12172017Κυρ
ΕνημέρωσηΠεμ, 09 Νοε 2017 11am

Με την Φωνή των Γονιών

Φύλλο 115 Φεβρουάριος - Μάρτιος 2013

Για πολλές δεκαετίες τα προβλήματα των Ατόμων με Αναπηρία (ΑμΑ) και των Ατόμων με Ειδικές Εκπαιδευτικές Ανάγκες ( ΑμΕΕΑ) επιτεινόταν στην ελληνική κοινωνία, γιατί το πολιτικό σύστημα και κατά προέκταση το εκπαιδευτικό σύστημα επικεντρώνονταν στη διάγνωση των αναπηριών και των αδυναμιών των μαθητών, παρά τις δυνατότητές τους.

Κυριαρχούσε, δηλαδή, το ιατρικό μοντέλο στο οποίο ομάδες ιατρών εστίαζαν το ενδιαφέρον τους στη διάγνωση του «διαταραγμένου ή αναπήρου» ατόμου σε μια νόσο ή σε μια κατάσταση, ή σε ένα σύμπτωμα, και όχι στις ειδικές εκπαιδευτικές του ανάγκες (ΕΕΑ) και την αντιμετώπισή τους.

Σήμερα η ειδική αγωγή και εκπαίδευση των ΑΜΑ και των ΑμΕΕΑ συγχωνεύει τις αποδεδειγμένες αρχές της παιδαγωγικής από τις οποίες μπορούν να επωφεληθούν όλα τα παιδιά, προϋποθέτει ότι οι ανθρώπινες διαφορές είναι φυσιολογικές και ότι η εκπαίδευση πρέπει ανάλογα να προσαρμοστεί στις ανάγκες κάθε μαθητή και όχι ο μαθητής να προσαρμοστεί σε προκαθορισμένα σχήματα που αφορούν το ρυθμό και το τυπικό πρόγραμμα της μαθησιακής διαδικασίας .

Μια δημοκρατική παιδοκεντρική παιδαγωγική, είναι ευεργετική για το σύνολο των μαθητών και κατά συνέπεια, για το σύνολο της κοινωνίας. Η πείρα έχει αποδείξει ότι μπορεί να ελαττώσει σημαντικά ,την απόρριψη, την επανάληψη τάξεων, και το σχολικό αποκλεισμό των μαθητών φαινόμενα που συναντιούνται έντονα στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα.

Η δημοκρατική παιδοκεντρική παιδαγωγική μπορεί να αποτρέψει την κατασπατάληση του ανθρώπινου δυναμικού και το θρυμματισμό ελπίδων, που απορρέουν από τη φτωχή ποιοτικά καθοδήγηση και την εκπαιδευτική νοοτροπία ότι «το ίδιο ταιριάζει σε όλους τους μαθητές». Τα σχολεία με δημοκρατικό και παιδοκεντρικό προσανατολισμό μπορούν να αποτελέσουν φυτώρια μιας ανθρωποκεντρικής κοινωνίας που θα σέβεται τη διαφορετικότητα όσο και την αξιοπρέπεια όλων των ανθρώπων.

