09242017Κυρ
ΕνημέρωσηΣαβ, 13 Μαϊ 2017 10am

Άρθρα

Το 16ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης – Εικόνες του 21ου αιώνα στα Χανιά 24-25 Μαρτίου 2014

16 tdf poster 600 GIA AFISA

Η  Πυξίδα της Πόλης και η νεοσύστατη κινηματογραφική λέσχη cine-Ιστορίες

παρουσιάζουν στα Χανιά  24 και 25 Μαρτίου 2014

το  16ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης - Εικόνες του 21ου αιώνα

 

Το 16ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης ταξιδεύει σε περισσότερες από 30 πόλεις στην Ελλάδα αλλά και σε καταστήματα κράτησης, μέσα από τις Περιφερειακές Εκδηλώσεις του.

 

Οι Περιφερειακές Εκδηλώσεις αποτελούν τον δίαυλο επικοινωνίας μεταξύ του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης και των πόλεων της περιφέρειας, «υπηρετώντας» την επιθυμία του θεσμού να φέρει σε επαφή τους φίλους του ντοκιμαντέρ με την πρόσφατη ελληνική και διεθνή παραγωγή ταινιών τεκμηρίωσης. 

Για μια ακόμη χρονιά η διοργάνωση των Περιφερειακών Εκδηλώσεων εναρμονίζεται με την επιθυμία του Φεστιβάλ να φέρει σε επαφή τους ενδιαφερόμενους και εκτός Θεσσαλονίκης με την πρόσφατη ελληνική και διεθνή παραγωγή ντοκιμαντέρ.

Σε αυτό το ξεχωριστό κινηματογραφικό ταξίδι που διοργανώνεται από το τμήμα προγράμματος του Φεστιβάλ, έχουν προστεθεί νέοι προορισμοί, νέες στάσεις, αγκαλιάζοντας και προορισμούς που οι εικόνες και τα μηνύματα φτάνουν πιο δύσκολα όπως σε σωφρονιστικά καταστήματα και ιδρύματα αγωγής, ξεκινώντας από τη Βόρεια Ελλάδα, τη Μακεδονία και τη Θράκη και φτάνοντας μέχρι την Πελοπόννησο και την Κρήτη.

Οι εκδηλώσεις αυτές αποτελούν την  προσφορά του Φεστιβάλ στους θεατές ολόκληρης της χώρας με τους οποίους μοιραζόμαστε ένα κοινό πάθος για τις εικόνες, μια κοινή αγάπη για το σινεμά. Ας γίνουμε λοιπόν και πάλι συνοδοιπόροι σε αυτό το ταξίδι του πολιτισμού και ας κάνουμε για μια ακόμη φορά πράξη την κοινή πεποίθηση του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, πως ο κινηματογράφος είναι μια εμπειρία ικανή να μας ενώσει. Πάγια επιδίωξή μας είναι κάθε χρόνο να προστίθενται και νέες πόλεις στη λίστα ώστε να δίνεται η ευκαιρία σε περισσότερους σινεφίλ να παίρνουν μια γεύση από το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ.


Τα Χανιά αποτελούν ιδιαίτερο σταθμό σ΄ αυτή την διαδρομή καθώς το κινηματογραφόφιλο κοινό έχει από την αρχή αυτής της δράσης δείξει ιδιαίτερη αγάπη στις προβολές του φεστιβάλ γεμίζοντας ασφυκτικά την αίθουσα προβολών.

Φέτος διαλέξαμε 15από τις ταινίες του φεστιβάλ και σας περιμένουμε σ΄ ένα μοναδικά φεστιβαλικό πρόγραμμα προβολών.

15 Ντοκιμαντέρ με μοναδικές ιστορίες ζωής.

Οι προβολές θα γίνουν 24-25 και 29 Μαρτίου στον κινηματογράφο ΑΤΤΙΚΟΝ σε καθημερινούς ρυθμούς φεστιβάλ από τις 7:00 το απόγευμα έως τις 12:00 το βράδυ.

Η διοργάνωση στα Χανιά γίνεται από την μηνιαία εφημερίδα Πυξίδα της Πόλης και την νεοσύστατη κινηματογραφική λέσχη cine-Ιστορίες.

