Η Σύριγγα του Πάνα

Φύλλο 117 Ιούνιος - Ιούλιος 2013

Σύνταγμα; Την πλατεία εννοείτε;

 «Κανένα από τα μέτρα που περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα προσαρμογής για την Ελλάδα δεν αποβλέπει στη σκόπιμη παραβίαση συνταγματικών διατάξεων». Αυτή την αφοπλιστική απάντηση έδωσε  ο ευρωπαίος Επίτροπος κ. Όλι Ρεν σε ερώτηση του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Ν. Χουντή, ο οποίος έθετε θέμα επανειλημμένης και συνειδητής παραβίασης του ελληνικού Συντάγματος με την σύμπραξη της ελληνικής κυβέρνησης και της Τρόικα, με αφορμή την αφαίμαξη υπέρ των δανειστών του Πράσινου Ταμείου, του οποίου οι πόροι υποτίθεται ότι προστατεύονται με συνταγματικές διατάξεις.

 Πιο συγκεκριμένα,  ο έλληνας ευρωβουλευτής, αφού αναφέρθηκε σε προηγούμενες απαντήσεις της Επιτροπής  η οποία παραδέχονταν ότι  «Σύμφωνα με συνταγματικές διατάξεις, οι πόροι του Πράσινου Ταμείου πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο για τη στήριξη περιβαλλοντικών έργων» και ότι «Η εισαγωγή αυστηρότερου κανόνα σχετικά με τις δαπάνες του Πράσινου Ταμείου (δηλαδή η χρήση μόνο του 2,5% για περιβαλλοντικά έργα και η χρήση του 97,5% για την κάλυψη αναγκών του κράτους – δηλαδή του χρέους) ήταν ένα εκ των μέτρων για την ενίσχυση της δημοσιονομικής πειθαρχίας και τη μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος κατά την περίοδο 2013-14» κατήγγειλε την Επιτροπή ότι «ζήτησε επανειλημμένα από την Ελληνική κυβέρνηση να λάβει μέτρα αντίθετα με το Σύνταγμα της Ελλάδας» και ρώτησε αν «η  ελληνική κυβέρνηση είχε, κατά τη διάρκεια των τότε συζητήσεων, προβάλλει ζήτημα συνταγματικότητας».

 

Ο Ολι, συμπλήρωσε ότι «δεν γνωρίζει οτιδήποτε για πιθανή παραβίαση των συνταγματικών διατάξεων που αφορούν το μέσο αυτό, η οποία, εάν συνέβαινε, θα ενέπιπτε στην αποκλειστική αρμοδιότητα των ελληνικών αρχών»

 

Έχω τη γνώμη ότι δικαιούμαστε καλύτερο δούλεμα και όχι τόσο χοντροκομμένο όσο αυτό του μερκελικού εξαπτέρυγου. Το χειρότερο είναι ότι ο ίδιος θα μας κατακεραυνώσει για παραμέληση του περιβάλλοντος πιθανώς χρεώνοντάς μας και κανένα πρόστιμο από αυτά που είμαστε συνηθισμένοι να πληρώνουμε για παραβιάσεις της περιβαλλοντικής νομοθεσίας της ΕΕ.

 

 

Περίεργο!

 

Σε κάθε έκθεση της Τροϊκα (αλλά και σε πολλές δηλώσεις των σοφιολογιότατων που μας κουνάνε το δάχτυλο και μας μαλώνουν) υπάρχει η κατακλείδα ότι βασικό πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας είναι ότι δεν εισπράττονται φόροι από τους κατέχοντες. Και ενώ μας βάζουν τη μία ρήτρα πάνω στην άλλη όπως: «θα απολύσετε τόσους, θα κόψετε τις συντάξεις τόσο, θα απελευθερώσετε τις απολύσεις» κ.λπ. αν θέλετε να πάρετε την επόμενη δόση, ποτέ δεν έβαλαν ρήτρα «θα εισπράξετε φόρους από τους κατέχοντες, αν θέλετε να πάρετε την επόμενη δόση». Μα καλά, γιατί δεν τους θυμίζει κάποιος την αρχική, σωστή τους διαπίστωση; Περίεργο.

 

 

Του παππού μου το χωράφι Ι

 

Σε παλαιότερο κείμενο, είχα υποσχεθεί να ψηφίσω Βιρβιδάκη αν πραγματοποιούσε την υπόσχεσή του να ελέγξει τα παράνομα τραπεζοκαθίσματα και τις καταλήψεις των πεζοδρομίων και των δημόσιων χώρων από την υγιή επιχειρηματικότητα της πόλης μας. Δυστυχώς δεν χρειάστηκε να κρατήσω το λόγο μου. Εννοείται ότι ο νυν κινδυνεύει ακόμη λιγότερο να δεχθεί την ψήφο μου για το ίδιο θέμα αφού ο βιασμός της πόλης μας, και στις δυο τελευταίες δημαρχίες, έχει πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις...

Η εξαιρετική πρωτοβουλία των Ποδηλατρών το ανέδειξε πλατιά και με χιούμορ. Για όσους δεν το είδατε αξίζει να επισκεφτείτε: http://publicspacechania.blogspot.gr/

Ο ένας θα μείνει στην Ιστορία ως ο δήμαρχος της πόλης - βιασμένης αρχόντισσας και ο άλλος ως ο δήμαρχος της αρχοντικά βιασμένης πόλης.

Η πόλη δεν έχει ανάγκη τις μεγαλοστομίες και τους φανφαρονισμούς τους για μεγάλα έργα ανάπτυξης που σώνουν μόνο τους ίδιους και τους εργολάβους τους. Αυτό που χρειάζεται επειγόντως είναι η αντιμετώπιση των μικρών καθημερινών που μας τυραννάνε όλους.

 

 

Του παππού μου το χωράφι ΙΙ

 

Θα γκρεμίσει (ο δήμαρχος που θα μείνει στην Ιστορία και ως γκρεμισίδης) και το παλιό νοσοκομείο. Θα φτιάξει, λέει, κέντρο υγείας.

Λεφτά να φάνε τα εργολαβάκια του γκρεμίσματος είναι βέβαιο ότι θα βρει. Λεφτά για να στελεχώσει με γιατρούς, νοσοκόμους και όλους τους επικουρικούς εργαζόμενους που θα βρει; Ή θα πάρει από τους άδειους διαδρόμους του λειτουργούντος νοσοκομείου; Λεφτά για αναλώσιμα και φάρμακα που θα βρει; Ή θα λέει στους ασθενείς να τα φέρνουν από το σπίτι...

Αλλά μέχρι τότε θα έχει κάνει τη δουλειά του και θα κατακεραυνώνει τους υπόλοιπους για ολιγωρία. Πραγματικά δαιμόνιο. Και την εξυπηρετησούλα του, και καβάλα να κουνά το δάχτυλο, πάνω σε ακόμη ένα «αναπτυξιακό» κουφάρι.

Παλιά μου τέχνη κόσκινο από αυτούς που έχουν μάθει να διαχειρίζονται τα δημόσια σαν να ήταν το χωράφι που κληρονόμησαν από τον παππού τους. Ας μην ξεχνάμε όμως ότι εμείς τους καθίζομε στον καφά μας.