Η Συνέντευξη του Μήνα

Συνέντευξη :Πέτρος Κακολύρης, συγγραφέας

H ISTORIA THS KARDIAS MOY
KAKOLYRHS
2012120500139-preview 425x

«…Το μεγάλο μάθημά της μεταμόσχευσης είναι, φροντίδα για τον εαυτό μου, φροντίδα για τους άλλους…»

Πέτρος Κακολύρης, συγγραφέας , αντιπρόεδρος του συλλόγου μεταμοσχευμένων καρδιάς "Συνεχίζω"

 

 Για ποιο λόγο κάποιος αποφασίζει την προσωπική περιπέτεια να την κάνει βιβλίο;

 

Είναι το αντίδωρο –μου- προς την κοινωνία για το μεγάλο δώρο που μου έκανε. Και για τη διάδοση της ιδέας χάρη στην οποία εγώ ζω. Εξάλλου δεν εξέλειψε η λίστα με τη μεταμόσχευση τη δική μου επομένως θα ήταν πολύ εγωιστικό να ασχοληθώ μόνο με τον εαυτό μου και να ξεχάσω όλους και όλες που έμειναν πίσω και περιμένουν και αυτοί το θείο δώρο

 

Σε απασχόλησε σε ποιο βαθμό η ιστορία σου ενδιαφέρει την υπόλοιπη κοινωνία;

 

Είναι προφανές πως την κοινωνία δεν την ενδιαφέρει η προσωπική μου ιστορία θα έπρεπε να την ενδιαφέρει όμως η ιδέας της δωρεάς οργάνων. Η στατιστική λέει πως περισσότερες πιθανότητες έχουμε να χρειαστούμε κάποιο όργανο στη ζωή μας παρά να χρειαστεί να χαρίσουμε. Επομένως η δωρεά μας αφορά όλους και πρωτίστως εμάς και τα αγαπημένα μας πρόσωπα.

 

Πόσο δύσκολο ήταν το εγχείρημα;

 

Ο Μένης Κουμανταρέας σε μια συνέντευξή του δήλωσε πως «κοστίζει πολύ ακριβά να εξομολογείσαι τις εμπειρίες σου και τα βιώματά σου. Κι ακόμα ακριβότερα να τα μεταπλάθεις σε μυθιστόρημα ή διήγημα». Θα προσθέσω μόνο πως ήταν ένα βιβλία που έπρεπε να «γραφτεί γρήγορα» διότι γράφοντας ξαναβιώνεις τις καταστάσεις και ξυπνάει η μνήμη του σώματος που είναι οδυνηρή.

Να σας πω μόνο πως όταν κατέγραφα τη στιγμή της μεταμόσχευσης το δωμάτιο γέμισε την μυρωδιά του ιωδίου όπως στην αίθουσα του χειρουργείου και το τραπέζι μου τραντάχτηκε σαν να έγινε σεισμός.

 

Η ισορροπία ανάμεσα στην ψύχραιμη αφήγηση της ιστορίας και της ψυχολογικής επιβάρυνσης του πρωταγωνιστή διαχωρίζονται;

 

Ήταν η μεγάλη αγωνία μου για το αν θα κατόρθωνα να ξεπεράσω το σκόπελο του τραύματος. Τώρα λίγους μήνες μετά την κυκλοφορία του είμαι πιο ήσυχος και ικανοποιημένος διότι μου λένε πως τα κατάφερα. Με γεμίζει χαρά πως όσοι/ες το διάβασαν μιλούν για ένα αισιόδοξο βιβλίο και καθόλου μελοδραματικό.

 

Τι σημαίνει εγγράφομαι στην «λίστα για μεταμόσχευση».

 

Πως «τελείωσαν τα ψέματα» και βρίσκεσαι ενώπιος ενωπίω. Είναι μια σχοινοβασία ζωής και θανάτου και από το πώς θα διαχειριστείς αυτή την «κατάσταση» θεωρώ πως παίζει το σπουδαιότερο ρόλο στην τελική έκβαση της υπόθεσης.

 

Τελικά τι είναι η καταμόσχευση, ως διαδικασία, εμπειρία, ιατρική πράξη, αρχή και τέλος ζωής;

 

Η συγκλονιστικότερη εμπειρία και ένα μεγάλο μάθημα ζωής. Και αν όλα πάνε καλά η απόλυτη ευτυχία. Έτσι αρχίζει και το βιβλίο:

«…Την πρώτη ημέρα που πήγαμε στο νέο μας σπίτι από τα Κ. Πετράλωνα στον Ταύρο, λίγους μήνες μετά τη γέννησή μου, χιόνισε. Λένε πως αυτό είναι ευτυχία. Στην διαδρομή μου πολλές φορές την πλησίασα όμως τη βίωσα με τον πιο απόλυτο τρόπο 52 χρόνια μετά, το Μάη του 2009, όταν και ξύπνησα με την καρδιά ενός 27χρονου, να χτυπάει μέσα μου.

