12162017Σαβ
ΕνημέρωσηΠεμ, 09 Νοε 2017 11am

Προαιρετικά

Το δικαίωμα των παιδιών μας στην Παιδεία αναφαίρετο και ιερό!

right-to-education-evolution

Γράφει η Μαρία Κρέτση

« Πώς να είναι άραγε οι συλλογισμοί των αγραμμάτων; Μάλλον σαν τα πνευμόνια του φθισικού, που παλεύουν να αποκτήσουν την ποσότητα του αέρα που τους αναλογεί και δεν τα καταφέρνουν.»

Ισίδωρου Ζουργού, Στη σκιά της πεταλούδας

 

Τις τελευταίες δεκαετίες οι εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις στην Ελλάδα αποδυναμώνουν με κάθε τρόπο το συνταγματικά κατοχυρωμένο ατομικό και κοινωνικό δικαίωμα στη δημόσια και δωρεάν Παιδεία. Όλες παρουσιάζονται ως πανάκεια στις στρεβλώσεις του εκπαιδευτικού συστήματος και όλες οραματίζονται την  αναβάθμιση της Παιδείας…με λιγότερους πόρους, ακατάλληλες σχολικές στέγες, χιλιάδες αναπληρωτές και όχι μόνιμους εκπαιδευτικούς με πενιχρές απολαβές, απολυμένους ή σε διαθεσιμότητα και με μαθητές πειραματόζωα. Το πολυπόθητο ζητούμενο «ίσες ευκαιρίες για όλους» είναι σταθερά προσανατολισμένο τις τελευταίες δεκαετίες στο «λιγότερες ευκαιρίες για ολοένα λιγότερους».

Με τη μεταρρύθμιση Αρσένη το 1997 ιδρύεται το Ενιαίο Λύκειο. Για να αποφοιτήσει κάποιος και να εισαχθεί σε ΑΕΙ πρέπει να δώσει πανελλαδικές εξετάσεις σε όλα τα μαθήματα της Β’ και Γ’ Λυκείου. Η μαθητική διαρροή από τη μετα-υποχρεωτική (μεταγυμνασιακή) εκπαίδευση αυξάνεται εκείνα τα χρόνια κατακόρυφα. Όσοι δεν πετυχαίνουν να εισαχθούν στην ανώτατη εκπαίδευση, δύσκολα ξαναδοκιμάζουν. Πόσοι έχουν τη δύναμη να ξαναδώσουν δεκατέσσερα μαθήματα; Η μεταρρύθμιση εγκατελείπεται και «ο Μανολιός αλλάζει και βάζει τα ρούχα του αλλιώς», υιοθετούνται πιο ήπιες και δοκιμασμένες από το παρελθόν συνταγές με μόνιμο θέμα προστριβών μεταξύ της εκάστοτε κυβέρνησης και αντιπολίτευσης τη βάση του δέκα για την πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.

(Δεν θα αναφερθώ στον σισύφειο αγώνα που δίνουν οι φιλόλογοι, για να αγαπήσουν οι μαθητές τους αρχαίους κλασικούς,  από τη στιγμή που διδάσκονται στο Γυμνάσιο τα Αρχαία Ελληνικά από το πρωτότυπο.)

Το 2006 αλλάζει το αναλυτικό πρόγραμμα σπουδών και τα βιβλία στα δημοτικά σχολεία της χώρας μας. Ο βαθμός δυσκολίας των γνώσεων μεγαλώνει. Τα πρωτάκια μαθαίνουν να μετρούν μέχρι το εκατό. Τα δευτεράκια έρχονται σε πρώτη επαφή με το αντίθετο του πολλαπλασιασμού, τη διαίρεση, προς το τέλος της χρονιάς. Τα παιδιά της Ε’ τάξης μαθαίνουν το «εν ευθέτω χρόνω» και της ΣΤ’ συνηθισμένα ρήματα που σχηματίζουν τους χρόνους τους όπως στα Αρχαία Ελληνικά: εκπλήττομαι, αόριστος εξεπλάγην. Οι γνώσεις συμπιέζονται προς τα κάτω.

Ο Αρβανιτόπουλος διασφαλίζει την υστεροφημία του με την Τράπεζα Θεμάτων και ο Λοβέρδος-που χρίζεται υπουργός παιδείας, ενώ στις τελευταίες εθνικές εκλογές δεν τον τίμησαν με την εμπιστοσύνη τους ούτε οι ψηφοφόροι του-προσυπογράφει τη μεταρρύθμιση του προκατόχου του και συνεχίζει ακάθεκτος. Στόχος η δραστική μείωση των μαθητών του Γενικού Λυκείου και στροφή αυτών σε ένα παροπλισμένο από ειδικότητες Επαγγελματικό Λύκειο και στη Μη Τυπική Εκπαίδευση, δηλαδή στις Σχολές Επαγγελματικής Κατάρτισης, με Γλώσσα και Μαθηματικά να διδάσκονται μόνο 4 ώρες. (Όποιος σκέφτεται, κρίνει και έχει μαθηματική-άρα ευέλικτη- σκέψη είναι μάλλον επικίνδυνος, διεκδικεί τα δικαιώματά του, αντιστέκεται.)

Όλα τα παραπάνω γίνονταν και θα γίνονται για να αποκτούν τα παιδιά μας καλύτερα εφόδια, καλύτερη μόρφωση, καλύτερη παιδεία; Όλα τα παραπάνω γίνονται, για να ξεχωρίζουν οι άριστοι; Για να εισάγονται στα πανεπιστήμια οι καλύτεροι;

Πόσα παιδιά γεννιούνται Αϊνστάιν ή Κιουρί; Πόσα παιδιά ξέρετε να πετυχαίνουν στις πανελλαδικές εξετάσεις με μόνο εφόδιο τις έμφυτες ικανότητές τους; Υπάρχουν αριστούχοι περιζήτητων σχολών, οι οποίοι πετυχαίνουν χωρίς φροντιστηριακά μαθήματα; Πόσοι αποκλείονται, γιατί η οικογένειά τους δεν μπορεί να ανταποκριθεί στο κόστος των φροντιστηριακών διδάκτρων;

Τι έγινε με το περιβόητο κοινωνικό φροντιστήριο του Υπουργείου Παιδείας, που θα λειτουργούσε πιλοτικά και με επιλέξιμους πόρους μέχρι το…; Και μετά τι; Πού είναι οι μόνιμοι θεσμοί της Πολιτείας, οι οποίοι θα προσφέρουν «ίσες ευκαιρίες σε όλους» και «δωρεάν» παιδεία; Ειδικά τώρα, στα χρόνια της κρίσης.

Το δικαίωμα των παιδιών μας στη μόρφωση, στη γνώση, στη ΔΗΜΟΣΙΑ και ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑ είναι αναφαίρετο και ιερό! Είναι αδήριτη ανάγκη να οργανωθούν και να ξεκινήσουν οι αγώνες για τη συνταγματική κατοχύρωση της γενικής μεταγυμνασιακής εκπαίδευσης ως υποχρεωτικής εκπαίδευσης. Γιατί αυτό στο οποίο στοχεύουν οι ιθύνοντες είναι να παράγουν φθισικά μυαλά…