Η Σύριγγα του Πάνα

Ψέμματα, κόκκαλα και λεμονόκουπες

oedbw

Είχα γράψει παλιότερα ένα κειμενάκι περιγράφοντας μια δυστοπία (σε αντιδιαστολή με την ουτοπία) όπου η κυβέρνηση δεν θα εκλεγόταν, αλλά θα οριζόταν, απαρτιζόμενη από στελέχη μεγαλοεταιρειών που συλλήβδην ονομάζομε εθνικούς εργολάβους.

 

Δεν περίμενα να γίνει πραγματικότητα, πόσο δε μάλλον, τόσο γρήγορα. Ή δεν το πήραμε χαμπάρι; Ας δούμε αν υπερβάλλω.

 

 Μετρήστε πόσες διαφημίσεις ιδιωτικών ασφαλειών βλέπετε (όσοι βλέπουν) κάθε μέρα στην τηλεόραση. Πακέτα, προσφορές, δώρα αρκεί να αγοράσετε υπηρεσίες υγείας από την τάδε μεγάλη, σίγουρη, εγγυημένη, ασφαλιστική εταιρεία που συνεργάζεται με τις δείνα μεγάλες, σίγουρες, σύγχρονες, καθαρές... ιδιωτικές κλινικές. Ανοίγω μια παρένθεση: πρόσφατα γνωστός μου χρειάστηκε να πάει σε μια από τις τελευταίες. Ο γιατρός για να μας καθησυχάσει μας διαβεβαίωσε ότι τίποτε δεν θα πάει στραβά, αλλά και αν κάτι παρ’ ελπίδα πήγαινε, θα μετέφεραν με δική τους ευθύνη τον ασθενή στον Ευαγγελισμό (ναι τον βρώμικο, αμαρτωλό, σιχαμένο και ότι άλλο επίθετο έχουν στολίσει οι παπαγάλοι των 8 το μεγάλο δημόσιο νοσοκομείο). Επιστρέφοντας στο θέμα: Τα κανόνια των κάθε λογής κοντοψωμιαδηδων και των φουσκοασφαλιστικών τους, και οι παράδες που έχασε ο κόσμος έχουν ξεχαστεί προ πολλού.

 

Σύντομα θα βγουν τα αποτελέσματα των πανελλαδικών. Θα ξαναζήσομε σε μεγαλύτερη ένταση τον ορυμαγδό των σειρήνων των ιδιωτικών κολλεγίων που πουλάνε πτυχία σε προσφορά 2+1 δώρο. Σιγά μη στείλομε τα παιδιά μας στα μπάχαλα βρωμοπανεπιστήμια που σχεδόν καθημερινά και με ιδιαίτερο ζήλο φροντίζουν να στολίζουν οι προαναφερθέντες παπαγάλοι - πραγματικά άξιος ο μισθός τους. Φυσικά δεν πρέπει να αναφερόμαστε στις διεθνείς αξιολογήσεις των δημόσιων πανεπιστημίων (π.χ. http://www.leidenranking.com/. κι εδώ http://www.timeshighereducation.co.uk/world-university-rankings/). Ούτε βέβαια και στον οικονομικό και διοικητικό στραγγαλισμό των δημόσιων πανεπιστημίων.

 

Σε λίγες μέρες από τώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές ξεπουλιέται η ΔΕΗ, παρά τις στάχτη στα μάτια περί «μικρής». Φιλέτα παραγωγικών μονάδων, 2.000.000 πελάτες, τα δίκτυα μεταφοράς (παγκόσμια πρωτοτυπία - τα δίκτυα είναι σχεδόν παντού δημόσια) υδροηλεκτρικά, λιγνιτικά πεδία και μονάδες... Πολύ εύκολα ξεχάσαμε τους προηγούμενους «επενδυτές» της ιδιωτικής πρωτοβουλίας (Energa και Hellas Power) που κάνανε την αρπαχτή τους, φεσώσανε ΔΕΗ, Εφορία (χαράτσια) και καταναλωτές και μην τους είδατε. Ο μόνος που τους θυμάται είναι ο Υπουργός μας επί της υγείας κ. Βορίδης ο οποίος είναι συνήγορος υπεράσπισής τους ενάντια στο Ελληνικό Δημόσιο!

