09242017Κυρ
ΕνημέρωσηΣαβ, 13 Μαϊ 2017 10am

Σε ένα Φανταστικό Σκακιστικό Κόσμο

«Χειραψία…»

Κάθε παρτίδα σκάκι αρχίζει και τελειώνει με χειραψία μεταξύ των συναγωνιζόμενων. Είναι το πρώτο πράγμα που μαθαίνει ένα μικρό παιδί όταν ξεκινάει η ενασχόλησή του με το άθλημα του σκακιού. Η συμβολική αυτή κίνηση διδάσκει  το σεβασμό προς το πρόσωπο του αντιπάλου και  την αναγνώριση της αξίας του όταν χάνουμε μια παρτίδα.

No hand shake.jpgΥπάρχουν όμως βαρυσήμαντα παραδείγματα στο σκακιστικό χώρο- και όχι μόνο- μεγάλων «παιδιών», οι οποίοι δε προέβησαν σε χειραψία με τον αντίπαλο, είτε στην αρχή είτε στο τέλος του αγώνα. Χαρακτηριστική περίπτωση αποτελεί το περιστατικό στο ματς ShortCheparinov στο ολλανδικό τουρνουά Corus το 2008. Ο Cheparinov, σκακιστής παγκοσμίου φήμης, αρνήθηκε δύο φορές τη χειραψία του Άγγλου Short. O Short, ζήτησε από το διαιτητή να εφαρμόσει τον κανονισμό της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Σκακιού (FIDE) και να μηδενίσει τον αντίπαλό του. Ο Cheparinov υποστήριξε ότι δεν υπάρχει τέτοιος κανονισμός, και ο διαιτητής δεν ήταν επίσης ενήμερος. Όμως ο κανονισμός αναφέρει ρητά ότι «όποιος παίκτης αρνηθεί χειραψία κατά τη διάρκεια παρτίδας, τότε ο διαιτητής υποχρεούται να κατοχυρώσει τη νίκη υπέρ του αντιπάλου του». Η επιτροπή ενστάσεων του τουρνουά αποφάσισε ότι αν ο Cheparinov ζητούσε συγνώμη και συμμορφωνόταν στον κανονισμό η παρτίδα θα διεξαγόταν κανονικά. Την επόμενη μέρα διεξήχθη η παρτίδα, όλα κύλησαν ομαλά και ο Short νίκησε τον αγώνα.    

Αναφορικά με τη σημασία της χειραψίας στο τέλος της «παρτίδας» όπου όλα έχουν κριθεί, δε χρειάζεται να αναφερθώ σε κάποιο σκακιστικό περιστατικό καθώς η στάση του απερχόμενου πρωθυπουργού επισκιάζει όλες τις ιστορίες που έρχονται στο μυαλό μου. Ξεχνώντας ότι ο ίδιος αλλά και ο νικητής αντίπαλος του εκπροσωπούν τη πλειοψηφία του ελληνικού λαού, δε δέχθηκε να παραδώσει ως είθισται τα ηνία στη νέα ηγεσία της χώρας και να προβεί σε χειραψία μαζί του, αναγνωρίζοντας τα αποτελέσματα της κάλπης. Προτίμησε να εκδώσει μια ανακοίνωση παρόμοια με του Cheparinov, δηλαδή ότι δεν είναι υποχρεωμένος να το κάνει. Και μπορεί να μην υπάρχει όντως κανονισμός που να το επιβάλλει, η συνείδηση του κόσμου όμως που θέλει μια συνέχεια στη χώρα θα είναι πιο αυστηρός κριτής.

Εγώ προσωπικά δε θα τον πρότεινα ούτε για προπονητή σκακιού σε μικρά παιδιά. Θα ήταν άκρως επικίνδυνος για τις μελλοντικές γενιές, για τις αξίες και τα ήθη που πρέπει να πρεσβεύουν…