12142017Πεμ
ΕνημέρωσηΠεμ, 09 Νοε 2017 11am

Η Συνέντευξη του Μήνα

H ζωή και τίποτ' άλλο, Λεωνίδας Κακάρογλου

78504g-kakaroglou_photo
KAKAROGLOU Cover2

Συνέντευξη Ματθαίος Φραντζεσκάκης

Εκθέτει δημόσια τα γραπτά του από το 1981, ο Λεωνίδας Κακάρογλου μετρά έως σήμερα επτά ποιητικές συλλογές, με πρώτη αυτήν με τίτλο «Τοπία Κοριτσιών» και τελευταία την «Άδεια Εξόδου», του 2009. Μετά από τριάντα χρόνια ποιητικής έκφρασης δοκιμάζει αλλιώς… Χωρίς  να αφήνει ουσιαστικά την ποιητική του γραφή εκφράζεται μ΄ένα πεζογράφημα.  Δυο φωνές, μια σύνθετη πλοκή και … παντού εικόνες.

Ο θόρυβος γίνεται πρωταγωνιστής σε μια ιστορία. Αλήθεια, είναι τέτοια η βαρύτητα του σήμερα ώστε να κερδίζει βασικό ρόλο μιας ιστορίας ή απλά έγινε το εξιλαστήριο θύμα μιας ιστορίας;

Πρωταγωνιστής...δεν νομίζω.Είναι ο εναρκτήριος μοχλός της ιστορίας. Η πρόφαση για ότι θα ακολουθήσει. Ο θόρυβος είναι η σπορά του κακού  γούστου , η καταστροφή της ηρεμίας

 

Ο θόρυβος είναι βίαιος ήχος ή μπορεί να ναι και κάτι άλλο ποιο μεταφορικό;

Ο θόρυβος του βιβλίου είναι η βίαιη επέμβαση    στην ήρεμη ζωή του μοναχικού δικαστικού που ζει για να ονειρεύεται ή ονειρεύεται για να ζει. Μ ε άλλα λόγια η επέμβαση στο όνειρο του

 

Ένας μύθος που απορρέει από την πραγματικότητα ή μια πραγματικότητα στα όρια ενός μύθου;

Μύθος και πραγματικότητα συγχέονται  έτσι ώστε  ο αναγνώστης να νομίζει πως κι αυτός ζεί τα διαδραματιζόμενα. Ενα “ντοκιμαντέρ” της καθημερινότητας μ ε εύκολα αναγνωρίσιμα πρόσωπα και καταστάσεις αλλά και πρόσωπα που έρχονται  από το πουθενά

 

Ένα σενάριο στο οποίο βρήκες στην πορεία τους «ηθοποιούς» ή δεδομένοι πρωταγωνιστές που απλά ορθέ το σενάριο να δικαιολογήσει την παρουσία τους;

Σεναρίο ή καλύτερα ιστορία που οι ηρωες της συναντιούνται στις παρυφές της πραγματικότητας. Και κάποιοι απ’αυτούς ξεπηδουν από τα όνειρα μας.Τα όνειρά μας που δεν τολμάμε να τα αναγνωρίσουμε πως είναι δικά μας

 

Τα Χανιά υπάρχουν μέσα από γνωστά – άγνωστα πρόσωπα της ιστορίας αλλά και μέσα από γνωστές – άγνωστες στιγμές της. Ποσό σε έχει επηρεάσει η πόλη στην γραφή σου

Τα Χανιά ή καλύτερα μια παραθαλάσσια πόλη του Νότου για να υπάρχει η μυθοπλασία για να συντηρείται το παραμύθι.Δεν θα έγραφα κάτι που δεν μου ήταν οικείο.Ηθελα να χω  στα μάτια μου την αρχιτεκτονική της πόλης..Ολα είναι τα ίδια μόνο που έχουν ψευδώνυμο γιατί έτσι έχω την ελευθερία να γράψω ότι θέλω κι όπως το θέλω.

 

Μια πόλη αλλάζει στο πέρασμα του χρόνου … Τι έχει αφήσει σε σένα αυτή η αλλαγή;

ΜΙα απίστευτη θλίψη γιατί ολα τα σημεία που αγαπούσα, σχεδόν δεν υπάρχουν πια.