 

Επιμέλεια προγράμματος - επιλογή ταινιών : Ματθαίος Φραντζεσκάκης

 ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ ΗΜΕΡΑΣ  5 ΕΥΡΩ

 

 

Χορηγοί Επικοινωνίας :

Κύδων Τηλεόραση / Νέα Τηλεόραση Κρήτης / Χανιώτικα Νέα / Κρήτης fm 101,5/ Real super fm 896 / / www.flashnews.gr / www.zarpa.gr/ d-code 962 fm /  www.creteevents.gr / www.independent.gr

 

ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

  Δευτέρα  24 Μαρτίου 2014   

 

07.00--08.00      ΛΟΥΗΣ - ΕΠΤΑ ΦΟΡΕΣ ΝΑ ΠΕΦΤΕΙΣ, ΟΚΤΩ ΝΑ ΣΗΚΩΝΕΣΑΙ  /Γιώργος Χρ. Ζέρβας / 62΄   

08.00-08.30        BREF      /  Χριστίνα Πιτούλη /  30΄

 

08:30-08:45  ΔΙΑΛΛΕΙΜΑ

 

08:45-08:55    UNPLUGGED  / Τζώρτζης Γρηγοράκης / 10΄

 

09:00-10:20   PILGRIMAGE: ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΣΤΗΝ ΟΘΟΝΗ   Πίτερ Ουιντόνικ /  82΄

 

10:20-10:35  ΔΙΑΛΛΕΙΜΑ

 

10:30-12:00   ΜΑΘΑΙΝΩ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ  /  : Ζαν-Μισέλ Ντισάρ /  92΄

 

 

Λούης – επτά φορές να πέφτεις, οκτώ να σηκώνεσαι

Σκηνοθεσία: Γιώργος Χρ. Ζέρβας. Σενάριο: Γιώργος Χρ. Ζέρβας, Βαγγέλης Παπαδάκης. Διεύθυνση Φωτογραφίας: Γιώργος Χρ. Ζέρβας. Μοντάζ: Γιώργος Χρ. Ζέρβας. Ήχος: Γιώργος Χρ. Ζέρβας. Παραγωγός: Γιώργος Χρ. Ζέρβας. Παραγωγή: Γιώργος Ζέρβας Film Productions. DigiBeta Color-B&W, Ελλάδα, 62’, 2014

Ο 86χρονος Λεωνίδας Λάμπρου έζησε και ζει μια σχεδόν κανονική ζωή στο Ναύπλιο. Κανονική, γιατί δεν διέφερε ουσιαστικά από τις ζωές πολυάριθμων Ελλήνων. Σχεδόν κανονική, γιατί κάποια δραματικά γεγονότα σημαδεύουν μέχρι σήμερα τη ζωή του. Μέσα

από την καθημερινότητά του, αλλά και από κινηματογραφικές ταινίες που ο ίδιος είχε τραβήξει με μια ερασιτεχνική κάμερα Super 8mm και ξαναβλέπει μετά από σαράντα τόσα χρόνια, αναδεικνύονται στιγμές από το παρελθόν του, από τη ζωή στη γενέθλια πόλη του, από γεγονότα ιστορικά που τον καθόρισαν.

Πόσοι έχουν φύγει κι έχω μείνει μόνος, μονολογεί συντετριμμένος κοιτάζοντας τις ταινίες. Το ντοκιμαντέρ είναι το πορτρέτο του Λούη, όπως τον αποκαλούν όλοι, που ποτέ δεν βολεύτηκε κάπου, μόνο παθιάζεται να τρέχει εδώ κι εκεί. Σήμερα,όταν το σώμα δεν ακολουθεί, είναι με το μυαλό που συμπληρώνει αυτά τα πετάγματα. Πάντα ανήσυχος, σε διαρκή εγρήγορση.

http://vimeo.com/86907204

 

 

 

Bref

Σκηνοθεσία: Χριστίνα Πιτούλη. Σενάριο: Χριστίνα Πιτούλη, Ana Pozo. Διεύθυνση Φωτογραφίας: Ana Pozo, Carlos Munoz Gomez-Quintero. Μοντάζ: Ana Pozo, Χριστίνα Πιτούλη, Juan Monsalve. Ήχος: Χριστίνα Πιτούλη. Παραγωγός: Χριστίνα Πιτούλη. Παραγωγή: MKO Metges del Mon Catalunya, Spain. HDCam Έγχρωμο, Ελλάδα-Ισπανία, 30’, 2013

Μέσα από συζητήσεις με μετανάστες από την Αφρική που ζουν στην Ισπανία, το ντοκιμαντέρ προσεγγίζει το θέμα της κλειτοριδεκτομής. Οι αντικρουόμενες απόψεις και εμπειρίες τους αποκαλύπτουν την πολυπλοκότητα αυτού του αμφιλεγόμενου ζητήματος, στον πυρήνα του οποίου τα όρια της πολιτιστικής κληρονομιάς και αυτά των ανθρώπινων δικαιωμάτων συναντιούνται.

