Από Μήνα σε Μήνα

Φύλλο 107 - Δεκέμβριος 2011

skitso 5
skitso 7
skitso 10

Ιδιώτευση - τέλος. Αλληλεγγύη τώρα

Όσο βαθαίνει η κρίση, όσο σκουραίνουν οι μέρες που βλέπουμε μπροστά μας, όσο η ανα σφάλεια και η κατάθλιψη δείχνουν να γίνονται οι πιο μόνιμοι σύντροφοί μας, τόσο βλέπουμε να γεννιούνται μικρές ελπίδες φωτός στη ζωή μας. Ελπίδες που αν και μόλις που αχνοφαίνονται μερικές φορές, παρόλα αυτά σιγά - σιγά γίνονται όλο και περισσότερες. Είναι οι ελπίδες της αλληλεγγύης. Η αλληλεγγύη είναι το μόνο φάρμακο της εποχής.

Και απ΄ ο,τι μπορούμε να καταλάβουμε, παίρνει πραγματικά πολλές μορφές: ξεκινά από την προσωπική αλληλεγγύη εκείνων των ανθρώπων που προσφέρονται να βοηθήσουν με όποιον τρόπο μπορούν σε προσωπικό επίπεδο συγγενείς και φίλους που περνάνε τον γολγοθά τους, και φτάνει μέχρι εκείνους τους ανθρώπους που συμμετέχουν σε νέες συλλογικότητες σε επίπεδο γειτονιάς, πόλης, δήμου ή και σε επίπεδο πανελλαδικού δικτύου. Οργανώσεις που μαζεύουν τα "άχρηστα" αντικείμενά μας και τα προσφέρουν σε αυτούς που τα χρειάζονται (ρούχα, μικροαντικείμενα, συσκευές...), οργανώσεις που διοργανώνουν μαγείρεμα, συσσίτια, οργανώσεις που προσφέρουν δωρεάν μαθήματα κ.λ.π. Είναι αυτό που είχαμε χάσει όλοι οι νεοέλληνες, αυτό που μέχρι και πριν από δύο χρόνια δεν μπορούσαμε να φανταστούμε πως το έχουμε ανάγκη, δεν μπορούσαμε να σκεφτούμε ότι θα το κάναμε οι ίδιοι ή ότι κάποιοι άλλοι θα έκαναν κάτι τέτοιο για εμάς. Ναι, με πόνο και οδύνη αναγνωρίζουμε, μεταβάλλουμε, βελτιώνουμε τους εαυτούς μας. Με πείνα, ενδεχομένως... Αλλά τελικά πρέπει φάινεται να πιάσεις πάτο για να καταλάβεςι πόσο δυνατός είσαι για τον εαυτό σου αλλά και για τους άλλους. Μακάρι, όροι όπως "παρτακισμός" και "ιδιώτης" (από εκεί βγήκε και το Αγγλικό idiot) να προκαλούν σε λίγο καιρο την μήνι και την αποστροφή όλων μας. Δύσκολο; Θα φανεί...

 

Αντώνης Περιβολάκης

 

 

Εβίβα των κορόιδων

Από το 90 ως το 2007 το ΑΕΠ μεγάλωσε 5,5 φορές, η κερδοφορία των επιχειρήσεων 28 φορές και οι μισθοί 1 φορά. Για να ξέρουμε ποιοι τα φάγανε. Άραγε χρειάζεται σήμερα φιλοσοφία να ξέρουμε ποιοι εξακολουθούν να ληστεύουν και από ποιους; Το χειρότερο είναι ότι η ταμπέλα που κρατάνε λέει από μπροστά “μνημόνιο” και “λιτότητα” και από πίσω “εβίβα των κορόιδων”.

Π.Λ.

 

 

Για το 2012

 

Τα τελευταία χρόνια δίνουν και παίρνουν οι καταστροφικές εικασίες που μιλούν για το επερχόμενο "τέλος του κόσμου" το 2012. Όλοι έχουμε ακούσει μέχρια και τα πιο ακραία εσχατολογικά σενάρια να κυκλοφορούν σε όλα τα μέσα. Από επιτήδειους που θέλουν να εκμεταλλευτούν οικονομικά τις φοβίες του κόσμου προσφέροντάς τους δήθεν αναλύσεις για το Τέλος του Κόσμου που πλησιάζει μέχρι και "σοβαρούς επιστήμονες" που προβαίνουν σε αστρολογικού ή δήθεν αστρονομικού τύπου εκτιμήσεις για το τι πρόκειται να συμβεί και για το πως θα τελειώσουν όλα.

