12152017Παρ
ΕνημέρωσηΠεμ, 09 Νοε 2017 11am

Στήλη Άλατος

Φύλλο 122 - Απρίλιος-Μάιος 2014

A7

Μικρό νυχτερινό

 

Δυό πόρνες κάτω από μια λάμπα

(φωτίζει τις λάσπες και πνέει τα λοίσθια).

Ένα αγροτικό ξεφορτώνει φαντάρους.

Ο οδηγός του κάτι λέει στον τύπο με τα μαύρα

στη γωνία.

Ο ασφαλίτης κόβει λάσπη

διακριτικά.

(Τον καταπίνει το σκοτάδι.

Θ’ αναδυθεί και πάλι

σε κάποια άλλη περίπτωση.

Μπορεί και να’ ναι η δικιά μου)

Όπως και να ’χει, απόψε

δε θα πάρει μερτικό.

Πουτάνα ζωή.

Η σωτηρία της πατρίδος

απαιτεί θυσίες.

 

 

Μπροστά στον Κύριό του

 

Ο γηραιός κύριος

στην αυλή του ψυχιατρείου

κυκλοφορούσε μονίμως

μ’ ένα σωληνάριο κόλλα στα χέρια.

(Τα νύχια του στις άκρες

μαύρα απ΄τη βρωμιά)

Μου ζήτησε τσιγάρο.

Το κάπνισε στα γρήγορα σαν να φοβόταν

μην του το πάρω πίσω.

Έπειτα πήρε ακόμα ένα.

Φυσούσε τον καπνό στο πρόσωπό μου

και με κοιτούσε σαν να περίμενε.

Και την κόλλα τι τη θες;

τον ρωτησα για να βγω απ’ τη δύσκολη θέση

(όπως κάνουν όλοι όσοι στο βάθος

δεν καταλαβαίνουν τίποτα).

Για να κολλάω τις παιδικές μου αναμνήσεις,

μου είπε.

Αιώνες ψυχοφάρμακα

τα ’χουν διαλύσει όλα εδώ μέσα

(και με το δάχτυλο ακούμπησε τον κρόταφό του)

Όταν πεθάνω,

τι θα ’χω να παρουσιάσω; 

 

Η συνωμοσία της φυσικής

 

Λοιπόν εγώ αρνούμαι

κατηγορηματικά

να παραδεχτώ πως σ’ έχασα.

Κι ούτε θα παίξω το άθλιο παιχνίδι της θλίψης

(ποτά, τσιγάρα, νυχτερινές αϋπνίες).

Τίποτε δεν κρατάει, αγάπη μου, για πάντα

ευτυχώς.

Κι εγώ έχω απέραντη υπομονή.

Άλλωστε η επιστήμη είναι σύμμαχός μου.

Κάποτε το σύμπαν

θ’ αρχίσει πάλι να μικραίνει.

Πλανήτες θα γίνονται σκόνη,

το φως θα λιγοστεύει,

θα συντρίβονται οι ατέλειωτες αποστάσεις

καθώς όλα θα καταρρέουν στον εαυτό τους,

για να γίνουν ένα απ΄την αρχή.

Και τότε αναγκαστικά,

όταν όλα θα τελειώνουν

μέσα σ’ αυτό το κοσμογονικό στιμωξίδι,

θα βρεθείς ξανά στην αγκαλιά μου.

 

 

 

Οδεύoμεν προς εκλογάς (2014 μ.Χ)

 

Καινούρια πρόσωπα, καινούριες ιδέες

ιδιαζόντως προοδευτικές

ανάκαμψη, ανόρθωση, επιμήκυνση

σαν παραγγέλματα γυμναστικής

στα ξερονήσια.

(Οι πρόσφυγες γαντζώνονται στα σύρματα.

Αθάνατη ελληνική φιλοξενία

στα σποτ εις την αλλοδαπήν)

Ηχηρές μεταγραφές κι ονόματα

πολιτικοί σχηματισμοί

σαν δέρμα που αλλάζει φίδι.

 

Το δηλητήριο ρέει απ’ τις οθόνες.