 

Unplugged

Σκηνοθεσία: Τζώρτζης Γρηγοράκης. Διεύθυνση Φωτογραφίας: Matthias Pilz. Μοντάζ: Κενάν Ακάουι. Ήχος: Κενάν Ακάουι. Παραγωγός: Τζώρτζης Γρηγοράκης. Παραγωγή:

Plenary Sessions. Συμπαραγωγή: Tom Talent Entertainment. HDCam Έγχρωμο, Ελλάδα-Ελβετία, 10’, 2013

Τι σημαίνει ≪unplugged≫; Τι σχέση δημιουργεί μεταξύ των μουσικών και του κοινού; Για

ποιο λόγο δημιουργούν οι καλλιτέχνες μουσική; Το ντοκιμαντέρ εξερευνά τη live unplugged μουσική σκηνή, στο πλαίσιο του Zermatt Music Festival, του μοναδικού φεστιβάλ

unplugged μουσικής στην Ευρώπη. Παρουσιάζονται διεθνούς φήμης καλλιτέχνες (Skunk Anansie, Morcheeba κ.ά.) καθώς επίσης και νέα ταλέντα της ευρωπαϊκής σκηνής σ’ ένα εκπληκτικό περιβάλλον, στη μαγευτική φύση των Ελβετικών Άλπεων.

 

pilgrIMAGE: προσκύνημα στην εικόνα

Σκηνοθεσία: Πίτερ Ουιντόνικ, Μίρα Μπερτ-Ουιντόνικ. Διεύθυνση Φωτογραφίας: PeterWintonick, Mira Burt-Wintonick. Μοντάζ: Catherine Legault. Ήχος: Peter Wintonick, Mira Burt-Wintonick. Μουσική: Florencia Di Concilio. Παραγωγός: Peter Wintonick, Francis Miquet. Παραγωγή: Necessary Illusions, Canada. ProRes Έγχρωμο, Καναδάς, 82’, 2008

Σ’ αυτό το road movie με θέμα το σινεμά, ο Πίτερ Ουιντόνικ ταξιδεύει σ’ όλον τον

κόσμο παρέα με την εικοσάχρονη κόρη του Μίρα που ασχολείται με τα μίντια. Ταξιδεύουν στην ιστορία του κινηματογράφου και στο μέλλον των μίντια, εξετάζοντας το πώς

διαφορετικές γενιές δημιουργών βλέπουν, χρησιμοποιούν ή κατασκευάζουντις ταινίες, τις εικόνες, τον ήχο και τα μίντια. Απ’ τη γενέτειρα του Φελίνι ώς τη Νυρεμβέργη από τον τάφο του Τσάπλιν ώς τα ιστολόγια των θεωρητικών της Βιέννης απ’ τον Μάγο του Οζ ώς τον Ρωμαίο και την Ιουλιέτα απ’ το ελβετικό χωριό του Ζαν Λυκ Γκοντάρ ώς τους καλλιτέχνες των μίντια στη Μπιενάλε της Βενετίας κι απ’ την πρώτη ταινία των Λυμιέρ ώς

την ακτιβίστρια των μίντια Φράνι Άρμστρονγκ, το pilgrIMAGE αναμειγνύει σύγχρονες και ιστορικές κινηματογραφικές τοποθεσίες με προσωπικές συναντήσεις και μαθήματα ζωής και κiνηματογράφου.