Το βιβλίο αυτό είναι η αφήγηση αυτής της συγκλονιστικής ιστορίας»

 

Σε άλλαξε αυτό το βίωμα και αν ναι σε τι;

 

Το μεγάλο μάθημά της μεταμόσχευσης είναι, φροντίδα για τον εαυτό μου, φροντίδα για τους άλλους.

 

Η μνημονιακή πολιτική των τελευταίων χρόνων πως επηρεάζει και τι προβλήματα δημιουργεί  στην κοινωνία των ανθρώπων με μεταμοσχεύσεις;

 

Είναι απολύτως προφανές πως η κατάρρευση του δημόσιου συστήματος υγείας αλλά και οι συνεχείς περικοπές σε συντάξεις και επιδόματα επιβαρύνουν τους πιο αδύναμους. Η μεγάλη πλειοψηφία των μεταμοσχευμένων ανήκουν στους χαμηλοσυνταξιούχους. Πολλές φορές βρίσκονται στη θέση να επιλέγουν φάρμακα αδυνατώντας να τα προμηθευτούν όλα.

Αλλά για να είμαι απολύτως ειλικρινής, οι μεταμοσχευμένοι καρδιάς έχοντας την παρακολούθηση του Ωνασείου είμαστε σε πολύ καλύτερη θέση από τους άλλους μεταμοσχευμένους, που πολλές φορές δεν έχουν ούτε ένα σταθερό γιατρό να τους παρακολουθεί.

 

Έχοντας βιώσει την εμπειρία της μεταμόσχευσης, αλλά και όλες τις διεργασίες πριν και μετά, ποιο είναι το μήνυμα σου προς όλους εμάς;

 

Ο μόνος τρόπος να νικήσεις το θάνατο είναι να δώσεις ζωή. Και αυτό το κάνει μόνο η μάνα και η δωρεά οργάνων.

 

 
 

 

Η Ιστορία της Καρδιά μου

Πέτρος Κακολύρης

Η ιστορία της καρδιάς μου,

το χρονικό μιας μεταμόσχευσης  

(εκδόσεις Εύμαρος)

 

«…Την πρώτη ημέρα που πήγαμε στο νέο μας σπίτι από τα Κ. Πετράλωνα στον Ταύρο, λίγους μήνες μετά τη γέννησή μου, χιόνισε. Λένε πως αυτό είναι ευτυχία. Στην διαδρομή μου πολλές φορές την πλησίασα όμως τη βίωσα με τον πιο απόλυτο τρόπο 52 χρόνια μετά, το Μάη του 2009, όταν και ξύπνησα με την καρδιά ενός 27χρονου, να χτυπάει μέσα μου.

 

 

 

Ο Πέτρος Κακολύρης γεννήθηκε το Μάρτιο του 1957 στα Κάτω Πετράλωνα και μεγάλωσε στον Ταύρο. Σπούδασε Κοινωνιολογία στη Σχολή Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου της Μπολόνιας (Ιταλία) και έκανε μεταπτυχιακό σεμινάριο στο Πάντειο Πανεπιστήμιο με θέμα "Κοινωνία και Πολιτισμός". Ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία σε ενυπα και ηλεκτρονικα ενυπα. Από το Μάιο του 2010 είναι πρόεδρος του ομίλου πολιτισμού Εύμαρος και υπεύθυνος των εκδόσεων Εύμαρος. Έχει δημοσιεύσει ποιήματα και διηγήματα σε διάφορα περιοδικά ενώ συμμετείχε και στο συλλογικό έργο "Vivere pericolosamente: 26 ιστορίες από την Ιταλία με το διήγημα Una storia obscura. Από το Φεβρουάριο του 2011 είναι αντιπρόεδρος του συλλόγου μεταμοσχευμένων καρδιάς "Συνεχίζω".

 

 

 

 

Σ.Σ.   Το βιβλίο του Πέτρου Κακολύρη «Η Ιστορία της Καρδιά μου»

θα παρουσιαστεί στα Χανιά την Δευτέρα 10 Ιουνίου στο εργατικό κέντρο από την Πυξίδα της Πόλης και τον Παγκρήτιο Σύνδεσμο Αιμοδοτών