Υπάρχει μία αναντίρητη πραγματικότητα: ότι τα πράγματα για την συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων του πλανήτη είναι δύσκολα έως εξαιρετικά σκληρά. Διεθνής οικονομική κρίση, οικολογικές καταστροφές, πόλεμοι, αρρώστιες, πείνα, βία, ναρκωτικά, εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο σε όλα τα επίπεδα. Αν συλλογιστούμε όλα αυτά θα μπορούσαμε αφελώς να υποστηρίξουμε ότι μάλλον έχεουν δίκιο αυτοί που μας προετοιμάζουν για το ... μοιραίο. Όμως, ο Άνθρωπος παραμένει Άνθρωπος ακόμα κι αν αυτήτη στιγμή μοιάζει να είναι ένα ον που μάλλον απέτυχε το σκοπό του. Εν τούτοις, εμείς θα υποστηρίξουμε ότι το 2012 θα είναι μάλλον μια μοναδική ευκαιρία για την είσοδό μας σε μαι νέα εποχή, με νέες αντιλήψεις για τη φύση μας, τον τρόπο που θα λειτουργούμε σε πολιτικό, κοινωνικό και προσωπικό επίπεδο, τον τρόπο που θα διαχειριστούμε τη σχέση μας με το περιβάλλον και τους άλλους ανθρώπους. Θα μπορούσε να δει κανείς αυτήν την προοπτική από πολλές διαφορετικές σκοπιές. Όμως όλες, μα όλες οι σκοπιές θα πρέπει, φαίνεται, να έχουν έναν κοινό στόχο: την επιβίωση του ανθρώπινου είδους. Και σε αυτό δύσκολα θα βρεις ανθρώπους να διαφωνήσουν, πλην των παρανοικών. Εμείς ευχόμαστε το "2012" καθώς και τα περιρέοντα σενάρια να γίνουν αφορμή για την πιο βαθιά σκέψη που θα μας οδηγήσει πίσω στην ουσία μας ως ανθρώπους. Και πραγματικά, είμαστε πεπεισμένοι πως αυτή η χρονιά θα είναι χρονιά - μεταίχμιο για την αλλαγή τόσο στο έξω μας όσο και στο μέσα μας...

Αντώνης Περιβολάκης

 

 

Που πάνε οι Αμερικάνοι μετά το Ιράκ;

 

Και, ναι! Ω, του θαύματος! οι Αμερικάνοι αποφάσισαν, λεέι να εγκαταλείψουν το Ιράκ μετά από την πολυετή πολιορκία που έκαναν σε αυτό με αφορμή την ύπαρξη ενός δικτάτορα, τπου μακαρίτη Σαντάμ Χουσείν. Σας θυμίζουμε ότι πριν από 8 χρόναι, όταν εισέβαλαν οι Αμερικάνοι στο Ιράκ προφασίστηκαν την ύπαρξη πυρηνικών όπλων στο έδαφος της χώρας αυτής. Σαθυμίζουμε επίσης την κυνική ομολογία τν ίδιων των Αμερικανών πως αυτό ήταν ένα ψέμα και πως επενέβησαν μόνο και μόνο για να έχουν τον πολιτικό έλεγχο μιας από τις πλουσιότερες πετρελαιοπαραγωγές χώρες του πλανήτη. Ηρθαν οι λύκοι για άλλη μια φορά να προστατέψουν το κοπάδι. Κι αφού ποια το αίμα των νεκρών και των τραυματιών αυτού του πολέμου ρέι άφθονο στον Τίγρη και τον Ευφράτη τώρα πια οι Γιάνκηδες "αποχαιρετούν" το Ιράκ όταν την ίδια στιγμή έχουν ανοίξει σε όλο τον πλανήτη τον μεγαλύτεο αριθμό από μέτωπα και συρράξεις πουθα μπορούσαν ποτέ να διανοηθούν. Βεβαίως και είναι στάχτη στα μάτια του κόσμου όλα αυτά, βεβαίως και το καταλαβαίνουμε οι περισσότεροι. Ξέρουμε καλά πως από όπου φεύγουν οι Αμερικάνοι βεβαιώνονται πρώτα ότι θα αφήσουν εκεί τους δικούς τους ανθύπατους που θα κουμαντάρουν κατά πως βολεύει τον Θείο Σαμ και τις μεγάλες εταιρίες παραγωγής όπλων. Τίποτα δεν τελείωσε στο Ιράκ ούτε και πουθενά αλλού όπου έχουν πατήσει το πόδι τους οι Αμερικάνοι. Παρ΄ όλα αυτά αυτό που σίγουρα έχει τελειώσει για τους περισσότερους ανθρώπους είναι αυτή η επιπλαστη εικόνα του .... σωτήρα του πλανήτη, μια εικόνα που φρόντισαν να τη διατηρήσουν όλες τις προηγούμενες δεκαετίες αλλά που τώρα πια δεν ξεγελά κανένα. Πρέπει οι Αμερικάνοι αλλά και όλοι επίδοξοι αυτοκράτορες να πανε πια να τσακιστούν. Ας το πάρουν χαμπάρι πως η παράνοια έχει και τα όρια της. Τα όριά μας έχουμε κι εμείς και όλοι οι άνθρωποι μαζί...

Αντώνης Περιβολάκης

 

Άχρηστοι !!!

Όσο κυλά ο χρόνος και βυθιζόμαστε στην δίνη του μνημονίου, αυτού που ψήφισαν βουλευτές που με περίσσιο θράσος απλά δηλώνουν ότι δεν ήξεραν, σκέφτομαι όλους όσους σ΄αυτή την κοινωνία εδώ και χρόνια αδιαφορούσαν και αδιαφορούν για τα κοινά. Αυτούς που απλά έδιναν με ευκολία ψήφο στους μέτριους και τους εξέλεγαν για να ενδώσουν την κρίσιμη στιγμή…

Σκέφτομαι παράλληλα όσους συνεχίζουν να αδιαφορούν για τα κοινά και μάλιστα να προβάλουν την αδιαφορία τους ως άποψη… Σκέφτομαι τα λόγια του Περικλή  στον «Επιτάφιο»: «όποιος αδιαφορεί για τα πολιτικά πράγματα του τόπου του είναι, όχι φιλήσυχος, αλλ’ άχρηστος, “αχρείος” πολίτης»…

 

Καλή χρονιά

 

Μ.Φ.