 

Μαθαίνω την Αμερική

Σκηνοθεσία: Ζαν-Μισέλ Ντισάρ, Γκίτε Πενγκ. Διεύθυνση Φωτογραφίας: Jean-Michel Dissard, Andrew Freiband. Μοντάζ:Alison Shurman. Μουσική: Naim Amor. Παραγωγός: JeanMichel Dissard, Gitte Peng. Παραγωγή: I Learn America LLC.,USA. HDCam Έγχρωμο, ΗΠΑ, 92’, 2013

Στην Αμερική, ένα στα τέσσερα παιδιά είναι γόνος μεταναστών. Ήρθαν για να μείνουν και είναι το μέλλον της χώρας. Το πώς θα τους καλωσορίσει αυτή η χώρα θα καθορίσει τη φύση της διαρκώς αναδυόμενης ταυτότητάς τους στα επόμενα χρόνια. Στο Διεθνές

Λύκειο του Λαφαγιέτ, ένα δημόσιο λύκειο του Μπρούκλιν για άρτι αφιχθέντες μετανάστες απ’ όλον τον κόσμο, πέντε έφηβοι βάζουν τα δυνατά τους να μάθουν αγγλικά, να προσαρμοστούν σε οικογένειες που δεν έχουν δει για χρόνια, και να δημιουργήσουν ένα δικό τους μέλλον ενώ ενηλικιώνονται σε μια ξένη γη. Μέσω αυτών των πέντε ζωηρών νέων, μέσα από τις ιστορίες και τους αγώνες τους, ≪μαθαίνουμε την Αμερική≫.

 

Τρίτη 25 Μαρτίου 2014

07.00-7.25/ ΧΡΥΣΟ ΔΑΣΟΣ / Στρατής Βογιατζής / 24΄

 

0730- 07:50 / ΚΟΙΝΩΝΚΟ ΩΔΕΙΟ/NOTES / Θέκλα Μαλάμου, Αλεξάνδρα Σαλίμπα / 19΄

Βραβείο Κοινού Fischer για ελληνική παραγωγή κάτω των 45’ 

 

7:50-08:20 / ΟΠΤΙΚΗ ΓΩΝΙΑ:  ΤΟ ΧΡΩΜΑ / Σταύρος Ψυλλάκης / 29΄

08:20 – 08:30 ΔΙΑΛΛΕΙΜΑ

 

8.30--10.20 / ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ-ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΑΙ ΣΚΙΕΣ / Ηλίας Γιαννακάκης / 111΄

βραβείο της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου FIPRESCI

 

10:20-10:30 ΔΙΑΛΛΕΙΜΑ

10:30-11:25 / ΧΩΡΙΣ ΑΝΑΣΑ - RELENTLESS / Δημήτρης Στατήρης / 53΄

11:25-12:10 / 10000 ΝΥΧΤΕΣ / Κώστας Ανέστης / 50΄

Χρυσό δάσος

Σκηνοθεσία: Στρατής Βογιατζής. Σενάριο: Αλεξάνδρα Σαλίμπα, Θοδωρής Αρμάος. Διεύθυνση Φωτογραφίας: Στρατής Βογιατζής, Θέκλα Μαλάμου. Μοντάζ: Θοδωρής Αρμάος. Ήχος: Θέκλα Μαλάμου. Μουσική: Γιάννης Χρηστίδης. Παραγωγός: Στρατής Βογιατζής. Παραγωγή: Θέτις – The Caravan Project. DCP Έγχρωμο, Ελλάδα, 24’, 2014

Ο Γιώργος Καλύβας είναι ένας γεωργός που δεν έκανε οικογένεια αλλά ≪έκανε≫

δέντρα, που λάτρεψε τη πατρογονική του γη και ζει μόνος του μέσα στο αρχέγονο δάσος των Σκουριών, καλλιεργώντας με αφοσίωση τις καρυδιές, τις καστανιές και φροντίζοντας

τα μελίσσια του. Η μοίρα του Γιώργου είναι αλληλένδετη με τη μοίρα του δάσους, το οποίο κινδυνεύει λόγω του ορυκτού πλούτου που κρύβεται στο υπέδαφός του. Η πρόθεση μιας

πολυεθνικής να κατασκευάσει ένα ορυχείο χρυσού μέσα στο δάσος των Σκουριών, μερικά μέτρα από το κτήμα του Γιώργου, έχει δημιουργήσει μια άνιση μάχη και έχει πολλαπλασιάσει γι’ αυτόν το μέγεθος της μοναξιάς και της απόγνωσης.