 

Για την περιουσία του δημοσίου τι να πρωτογράψει κανείς. Έχουν φτιάξει ένα πάγκο λαϊκής (ΤΑΙΠΕΔ) που απλώνουν τα σφαχτάρια όποιου τμήματος της δημόσιας περιουσίας ή οικονομικής δραστηριότητας δεν ξεπουλιέται αλλιώς. Ας θυμίσομε την περίπτωση που παραιτήθηκε ο πρόεδρος του ΤΑΙΠΕΔ (δικαιωμένος και μακαρίτης πια) όταν ταξίδεψε με το προσωπικό αεροσκάφος του Μελισσανίδη λίγες ώρες μετά το ξεπούλημα του ΟΠΑΠ στον τελευταίο. Να θυμίσομε το πρόσφατο 360 σελίδων «χωροταξικό» που πέρασε ως κατεπείγον δυο μέρες αφού κατατέθηκε (που να προλάβει και ο Χρυσοχοϊδης να το διαβάσει) σε θερινό τμήμα και λέει ούτε λίγο ούτε πολύ ότι καθένας που έχει παράδες, κτίζει, μπαζώνει, κλείνει όπως και όπου θέλει για να έρθει η ανάπτυξη. Να θυμίσομε το ετοιμαζόμενο συμπληρωματικό έκτρωμα που έρχεται για το ξεπούλημα των αιγιαλών. Το αεροδρόμιο ελληνικού με διεθνή διαγωνισμό και έναν υποψήφιο...το... το... ων ουκ έστιν αριθμός

 

Όπως ξέρεις ψυλλιασμένε μου αναγνώστη μπορούμε να συνεχίσομε επί μακρόν στις περιπτώσεις ξεπουλημάτων. Μπορούμε να αναφερθούμε αναλυτικά στις αντιδημοκρατικές διαδικασίες (πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, περισσότερες από όσες κατατέθηκαν σε όλη την προηγούμενη ιστορία του ελληνικού κράτους) τη χειραγώγηση των ελεγκτικών μηχανισμών και της ίδιας της δικαιοσύνης (δεν την λες και ίση τη μεταχείριση των καθαριστριών με αυτήν των εγγεγραμμένων στη λίστα Λαγκαρντ).  Όλα αποτελούν ενιαίο, συνεκτικό πακέτο που οι ταλιμπάν νεοφιλελεύθεροι άρχοντες της Εσπερίας παρέδωσαν στην αχυρένια μας κυβέρνηση προς εκτέλεση. Βασικός κανόνας (τον οποίο μεταφράζει με πολλά λόγια το μνημόνιο) είναι: Ξεχάστε το παιχνιδάκι «Δημοκρατία» που παίζατε μικροί. Τώρα τα πράγματα είναι σοβαρά και αποφασίζουν άλλοι για σας.

 

Αξίζει να σταθούμε σε δυο σημεία. Το πρώτο είναι αν αυτοί που δέχτηκαν να παίξουν το ρόλο του αχυρανθρώπου είναι κακοί άνθρωποι; Αν εξαιρέσομε τον ορυμαγδό των ψεμμάτων με τα οποία μας περιλούζουν προκειμένου να κάνουν το μαύρο, άσπρο (π.χ. πουλάμε τη ΔΕΗ για πιο φτηνό ρεύμα, κλείνουμε σχολεία και νοσοκομεία για την καλύτερη Παιδεία και Υγεία και γενικότερα ότι γίνεται, έχει σκοπό την καλύτερη οργάνωση τους Κράτους) απαντώ ευθέως, ότι όχι δεν είναι κακοί. Εκφράζουν συγκεκριμένα ταξικά συμφέροντα, θεωρώντας ότι τα δικά τους και των εντολοδοτών τους τα συμφέροντα είναι καλά και για την κοινωνία.

 

Το ερώτημα σε μάς είναι αν συμφωνούμε με τη θέση αυτή. Αν τα συμφέροντά μας ταυτίζονται με αυτά των πλουσίων. Αν κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας και καταπίνουμε το βουνό ψεμμάτων ξεμπερδεύοντας με ένα «όλοι ίδιοι είναι». Αν θεωρούμε ότι όσο δεν αντιδράμε μπορεί να τη γλυτώσομε φτηνά.

 

Το δεύτερο σημείο που θέλω να σταθώ είναι η τύχη αυτών των αχυρανθρώπων. Ως πιστοί εκτελεστές εντολών θεωρούν ότι θα πάρουν κοκκαλάκι από το γεύμα των αφεντικών. Άλλη όμως είναι η τύχη κάθε νούμερου που τελικά καταλήγει εκεί που πάνε οι λεμονόκουπες και άλλη αυτή των γνησίων τέκνων της τάξης. Δε λες π.χ. τη θέση του διοικητή της Τράπεζας Ελλάδας, κοκκαλάκι. Είναι κι αυτό μια παρηγοριά.