12172017Κυρ
ΕνημέρωσηΠεμ, 09 Νοε 2017 11am

Με την Φωνή των Γονιών

Πίσω από τις Επισκέψεις…

episkepseis-w

Όλα ξεκίνησαν από ένα μήνυμα για χρόνια πολλά, μα το πακέτο το ‘χε ο Μαθιός. Δίσταζα όταν μου το δίνε, ψαχνόμουνα τι ήταν αυτό δώρο ή βόμβα;

Μια εκπομπή στην τηλεόραση μου είπε, ακροπατούσα διστακτικά στο συμβατικό «ναι» γνωρίζοντας καλά μέσα μου ότι δεν είχα και να ήθελα πολλά περιθώρια για αρνήσεις.

Λίγο η συνεργασία, λίγο η εκτίμηση, λίγο η εμπιστοσύνη, κάθε ένα χωριστά και τα τρία μαζί. Η τηλεόραση ομολογουμένως ήταν κάτι που δεν μου είχε περάσει από το μυαλό, όχι πως  φοβόμουν «την έκθεση στο φώς» αλλά το τηλεοπτικό δε  το έχω και ακόμη το πιστεύω είναι καλύτερα να γράφω παρά να μιλάω!  Άλλο τηλεόραση κι  άλλο στήλη.

Η υπέρβαση δουλευόταν από σιγά σιγά  μέσα μου, ξεκινώντας παράλληλα ένα « κούρδισμα». Μετά την πρώτη μας συνάντηση με το Μαθιό που τελείως συμπτωματικά έγινε την ημέρα των ατόμων με αναπηρίες η εκπομπή κλείδωσε ως προετοιμασία, αλλάζοντας παράλληλα χέρια.

Την έκανα δική μου, δική μας, ήταν μια εκπομπή για τους γονείς, ήταν μία ευκαιρία να ξορκιστεί η κακομοιριά το μαύρο να γίνει άσπρο, να αποκατασταθεί η τιμή των όρων και των παραποιημένων λέξεων, να φωτιστεί η αλήθεια και να λάμψει η αξιοπρέπεια.

Το πρώτο πράγμα που έκανα μετά το πράσινο φως, ήταν να το εμπιστευτώ στην κολλητή μου, που με ζάλισε κυριολεκτικά και μεταφορικά με την προσεγμένη εμφάνιση και με το «όλα έχουν σημασία». Κουβέντα με το Μαθιό θα κάνω της είπα, δεν πάω σε δεξίωση, ούτε είμαι καλεσμένη σε πρωινάδικο τι το ‘θελα και το άνοιγα το στόμα μου! Ωστόσο ξεκίνησε η πορεία αναζήτησης φωνών ……

Από Ειδικούς εμπιστοσύνης που συνεργάζονταν με γονείς: κατηγορηματική άρνηση. Από αδελφούς ενηλίκων με αυτισμό: μπόλικη θλίψη, ανακατεμένη με λογιών κολλήματα που έγινε η αιτία να «κόψει» το νήμα της επαφής, αποδεσμεύοντας  ακόμη και τις τυπικές ευχές για χρόνια πολλά.

Οι πρώτες αρνήσεις, σε πρώτη φάση ήρθαν από γονείς που η κοινωνική αλλά και μορφωτική τους κατάσταση ήταν τέτοια που τους επέτρεπε να έχουν ένα υγειές και προοδευτικό μυαλό αυτό που με ενόχλησε δεν ήταν το όχι στην έκθεση των προσωπικών δεδομένων του παιδιού τους που στο κάτω κάτω είναι απολύτως σεβαστά, αλλά το γρατζουνισμένο στερεότυπο της αιτιολογίας της άρνησης που ήχησε τόσο φάλτσα στο κεφάλι μου, κάνοντας με χάλια για ένα διήμερο.

Αχ αυτό το τι θα πει ο κόσμος! Παρόλα αυτά δεν το έβαλα κάτω χτύπησα και πόρτα. Την πόρτα του 3ου Ειδικού σχολείου Αυτιστικών που με καλοδέχτηκε δίνοντάς μου λύσεις και κατευθύνσεις. Μετά ήρθε η  γνωριμία με μια καινούρια φίλη την Ελένη, που όχι μόνο αποδέχτηκε την πρόσκληση, αλλά μας έδωσε τον όμορφο χώρο του Santé στο παλιό λιμάνι για τα γυρίσματα.

Λίγο πριν τις διακοπές των Χριστουγέννων έκλεισε το κεφάλαιο της αναζήτησης φωνών για να ανοίξει ένα άλλο της γονικής συναίνεσης σε φωτογραφικό υλικό και προβολή δραστηριοτήτων και θεατρικών παραστάσεων. Μετά τις διακοπές δόθηκαν τα σημειώματα που έφεραν άλλες παρανοήσεις, παραποιήσεις και παρεξηγήσεις που ευτυχώς αποκαταστάθηκαν.

Είναι φοβερό δεν ξέρουμε να ακούμε! δεν ξέρουμε να μιλάμε! Αλλά και να διαβάζουμε!  Άλλη μια διαπίστωση: μετά την απομάκρυνση της μεταμελημένης υπογραφής η γονική συναίνεση αναγνωρίζεται! Ο Νεκτάριος των ΕΕΕΕΚ, σταθερή αξία, ουδέτερος αλλά και υποστηρικτικός, πρόθυμος να ξαναγράψει υλικό, πάντα πίσω από έργα και όχι από λόγια.

Παραμονές των γυρισμάτων να σου πάλι οι ανασφάλειες του γυρίσματος και μαζί οι εμμονές της κολλητής μου. «Μην έρθεις κουρδισμένη, να είσαι ο εαυτός σου» ήταν η ισοπεδωτική η κουβέντα του Μαθιού. Άντε  όμως με τόσο κούρδισμα μετά να ξεκουρδιστείς.

Αυτό ήταν … φτάνοντας επιτέλους στην Τετάρτη, ημέρα που είχαν κανονιστεί τα γυρίσματα. Φόρεσα το πρώτο τζίν που βρέθηκε μπροστά μου πρώτον γιατί έτσι μου ήρθε, και δεύτερον για να πεισμώσω την κολλητή μου που με είχε πρήξει όλο αυτό το διάστημα, έτσι χύμα, σαν το κύμα που έφτανε μέχρι την πόρτα του santé εκείνο το παγωμένο μεσημέρι του Φλεβάρη.

Εγώ και ο εαυτός μου, η υπόσταση της στήλης που διαβάζεται. Μετά το τέλος της προβολής των βραδινών επισκέψεων στον κόσμο του αυτισμού, ήρθε και το πρώτο μήνυμα στο κινητό μου από μια φίλη της στήλης, που όπως μου λέει δεν θέλει να φαίνεται πουθενά.

Σας το μεταφέρω όπως είναι «και στα επόμενα που θα έρθουν ας γίνουν η ιδέες πράξη»!