Κοινωνικό Ωδείο – Notes

Σκηνοθεσία: Θέκλα Μαλάμου, Αλεξάνδρα Σαλίμπα. Σενάριο: Θέκλα Μαλάμου, Αλεξάνδρα Σαλίμπα. Διεύθυνση Φωτογραφίας: Θέκλα Μαλάμου. Μοντάζ: Ιωάννα Πογιαντζή. Ήχος:

Γιάννης Γιαννακόπουλος. Παραγωγή: The Caravan Project. DCP Έγχρωμο, Ελλάδα, 19’, 2014

Το Κοινωνικό Ωδείο είναι μια συλλογικότητα μουσικών στην Αθήνα που έχει στόχο

να προσφέρει δωρεάν μαθήματα μουσικής σ’ όσους επιθυμούν να μάθουν μουσική και δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα. Στο Ωδείο διδάσκουν 66 καθηγητές και φοιτούν 100

μαθητές διαφόρων ηλικιών. Ένα εγχείρημα που βασίζεται στην αλληλεγγύη και τη συνεργατικότητα, αποκτάει δύναμη αλλιώτικη και λειτουργεί με κανόνες διαφορετικούς από αυτούς που ξέραμε ώς τώρα.

http://www.youtube.com/watch?v=XJUjSMupazE

Το χρώμα

Σκηνοθεσία: Σταύρος Ψυλλάκης. Σενάριο: Σταύρος Ψυλλάκης. Διεύθυνση Φωτογραφίας: Αλέκος Γιάνναρος. Μοντάζ:Σταύρος Ψυλλάκης, Γιώργος Πατεράκης. Ήχος: Κώστας Κου-

τελιδάκης. Παραγωγός: Νίκος Πανουτσόπουλος, Λένα Αναστασιάδου. Παραγωγή: Δημόσια Τηλεόραση. Συμπαραγωγή: Σταύρος Ψυλλάκης. DigiBeta Έγχρωμο-Ασπρόμαυρο, Ελλάδα, 29’, 2014

≪Δεν υπάρχει σύγκριση ασπρόμαυρου και έγχρωμου,αλλά νομίζω έχω ανάγκη το

χρώμα στη ζωή μου έτσι κι αλλιώς.≫ Ο Στράτος Καλαφάτης, φωτογράφος από την Καβάλα που ζει στη Θεσσαλονίκη,παρουσιάζει τη δουλειά του σ’ ένα ντοκιμαντέρ της σειράς Οπτική γωνία. Ο τρόπος που επιλέγει να φωτίζει με φλας τα πρόσωπα δημιουργεί συχνά μια σχεδόν εξωπραγματική σχέση αντικειμένου και περιβάλλοντος. Το στοιχείο αυτό αναδεικνύεται περισσότερο με τη χρήση του χρώματος και της ειδικής επεξεργασίας στην εμφάνιση των φιλμ, δημιουργώντας μια χρωματική παλέτα, η οποία ακροβατεί ανάμεσα στο πραγματικό και σε κάτι που είναι επινοημένο ή φανταστικό.

Καλάβρυτα – Άνθρωποι και Σκιές

Σκηνοθεσία: Ηλίας Γιαννακάκης. Σενάριο: Ηλίας Γιαννακάκης. Διεύθυνση Φωτογραφίας: Claudio Bolivar. Μοντάζ: Δώρα Μασκλαβάνου. Ήχος: Γιώργος Πόταγας. Παραγωγός:

Ηλίας Γιαννακάκης. DigiBeta Έγχρωμο-Ασπρόμαυρο, Ελλάδα, 112’, 2014

 

Καλάβρυτα. Δεκέμβριος 1943. Ένας αφανισμός. Εκτέλεση ολόκληρου του ανδρικού

πληθυσμού από 14 χρονών και πάνω. Πυρπόληση όλων των σπιτιών. Και απέμειναν οι μανάδες. Με τα μικρά τότε παιδιά τους. Τα οποία σήμερα είναι ηλικιωμένοι άνθρωποι. Δεν είναι μονάχα η μνήμη της καταστροφής και του αίματος που τους έχει στοιχειώσει. Είναι τα ερωτήματα που βαραίνουν ακόμα περισσότερο. Θα είχαμε αποφύγει την καταστροφή αν οι αντάρτες δε σκότωναν τους Γερμανούς; Τι σημαίνει η λέξη αντίποινα;

Και τι η λέξη καταστροφή; Γιατί εμείς; Περισσότερο από ένα ιστορικό ντοκιμαντέρ πάνω στη φρίκη, μια ταινία συλλογικό πορτρέτο των επιζώντων που προσπαθούν, 70 χρόνια τώρα, να

καταλάβουν ποιοι είναι και τι πραγματικά τους συνέβη.

