12152017Παρ
ΕνημέρωσηΠεμ, 09 Νοε 2017 11am

Από Μήνα σε Μήνα

Ο παραλογισμός και το «αυτονόητο»

tsolias toilet-w

Γράφει ο Αντώνης Περιβολάκης

Εικόνα καθημερινή: άνθρωποι στους δουλειές του ή σε συνευρέσεις τους συζητάνε για τα καθημερινώς διογκούμενα προβλήματα επιβίωσής τους. Μιλάνε για τα απλά ρουτινιάρικα θέματα μέχρι και για τα πιο περίπλοκα πολιτικά. Στο εκατό τοις εκατό των περιπτώσεων βγαίνει μια οργή και μια αγανάκτηση αλλά συχνά πυκνά βγαίνουν και κουβέντες και προτάσεις που διεκδικούν το αυτονόητο. Λένε ας πούμε: «μα αν η κυβέρνηση με φορολογύσε με τους τάδε ή δείνα όρους δεν είναι προφανές ότι προοπτικά θα είχε μεγαλύτερα έσοδα αντί να με σφάζει και να με οδηγεί σε βέβαιο θάνατο; Αν ας πούμε, φορολογούσε δικαιότερα αυτούς που κατέχουν τεράστιες περιουσίες και κεφάλαια (συνήθως με περίεργους τρόπους προσπορισμένα) δεν θα γινόταν πιο υγιής και πιο αποδοτική η οικονομία;». «Αν αντί να οδηγήσει σε θάνατο τα ασφαλιστικά ταμεία, εκμεταλλευόταν τον μηχανισμό της  για να ελέγξει τους 2000 της λίστας Λαγκαρντ αντί να διαλύει το ΣΔΟΕ και τις εφορίες της δεν θα ήταν αυτό καλύτερο για όλους;» «Αν αντί να διυλίζει τον κώνωπα με τους μικροεπαγγελματίες και να καταπίνει την κάμηλο με τους με τους μεγαλοκεφαλαιούχους φορολογώντας τους αναλόγως των εισοδημάτων τους δεν θα έμπαινε η χώρα σε μια προοπτική διαφορετική;….» Και ούτω καθ΄ εξής….

Σε όλο το φάσμα αυτής της κοινωνίας συζητιούνται και προτείνονται τα «αυτονόητα», αυτά που το στοιχειώδες μυαλό δεν χρειάζεται ούτε γνώσεις πολλές ούτε IQ για να τα σκεφτεί. Και όμως: το αυτονόητο στο μυαλό αυτών που συμμετέχουν στις πιο μισητές κυβερνήσεις των τελευταίων δεκαετιών απλά δεν υπάρχει! Και όχι επειδή δεν μπορούν να το σκεφτούν. Απλά, επειδή είναι απολύτως εντεταλμένοι επαγγελματίες. Οι κυνικές ομολογίες περισσεύουν: «δεν διάβασα το νόμο, δεν πρόλαβα να διαβάσω το μνημόνιο, δεν ενημερώθηκα εγκαίρωςκ.λ.πμεταφράζονται σε «δεν με ενδιέφερε βρε αδερφέ, στ΄αρμου». Άρα, οι πολίτες δεν κατανοούν ότι η συζήτηση που κάνουν, προτείνοντας «εύκολες και αυτονόητες» λύσεις, είναι ένα παιχνίδι εν ου παικτοίς; Δεν καταλαβαίνουν ότι δεν πρόκειται απλώς για ένα δικτατορικού τύπου κυβερνητικό σχήμα που δεν επεξεργάζεται λύσεις αλλά εφαρμόζει κατ΄ ευθείαν άνωθεν εντολές εκ της τρόικας οι οποίες μπορεί και να μην είναι ούτε για τους ίδιους τους τροικανούς αποδοτικές; Είμαστε στην εποχή της κατάρρευσης του Ορθού Λόγου. Αυτή κατάρρευση λειτουργεί σε Παγκόσμιο επίπεδο. Χρέος μας είναι να αντισταθούμε σε αυτόν τον παραλογισμό. Δεν είναι λύση να αγανακτούμε και να καταγγέλουμε. Πρέπει να δράσουμε καθημερινά υπερασπιζόμενοι το στοιχειώδες: την ύπαρξή τη δική μας αλλά και των μελλοντικών γενεών.  Αυτή η ύπαρξη δεν θεωρείται δεδομένη, είναι Ζητούμενο. Η διεκδίκηση του αυτονόητου όχι μόνο δεν θα είναι ανώδυνη αλλά δεν θα είναι ούτε αναίμακτη. Το πρόταγμα που λέει διεκδικώ όρους Λογικής φαντάζει εντελώς επαναστατικό πια, έως και επικίνδυνο. Το να λέμε χιλιάδες φορές τη φράση «μα καλά μκες είναι εκεί πάνω, δεν το βλέπουν ότι δεν δουλεύειδεν είναι αρκετό. Όχι, σαφώς και δεν είναι μκες, έχουν όμως κάνει μια άλλη επιλογή. Όσο εμείς τους δίνουμε εξουσία αυτοί γίνονται απλά «yes men» σε κάποιους άλλους. Αποδείχθηκε εδώ και χρόνια ότι οδηγεί στη δική μας καταστροφήΌσο απλό είναι να το καταλάβεις τόσο ζοφερό είναι να το συνειδητοποιείς