Πρόσωπα στην Πυξίδα της Πόλης

Πρόσωπα στην Πυξίδα / Γιάννης Μανουσάκης

MANOUSAKIS GIANNIS
EXOFYLO KITRINES MERES TOY ETOYS TIS BROXIS

 Ο Γιάννης  Μανουσάκης είναι δικηγόρος.

Γεννήθηκε το 1954 στα Χανιά, όπου ζει και εργάζεται. Πρόσφατα κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Πυξίδα της Πόλης» την πρώτη του ποιητική συλλογή «Κίτρινες μέρες του ΄Ετους της Βροχής».

*Γεννήθηκα …

Στα Χανιά 8  Νοεμβρίου 1954.

*Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό μου είναι …

Ότι ψάχνοντας το απόλυτο, συνήθως χάνω και το σχετικό.

*Το μεγαλύτερο μειονέκτημα μου…

Η  έλλειψη εγκράτειας στα ευχάριστα.  Η τάση  για αναβλητικότητα στα κουραστικά μα αναγκαία.

 

*Η αγαπημένη μου απασχόληση…

Η προσπάθεια να προκύψει αρμονία από οτιδήποτε εκπέμπει ήχο. /  Να συνομιλώ με ότι ζει στον κήπο μου (μικρά ζώα, φυτά, μικροοργανισμοί κλπ) και να παρατηρώ την επίδραση του χρόνου, τις αντιδράσεις και την εξέλιξή τους. /  Να πηγαίνω βόλτες με τον τετράχρονο Διονύση και να προσπαθούμε να ερμηνεύσουμε, καθένας με τον τρόπο του,   ότι μας εντυπωσιάζει.

 

*Η αρετή που θαυμάζω περισσότερο σ ένα άνθρωπο… 

Ειλικρίνεια / Σεμνότητα /  Έκφραση άποψης- θέσης  χωρίς προηγούμενη εσωτερική διεργασία περί των συσχετισμών  ή των συνεπειών  / Αρμονία  κοσμοθεωρίας και προσωπικής διαδρομής.

 

*Θεωρώ σημαντικό στους φίλους μου…

Τα αποθέματα υπομονής τους.

 

*Θεωρώ έσχατο βαθμό δυστυχίας …

Τη διαπίστωση ότι δεν μπορείς να προσφέρεις ούτε την ελάχιστη ευτυχία σε άλλους. / Ακούστε και το τραγούδι “Κορίτσια της συγνώμης” των  Κατσιμίχα

 

*Θα ήθελα να γίνω…

Μουσικός / Εσχάτως, φροντιστής-κηπουρός στους κήπους του  Βερολίνου. 

 

*Θα ήθελα να ζήσω …

Την εκδίκηση της «γυφτιάς» , όχι από cd.

 

*Το χρώμα μου είναι …

Κόκκινο βαθύ, σχεδόν  …βύσσινο.  

 

*Συχνά αναρωτιέμαι…

Τι ώρα να  φεύγει άραγε το τελευταίο πλοίο, τρένο , λεωφορείο κλπ

 

*Θεωρώ ενδιαφέρον….

Που αναρωτιέμαι .

 

 

*Αγαπώ…

Εκ βαθέων.

 

*Διάβασα …

Fernado  Pessoa : “Η κλεμένη περγαμηνή»  /  Άγγελος Ράμφος : “Το αδιανόητο τίποτα”  Για το τελευταίο χρειάζομαι τουλάχιστον άλλη μία ανάγνωση .

 

*Οι αγαπημένοι μου λογοτέχνες…

Fernado  Pessoa /Στρατής Τσίρκας / Henry Miller  /  Μπωντλαίρ / Ρεμπώ  κλπ.

 

*Ταξιδεύω…

Με τη φαντασία / Με τρένο / Με πλοίο / με αυτοκίνητο 

 

*Μου αρέσει…  

Να μαγειρεύω για την παρέα .

 

*Δεν μου αρέσει …

 Η έλλειψη αισθητικής.

 

*Οι  άνθρωποι  γύρω μου …

Κι εντός μου. Με την έννοια ότι αν δεν τους προσπερνάς , ανακαλύπτεις και ανακαλύπτεσαι.

 

*Θα ήθελα να συναντήσω…

Αν και ανέφικτο,  τους Ρεμπώ / Γκάντι / Νέλσον Μαντέλα

 

*Φαντάζομαι … 

Ότι τους συναντώ για μεγάλα χρονικά διαστήματα / Ένα κόσμο χωρίς ιδιοκτησίες .

 

*Ανησυχώ…

Για κάθε παιδί που γεννιέται .  Αλλά και για κάθε ον.

