10202017Παρ
ΕνημέρωσηΣαβ, 13 Μαϊ 2017 10am

Ρεμπέτης

Ο ΑΛΗΤΗΣ ΣΤΟ ΛΑΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ( 3)

Τον τιμητικό τίτλο του αλήτη το λαϊκό τραγούδι τον δίνει στο ανδρικό φύλλο. Γυναίκα αλήτη-σα  δεν συναντάμε πλήν  ελαχίστων εξαιρέσεων  (αν και υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν δυστυχώς). Σε αρκετά από τα τραγούδια του αλήτη, ερωτικά κυρίως, πρωταγωνιστή η γυναίκα που καταντά τον άνδρα, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, αλήτη, ή τον περιφρονεί που έγινε- είναι αλήτης.

Κι αυτά τα τραγούδια είναι υπέροχα, με τη λέξη αλήτης να υπερτερεί στο νόημα του στίχου και χωρίς να χάνει φυσικά σε καμιά περίπτωση τη σημασία της .Ανιχνεύοντας το λ.τ από τις πρώτες ηχογραφήσεις μέχρι  τη μεταπολίτευση ή και πιο μετά διαπιστώνουμε, ότι τα λαϊκά τραγούδια που ηχογραφήθηκαν με θέμα τον αλήτη είναι πολύ λίγα, ελάχιστα μπορούμε να πούμε, σε σχέση με τον όγκο της δισκογραφίας, αλλά μηδενός εξαιρουμένου πολύ σπουδαία. Μια αλήθεια που δεν είναι κατ’ ανάγκη μειονέκτημα.

Λίγα, αλλά λιοντάρια παραφράζοντας τον παραμυθά Αίσωπο. ( Ένας αλλά Λέων). Το κενό αυτό  κάλυψαν επάξια και σε μεγάλο εύρος τα λ.τ. της κοινωνικής απόγνωσης, του κοινωνικού περιθωρίου, της φτώχιας, της ανεργίας, της ορφάνιας, της μετανάστευσης, του αλκοολισμού κ.τ.λ, που όλα μαζί ή και το καθένα ξεχωριστά, εκτός των άλλων, μπορεί ν’ αφορούν και τον αλήτη.

Ακόμα παρατηρούμε ότι από την αρχή της δισκογραφίας μέχρι και το 1936, χρόνια δυστυχίας, φτώχιας, εξαθλίωσης, πείνας για τον απλό λαό μας, λ.τ. με θέμα τον αλήτη δεν υπάρχει. Μετανάστευση τέλη του 19ου αρχές του 20ου αιώνα, Βαλκανικοί πόλεμοι, 1ος παγκόσμιος πόλεμος,

Μικρασιατική καταστροφή- τραγωδία, καπιταλιστική κρίση του 1932,εθνικός διχασμός, είναι συνθήκες που αναπόφευκτα δημιουργούν αλήτες-σες. Είναι λοιπόν απορίας άξιον και για έρευνα γιατί οι Μικρασιάτες αλλά και οι ντόπιοι λαϊκοί δημιουργοί δεν έβαλαν στο έργο τους τον αλήτη μέχρι το 1936.  

Η πρώτη ηχογράφηση λ.τ. με θέμα τον αλήτη, έγινε  το 1937.  ( Το παιδί του δρόμου) του Βαγγέλη Παπάζογλου.  

      

                           ΤΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ ΤΟΥ ΑΛΗΤΗ 1939

                         Στίχοι-μουσική. Απόστολος Χατζηχρήστος

                 Τραγούδι: Απ. Χατζηχρήστος-Γιάννης  Κωσταντινίδης

 

                      Αλήτη μ’ είπες μια βραδιά, χωρίς καμιά αιτία,

                      Μα του αλήτη η καρδιά, δε σου κρατά κακία.

     

                      Αλήτη μ’ είπες μα εγώ, αντί(ς) να σε μισήσω,

                      Γελώ ακόμα κι αν πονώ, για να μη σε λυπήσω.

 

                     Θα ‘ρθει καιρός όμως μικρή και θα μετανοήσεις,

                     Για του αλήτη την καρδιά, θα κλάψεις θα δακρύσεις.

                                                                                                   Συνεχ.

Σετέβρης 2014                          ΔΗΜΟΣ  ΚΕΡΔΕΛΑΣ