μας φοβερίζουν με την Αργεντινή

skitso 6 241111

Μετά την ανακοίνωση των νέων βάρβαρων μέτρων τα κυβερνητικά στελέχη άφησαν κατά μέρος τα εκβιαστικά διλήμματα περί χρεοκοπίας και άρχισαν να μας απειλούν ότι θα γίνουμε Αργεντινή του 2001, αν αντιταχθούμε σ’ αυτά που μας επιβάλλουν.

«Θα διαλυθεί πλήρως η οικονομία, οι θεσμοί, ο κοινωνικός ιστός, η παραγωγική βάση της χώρας», δήλωσε ο υπουργός Οικονομικών και ο κ. Πρωτόπαπας έσπευσε να προσυπογράψει τις εκφοβιστικές δηλώσεις του κ.Βενιζέλου, παραβλέποντας ηθελημένα-και απεγνωσμένα- ότι με την πολιτική τους οδηγούν την οικονομία σε ολοένα κλιμακούμενη ύφεση, ότι η επαπειλούμενη κοινωνική ανάφλεξη, που οι ίδιοι θα προκαλέσουν, θα συμπαρασύρει τους θεσμούς και ότι την παραγωγική βάση της χώρας την έχουν διαλύσει εδώ και πολλά χρόνια.

Χρησιμοποιούν την περίπτωση της Αργεντινής ως φόβητρο, ενώ είναι γνωστό ότι το δημοσιονομικό πρόβλημα στη χώρα αυτή προκλήθηκε από το ευρύτερο πλαίσιο της νεοφιλελεύθερης πολιτικής που επέβαλε το ΔΝΤ. Όσο εφαρμόζονταν στη χώρα οι «ορθόδοξες»-και αποτελεσματικές για το κεφάλαιο- οικονομικές συνταγές υπό την επιτήρηση του ΔΝΤ, η Αργεντινή δεν έβγαινε από την κρίση. Μετά την αθέτηση πληρωμών(24 Δεκεμβρίου 2001) και την «πεσοποίηση» της οικονομίας της η Αργεντινή άρχισε να ανακάμπτει. (Δύο χρόνια νωρίτερα η Ρωσία είχε αθετήσει τις πληρωμές του εξωτερικού της χρέους και είχε υποτιμήσει το εθνικό της νόμισμα, το ρούβλι, με αποτέλεσμα να επανέλθει σε ανοδικούς ρυθμούς ανάπτυξης.) Και οι δύο χώρες βέβαια ανέκαμψαν οικονομικά στηριζόμενες στο εθνικό τους νόμισμα.

Οι αυτόχθονες εντολοδόχοι της τρόικας μάς θυμίζουν στην περίπτωση της Αργεντινής τον τραπεζικό πανικό που επικράτησε, τις ταραχές και τους νεκρούς και όχι βέβαια τους κυβερνώντες που από την οργή του λαού εγκατέλειπαν τη χώρα με ελικόπτερα!!! Μας φοβερίζουν με την Αργεντινή, κατευνάζουν την οργή μας με τις γνωστές γκαιμπελικές μεθόδους τους(προηγούνται δημοσιεύματα που τρομοκρατούν τους πολίτες και έπονται δημοσκοπήσεις που επαληθεύουν τις προτιμήσεις της χειραγωγούμενης κοινής γνώμης, όπως ότι 66% των Ελλήνων προτιμούν την παραμονή στο ευρώ ή οι παταγωδώς ατελέσφορες πολιτικές κινήσεις της κυβέρνησης προβάλλονται ως επιτυχίες με την κατάλληλη «προετοιμασία» των πολιτών) και μας βάζουν να αλληλοτρωγόμαστε με τα γνωστά διασπαστικά σύνδρομα που μας καλλιεργούν(αυτοί οι πανάθλιοι δημόσιοι υπάλληλοι!!!)  για να εμποδίσουν τους κοινωνικούς αγώνες και τον παλλαϊκό ξεσηκωμό. Γιατί χρησιμοποιούν την κρίση για να δημιουργήσουν με εντολές των Βρυξελλών ένα τριτοκοσμικό κράτος, με την πλειονότητα του ελληνικού λαού να είναι άνεργοι και εργαζόμενοι με μισθούς πείνας, αδυνατώντας ακόμη και να απεργήσουν για να διεκδικήσουν όσα με αντισυνταγματικές μηχανορραφίες τους στερούν.