Relentless

Σκηνοθεσία: Δημήτρης Στατήρης. Σενάριο: Δημήτρης Στατήρης, Paolo Robaudi, Roberto Barbierato. Διεύθυνση Φωτογραφίας: Roberto Barbierato. Μοντάζ: Δημήτρης Στατήρης, Annalisa Schillaci, 24 Steps. Ήχος: Paolo Benvenuti,Simone Paolo Oliviero. Μουσική: La Crus, Doppia I & Ville, Paine Quadreli. Παραγωγός: Δημήτρης Στατήρης,Luca Jaeggli. Παραγωγή: RSI Radiotelevisione Svizzera,Switzerland. HDCam Έγχρωμο, 53’, 2013

Η ζωή έδειξε το σκληρό της πρόσωπο στον Τζάκομπε Φραγκομένι. Πέρασε την παιδική του ηλικία στα ζοφερά περίχωρα του Μιλάνου,σ’ ένα βάναυσο περιβάλλον, μ’ έναν αλκοολικό πατέρα που χτυπούσε τη γυναίκα και τα παιδιά του. Ο Τζάκομπε δεν αργεί να πάρει το δρόμο των ναρκωτικών. Ένα δρόμο σκοτεινό, γεμάτο δυστυχία, που τον σπρώχνει –μετά το θάνατο του πατέρα του,της αδελφής και της μητέρας του– στην απόλυτη απόγνωση.

Αλλά ο Τζάκομπε δεν είναι τυχαίος. Ξεκινάει μόνος του τη μάχη της απεξάρτησης μέσω της πυγμαχίας, στην οποία στρέφεται για να χάσει βάρος, κατά τα λεγόμενά του. Χάρη στην αφοσίωση και τη στοργή του πρώτου του προπονητή, Οτάβιο Τάτσι, o ≪Τζάκο≫ χτίζει μια λαμπρή καριέρα. ≪Το μποξ με έσωσε≫. Το 2008, μετά από πολλές ακόμα δοκιμασίες, γίνεται Παγκόσμιος Πρωταθλητής στην κατηγορία Cruiserweight της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Πυγμαχίας (WBC).

 

10000 νύχτες

Σκηνοθεσία: Κώστας Ανέστης. Σενάριο: Κώστας Ανέστης. Διεύθυνση Φωτογραφίας: Τάσος Νικολάου, Κώστας Καρπίδας, Κώστας Αμυγδαλίτσης, Κώστας Καψαλάς. Μοντάζ: Αθανασία Ξαφάρα. Ήχος: Κώστας Αναγνώστου, Γιάννης Εμφιετζίδης. Μουσική: Γιώργος Πολύζος. Παραγωγός: Γιώργος Λάγδαρης. Παραγωγή: Lagdaris Productions. BetaSP Έγχρωμο, Ελλάδα, 50’, 2013

Το 1981, δύο επαγγελματίες μουσικοί, ο Σπύρος Ποδάρας και ο Χρίστος Τόλος, μετά από το κλείσιμο χώρων ζωντανής μουσικής στη Πλάκα, ανοίγουν στο Βόλο, που ακόμη ζει σε αργούς, επαρχιακούς ρυθμούς, το ≪Καφέ Σαντάν≫: ένα μπαρ με ζωντανή ροκ μουσική

που γίνεται τόπος καλλιτεχνικής έκφρασης ανθρώπων με ανησυχίες και ελεύθερο πνεύμα, αλλάζει τον τρόπο ζωής της νεολαίας στη πόλη και αποκτά τη δική του μυθολογία. Από τη σκηνή του ≪Σαντάν≫ περνούν τις επόμενες τρεις δεκαετίες διάφοροι μουσικοί και συγκροτήματα, διάσημοι στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό. Το 2009, το κτίριο που στεγάζει το ≪Σαντάν≫ δίνεται αντιπαροχή και οδηγείται σε κατεδάφιση. Οι τελευταίες

βραδιές είναι γεμάτες ζωντανή μουσική, συναντήσεις παλιών θαμώνων και νέων επισκεπτών, αναμνήσεις και ροκ ιστορίες.

http://www.youtube.com/watch?v=rVbeGEWZWqI