Η Ελλάδα το 1994 συμμετείχε ενεργά στην παγκόσμια διάσκεψη για την ειδική αγωγή που διοργανώθηκε στη Σαλαμάνκα της Ισπανίας και άμεσα υιοθέτησε «και το πλαίσιο δράσης για την ειδική αγωγή και εκπαίδευση». Όμως μετά από 18 έτη, οι συντάκτες του νομοσχεδίου περί την οργάνωση και λειτουργία ιδρύματος Νεολαίας και διά βίου μάθησης και εθνικού οργανισμού πιστοποίησης προσόντων και επαγγελματικού προσανατολισμού και άλλες διατάξεις αγνόησαν παντελώς τη Διακήρυξη της Σαλαμάνκα και δεν έδωσαν ιδιαίτερη έμφαση στις τροποποιήσεις και καταργήσεις που προτείνουν στα άρθρο 39 για πολύ σημαντικά θέματα της ειδικής αγωγής και εκπαίδευσης των ΑμΑ και των ΑμΕΕΑ. Συνέταξαν ένα σχέδιο νόμου που α) δεν αποτέλεσε αντικείμενο ενός ουσιαστικού δημοκρατικού διαλόγου ανάμεσα στο Υπουργείο παιδείας και τους ενδιαφερόμενους συλλογικούς φορείς β) δεν προτάσσει τη την καθολική και ποιοτική σχολική ένταξη και κοινωνική ενσωμάτωση των ατόμων με αναπηρία και των ατόμων με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες και γ) επιμένει στο ιατρικό μοντέλο ιδρύοντας επιτροπές διάγνωσης και αξιολόγησης των ΑμΑ και των ΑμΕΕΑ προσθέτοντας στις ήδη υπάρχουσες και άλλες ΕΔΕΑΥ,ΣΔΕΥ,ΕΔΕΑ,ΠΕΔΕΑ μέσα στα γενικά και ειδικά σχολεία, παράγοντας θεσμικά εμπόδια στη σχολική ένταξη των ατόμων με αναπηρία, και προκαλώντας συγκρούσεις καθημερινά ανάμεσα στα στελέχη της εκπαίδευσης, τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς των σχολικών μονάδων.

Η Πολιτική ηγεσία του υπουργείου παιδείας, αλλάζει ολοκληρωτικά σημαντικές ρυθμίσεις στην ειδική αγωγή και εκπαίδευση χωρίς να λαμβάνει καν τις ερευνητικές μελέτες, αναλύσεις, και προτάσεις των εμπλεκόμενων φορέων στο υποσύστημα της ειδικής αγωγής και εκπαίδευσης.

Αγνοεί πλήρως το πλαίσιο δράσης σε εθνικό επίπεδο που προτάσσει η διακήρυξη της Σαλαμάνκα ζητώντας από τα εθνικά κράτη θεσμούς και πόρους για την ειδική αγωγή και εκπαίδευση των ΑμΑ και των ΑμΕΕΑ μέσα από 1)την εκπαιδευτική πολιτική και την οργάνωση 2) τους σχολικούς παράγοντες 3) την πρόσληψη και εκπαίδευση προσωπικού, 4) τις υποστηρικτικές υπηρεσίες 5) τους τομείς προτεραιότητας 6) το ρόλο της κοινωνίας, και 7) το απαιτούμενο παιδαγωγικό δυναμικό και υλικό.

Αποτέλεσμα αυτής της τακτικής είναι η απαξίωση της επιστημονικής ταυτότητας, η υποτίμηση της εξειδικευμένης γνώσης και κυρίως το έργο και η μεγάλη συνεισφορά των εργαζομένων στις δομές της ειδικής αγωγής και εκπαίδευσης στη σχολική και κοινωνική ένταξη των ατόμων με αναπηρία και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες.

ΜΗΝΑΣ ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ

ΠΡΟΕΔΡΟΣ του πανελλήνιου Επιστημονικού Συλλόγου Ειδικής Αγωγής ΠΕΣΕΑ Σχολικός σύμβουλος Ειδικής αγωγής εκπαίδευσης Περιφέρειας Ηπείρου, και διευθυντής του περιοδικού ΘΕΜΑΤΑ ΕΙΔΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ.

Υ.Σ Στα πλαίσια «γενικής κατεδάφισης» του ελληνικού κράτους πρώτη πάντα έρχεται η απαξίωση του ευπαθούς κοινωνικού ιστού με τη θεσμοθέτηση αντιπαιδαγωγικών και απάνθρωπων πολιτικών που στοχεύουν στην πλήρη καταπάτηση δικαιωμάτων σεβασμού και αξιοπρέπειας αλλά και εξόντωσης παντός είδους δικαίου!!!