Προσπαθούν, εκβιάζοντάς μας, να μας πείσουν ότι η πολιτική τους είναι μονόδρομος, ενώ υπάρχει εναλλακτική πολιτική. Αντιγράφω από τη συνολική εργασία που συντάχθηκε από τον καθηγητή Οικονομικών του Πανεπιστημίου του Λονδίνου Κώστα Λαπαβίτσα με τίτλο «Η Ευρωζώνη Ανάμεσα στη λιτότητα και την αθέτηση πληρωμών», εκδ.Λιβάνη: «Το ελληνικό χρέος έχει εκδοθεί ως επί το πλείστον υπό την ελληνική νομοθεσία και άρα οι νομικές επιπλοκές από τη μονομερή αθέτηση πληρωμών μπορεί να είναι πολύ λιγότερες απ’ ό,τι συνήθως.

Θα υπάρξει, βέβαια, ο κίνδυνος να αποκοπεί η χώρα από τις χρηματοπιστωτικές αγορές για ένα διάστημα. Στην πράξη όμως, είναι ήδη αποκομμένη από τις αγορές αυτές και δεν υπάρχει ρεαλιστική προοπτική αυτοδύναμης επιστροφής στο άμεσο μέλλον. Μόνο αν η Ελλάδα μπει σε τροχιά ανάπτυξης θα μπορέσει να επανέλθει στις αγορές, πράγμα άκρως απίθανο υπό τις παρούσες συνθήκες[...]

Η έξοδος από τη νομισματική ένωση θα δώσει τη δυνατότητα στην Ελλάδα να ανατάξει τον παραγωγικό της ιστό, ο οποίος τώρα συρρικνώνεται. Η υποτίμηση που θα ακολουθήσει θα δώσει πνοή ζωής στις εξαγωγές και στην παραγωγή γενικότερα.

Το σοκ της αλλαγής θα είναι βέβαια μεγάλο και θα απαιτήσει σύντονες κινήσεις για να αντιμετωπιστεί. Θα πρέπει, κατ’ αρχάς, να τεθούν οι τράπεζες υπό δημόσιο έλεγχο και ιδιοκτησία ώστε να προστατευθούν οι καταθέσεις. Θα πρέπει επίσης να θεσμοθετηθούν αμέσως περιορισμοί στην κίνηση κεφαλαίου ώστε να περιοριστεί η διαρροή κεφαλαίου στο εξωτερικό.

Θα χρειαστεί ακόμη να περέμβει το κράτος ώστε να προστατευθούν οι επιχειρήσεις που στηρίζονται στις εισαγωγές, πάνω απ’ όλα πετρελαίου. Θα πρέπει, τέλος, να υπάρξουν μέτρα προστασίας του εργατικού εισοδήματος που θα περιλαμβάνουν μισθολογική πολιτική και αναδιανομή μέσω φορολογίας. Στη βάση αυτή, θα μπορέσει η κοινωνία να προχωρήσει σε οικονομική και κοινωνική αναδιάρθρωση μέσω βιομηχανικής πολιτικής».

Η ελληνική κρίση λοιπόν ευκαιρία για οικονομική και κοινωνική αναδιάρθρωση υπέρ των πολλών. Η κυβέρνηση είχε εξ’ αρχής στα χέρια της ένα μεγάλο διαπραγματευτικό όπλο, την απειλή εξόδου της χώρας μας από την ευρωζώνη, το οποίο το έθαψε μαζί με την προοπτική εξόδου μας από την οικονομική κρίση.

Θα λειτουργούσε ταυτόχρονα ως ισχυρός μοχλός πίεσης για τον περιορισμό, μέσω της αναθεώρησης συνθηκών και συμφώνων, των δομικών στρεβλώσεων της ευρωζώνης οι οποίες διευρύνουν τις ανισότητες ανάμεσα στις χώρες του κέντρου και της περιφέρειας.

Γι’ αυτό και η ελληνική κρίση είναι και ευκαιρία για πολιτική μεταβολή. Οι FT  έγραψαν ότι οι Έλληνες θα ζουν με σκουπίδια αν χρεοκοπήσουν. Ναι, μπορεί για ένα διάστημα να ζούμε με σκουπίδια, αλλά τουλάχιστον θα έχουμε απαλλαγεί μια και καλή από τα πολιτικά σκουπίδια που μας κυβερνούν τόσα χρόνια.