Στη θέση τους ομοιόμορφα κτίρια ναρκοθετούν τη μνημη

 

Ένα βιβλίο με εικόνες… Αισθάνεσαι τον κινηματογράφο στο κείμενο σου;

Επειδή όλοι με ρωτάνε για τη σχέση του κινηματογραφου με το βιβλίο μου νοιώθω την ανάγκη να ομολογήσω πως ναι,  τόσο ο κινηματογράφος σαν θέαμα όσο και η τεχνική  με οδήγησαν στο  γράψιμο.

Το εύρημα των δύο πρωταγωνιστών –αφηγητών  σε διαφορετικές ηλικίες και σε παράλληλους χρόνους αντλεί την καταγωγή του από τον κινηματογράφο.Αλλά ναι κάθε  στιγμή του βιβλίου είναι σα να κάνω ιδιωτική προβολή . ...

 

Τι σε έχει σημαδέψει κινηματογραφικά ;

Οι μικρές καθημερινές ιστορίες που αφηγούνται οι ταινίες του Ιταλικού Νεορεαλισμου

 

Μετά από επτά ποιητικές γραφές τι σε οδήγησε στον πεζό λόγο;

Η ποίηση...Ηθελα να γράψω ένα ποιητικό πεζό.Ξεκίνησα με μερικές φράσεις από το βιβλίο μου  “Σχεδόν Γκρο Πλαν¨” τις ενέταξα στην ιστορία  σαν τις φράσεις που ανοίγουν το σεντούκι του θησαυρού κι αυτό είναι όλο. Σε μια ιστορία με ρεαλιστικό υπόβαθρο το ποιητικό στοιχείο εισχωρούσε και ανέτρεπε τα δεδομένα.

 

Τι διαφορές βρήκες στην έκφραση μεταξύ γραπτού και ποιητικού λόγου;

Οι διαφορές ήταν κυρίως στην πρόζα.Πως θα γράψω δηλαδή τους διαλόγους.Οταν βρήκα την μέθοδο όλα ήταν πιο εύκολα.Επίσης έπρεπε ο  μινιμαλισμός της  ποίησης να βρει σημεία επαφής με το πεζό. Δεν ξέρω αν αυτό το πέτυχα τελείως.

 

Τελικά τι σημαίνει αγάπη;

Αγάπη είναι το φως και  ο αέρας της ζωής που όλα τα γεννάει

Υ.γ.  Εκτός από συγγραφέας είσαι και μέρος αυτής της ιστορίας;

Οσο μου αναλογούν τα γεγονότα,οι μνήμες τα ταξίδια. Είμαι ευτυχισμένος που οι ήρωες μου κυκλοφορούν ελεύθεροι και καμμιά φορά τους συναντώ στην παραθαλάσσια πόλη του Νότου

 

Ο Λεωνίδας Κακάρογλου γεννήθηκε το 1952 στα Χανιά. Σπούδασε Πολιτικός Μηχανικός στο Ε.Μ.Π. Έχει εκδώσει επτά ποιητικά βιβλία: «Τοπία Κοριτσιών» 1981, «Σχεδόν Γκρό Πλαν» (εκδόσεις Πλέθρον 1986), «Στο λευκό του βυθού»
(Εκδόσεις Πλέθρον 1989), «Η συνήθεια των ημερολογίων» (εκδόσεις Πλέθρον 1995),
«Μονάχα ο χρόνος ξέρει» (εκδόσεις Πλέθρον 2000), «Οι μέρες πριν τα χρόνια»
(Εκδόσεις Οδός Πανός 2007), «Άδεια εξόδου» (εκδόσεις Οδός Πανός 2009).

Ποιήματά του έχουν δημοσιευθεί σε λογοτεχνικά περιοδικά, έχουν παρουσιασθεί στο θέατρο και έχουν μελοποιηθεί από Έλληνες συνθέτες. Το «Η ζωή και τίποτ’ άλλο» είναι το πρώτο του μυθιστόρημα.