12162017Σαβ
ΕνημέρωσηΠεμ, 09 Νοε 2017 11am

Με την Φωνή των Γονιών

Στο στάχυ που βρέθηκε στο δρόμο μου…

Με αφορμή την αγανάκτηση που πυροδότησαν για άλλη μια φορά τα τραγικά αδιέξοδα της μετά ΕΕΕΕΚ εποχής, αποφάσισα τελευταία στιγμή και αρκετά ετεροχρονισμένα ίσως να βγω και εκτός στήλης, αφού η οργή με είχε βγάλει πολύ ποιο πριν απ’ τα ρούχα μου δίνοντας «προς δημοσίευση» έναν προβληματισμό στον τοπικό τύπο.

Ήταν απόγευμα Σαββάτου όταν χτύπησε το κινητό μου και ενημερώθηκα ότι μου προέκυψε απάντηση. Το πρώτο πράγμα που έκανα ήταν να την αναζητήσω από το διαδίκτυο αφού δεν πρόλαβα να αγοράσω εφημερίδα. Με την πρώτη ανάγνωση ήθελα να βάλω τα κλάματα αλλά κρατήθηκα βαθιές εισπνοές και μέτρημα ως το δέκα…

Ξεκίνησα λοιπόν τα τηλέφωνα, γιατί πάντα η γνώμη του κοινού είναι ποιο αντικειμενική. Παραδόξως οι απαντήσεις που πήρα από άτομα που κινούνται εντός και εκτός αναπηρίας μετά από τη δική τους προσεκτική ανάγνωση αν και διέφεραν σε διατύπωση και αντιδράσεις, συμφωνούσαν με τη δική μου αρχική άποψη που ήταν ότι περνούσε λάθος μηνύματα. Για μια στιγμή σκέφτηκα να ανταπαντήσω αλλά δεν είχε νόημα, οφείλουμε να σεβόμαστε το έντυπο που φιλοξενεί τις απόψεις μας και να μην το κάνουμε γήπεδο αντιπαλοτήτων.

Η κοινή συνισταμένη των απόψεων μου ανέβασε εκ νέου το αίμα στο κεφάλι βάζοντας μου στο νου ιδέες για ξεκατινιάσματα με το στάχυ που ξεφύτρωσε μπροστά μου ως ζιζάνιο, αλλά και πάλι η γερή μου κράση με έβγαλε ασπροπρόσωπη ούτε αυτό θα ωφελούσε.

Ο θυμός δεν είναι καλός σύμβουλος στη διευθέτηση διαφορών άλλωστε το στάχυ δεν ξεφύτρωσε από κακή πρόθεση είχε καλό σκοπό! Κατά τα γραφόμενα του σταχυού, που ευτυχώς έμειναν, αποδεικνύεται πόσο πολύ έχει υποτιμηθεί και υποεκτιμηθεί η νοημοσύνη των παιδιών που μεγαλώνει μεν αλλά με διαφορετικό τρόπο και που όλοι οφείλουμε να ενθαρρύνουμε, να ενισχύουμε αλλά και να σεβόμαστε!

Η ιδιαίτερη φύση τους διόλου τα εμποδίζει να σκέφτονται, να χαίρονται αλλά και να ονειρεύονται. Όσο αναφορά «εμέ την ιδία»…. Έχω από καιρό αποβάλει αλλά και αποποιηθεί τη θλίψη, περνώντας στην ενεργοποίηση, την ευαισθητοποίηση και την αποδοχή και δεν έχω ανάγκη από τέτοιου είδους ασυνάρτητες ψευδοενυσχίσεις που απορρέουν από στερεοτυπικά κατάλοιπα οίκτου, μιζέριας και κακοριζικιάς.

Δεν με εκφράζουν και ΔΕΝ ΤΑ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΙ. Καλή είναι η φιλοσοφία στα έντυπα, αλλά δεν έχει κανένα νόημα όταν αυτή δεν συνοδεύεται από οραματική διάθεση και προπάντων από ουσία και έργα.

Στην περίπτωση του σταχυού, από αποτελεσματικότητα της δουλειάς πάνω στο δυναμικό των παιδιών. Είναι αμπελοφιλοσοφία χωρίς ουσία!