 

*Θέλω να πάω…

 κι ας μου βγει και σε κακό…  /  Ισπανία

 

*Ο αγαπημένος μου φανταστικός ήρωας…

 «Ο Λίο, το καλύτερο ζωάκι στο δάσος.  Aνατρέπει το διαχρονικό στίγμα του κακού λύκου».  Σενάριο –σκηνοθεσία, δική μου .Μοναδικός ακροατής ο γιος μου. Εκπομπή  σχεδόν κάθε βράδυ επί δύο χρόνια (1991-1992).Τόσο καλός ο Λίο , που λίγο έλλειψε να τον φάει  …η Κοκκινοσκουφίτσa, προκειμένου να εξαλειφθεί το προπατορικό του αμάρτημα. 

 

 

*Από την Ιστορία με συγκινεί…

Οι κοινωνικές επαναστάσεις  / Η Μικρασιατική καταστροφή.  

 

 

*Τα αγαπημένα μου ιστορικά πρόσωπα… 

Όσοι ενέπνευσαν ή  συνέβαλαν στην κατεύθυνση ενός δίκαιου κόσμου χωρίς οποιεσδήποτε διακρίσεις.

 

*Μισώ…

Το μισό .

 

*Θα άλλαζα στην πόλη μου…

Πολλούς από εμάς τους “νεοέλληνες”  κατοίκους της…

 

*Θα άλλαζα στον κόσμο…

Κατά διαστήματα, τα ημισφαίρια. Τους πληθυσμούς τους εννοώ. Για να μάθει ο Αφρικανός κι ο Ασιάτης τι σημαίνει φαγητό, και ο Αμερικανοευρωπαίος τι εστί βερύκοκο…

 

*Εύχομαι …

Προτιμώ το  “Προσπαθώ…” /   Να μπορούν τα αυτονόητα να επικρατούν χωρίς να χρειάζεται να περάσουν χρόνια φαγούρας.

 

*Ονειρεύομαι…

Συνέχεια.

 

*Πολιτική…

Η τέχνη του ανέφικτου…  

 

*Πολιτικοί…

Είδος εν ανεπαρκεία.  Όμως, σε αντίθεση με τους νόμους της αγοράς,  συνεχώς πέφτει η τιμή τους.

 

*Ποίηση…

“Η ποίηση έχει τις ρίζες της στην ανθρώπινη ανάσα-και τι θα γινόμασταν αν η πνοή μας λιγόστευε;”  (Από την ομιλία του Γ. Σεφέρη στην απονομή του Βραβείου Νόμπελ)

“Η ποίηση είναι ζωγραφική που ακούγεται, η ζωγραφική ποίηση σιωπούσα”. (Ντα Βίντσι)

 

*Γραφικές Τέχνες…

ΟΙ τέχνες είναι πνευματικές, δεν είναι γραφικές. Ενίοτε οι τεχνίτες…

 

*Κρήτη…

 Θείο δώρο , Προνόμιο , που δυστυχώς σε κάποιους Κρητικούς, αντί για ευχαριστίες, ευγένεια ,  σεμνότητα και ανταποδοτικότητα,  γεννά κυρίως εγωϊσμό.

 

 

*Κινηματογράφος…

Αν μιλάμε για τον ποιοτικό κινηματογράφο , η ουτοπία (με εξαίρεση τις ιστορικές ταινίες) ότι έτσι θα μπορούσε να ήταν η πραγματική ζωή. Όμως ούτε συγγραφείς ούτε σημαντικοί σκηνοθέτες είμαστε. Μόνο θεατές. Θαυμάζουμε τις υπερβάσεις των πρωταγωνιστών (ακόμα και εξ αντιδιαστολής)  και βγαίνοντας επιλέγουμε και πάλι την ασφάλεια (;) του μικρόκοσμού  μας.

 

*Η αγαπημένη μου ταινία…

La Strada (F.Fellini) / Νευρικός εραστής (Woody Allen)  /  Berlin Alexanterplatz (Τηλεοπτική παραγωγή –Φασμπίντερ) κλπ.

 

*Οι αγαπημένοι μου συνθέτες…

Με τυχαία σειρά : Θεοδωράκης, Χατζηδάκης, Μικρούτσικος, Σαββόπουλος, Μούτσης, Κουγιουμτζής, Τσιτσάνης,  Άκης Πάνου, Βαμβακάρης κ.α. 

 

*Το τραγούδι μου…

Τα τραγούδια μου : Συννεφιασμένη Κυριακή  (Β.Τσιτσάνης) / Δε λες κουβέντα (Μούτσης-Τριπολίτης) /  Τζιβαέρι (Παραδοσιακό) /Βαρύς Πισκοπιανός(Παραδοσιακός Κρητικός Αμανές)   / Ζεϊμπέκικο (Σαββόπουλος) / Κέλομαί σε Γογγύλα (Μ. Χατζηδάκης)  / Imagine (John Lennon) / Strawberry fields forever (Beatles) / Bohemian Rhapsody (Queen)  κ.α.

 

*Μου ταιριάζει η φράση…

Κάθε τι κρύβει μέσα του την αντίθεσή του. Γι αυτό , μη με παίρνετε τοις μετρητοίς!   

 

*Θα ήθελα να ρωτήσω …

Περνάω ή κόβομαι;