08242017Πεμ
ΕνημέρωσηΣαβ, 13 Μαϊ 2017 10am

Προαιρετικά

Σαν τις κατσαρίδες από τους υπονόμους

Σε τηλεοπτική πολιτική εκπομπή ιδιωτικού καναλιού η δημοσιογράφος έδωσε τον λόγο σε συμμετέχοντα του κοινού, ο οποίος κατοικεί πολλά χρόνια στο κέντρο της Αθήνας, για να σχολιάσει την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί εκεί από την αθρόα συγκέντρωση προσφύγων και λαθρομεταναστών.

Η απάντηση ήταν σοκαριστική και αποκαρδιωτική για τον τρόπο με τον οποίο κάποιοι άνθρωποι-δεν ξέρω την αναλογία και τρομάζω στη σκέψη να την προσδιορίσω-αντιμετωπίζουν τους ξενομερίτες της δυστυχίας και της απόγνωσης: « Η κατάσταση δεν περιγράφεται! Βγαίνουν σαν τις κατσαρίδες από τους υπονόμους!...»

Οι παρουσιαστές αλλά και οι καλεσμένοι του πάνελ άκουσαν με κυνική αταραξία την απάντηση, και, ενώ μέχρι πριν από λίγα λεπτά συνηγορούσαν όλοι-ανεξαρτήτως κομματικής ταυτότητας-ότι πρόκειται για ανθρώπινα πλάσματα, δεν αντέδρασαν καθόλου. Τους φάνηκε απολύτως φυσιολογικό οι χώρες προέλευσης των ανθρώπων αυτών να ταυτίζονται-έστω και σε σχήμα λόγου-με οχετούς και οι ίδιοι οι άνθρωποι με έντομα που σχετίζονται με ανθυγιεινές καταστάσεις και τα οποία προκαλούν φόβο και αποστροφή στον περισσότερο κόσμο. Ίσως κάποιοι να ήξεραν κιόλας ότι ένα είδος του εν λόγω εντόμου ονομάζεται «περιπλανητής». Οπότε οι συνειρμοί που προκάλεσε η αυθόρμητη(;) αναστάτωση του συμμετέχοντος ολοκληρώθηκαν.

Αναμφισβήτητα, οι ώρες που ζει η χώρα μας είναι δραματικές. Η ανθρωπιστική κρίση που πλήττει τις χώρες της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής, λόγω των εμφύλιων συρράξεων και του θρησκευτικού φανατισμού, μεταφέρεται πιεστικά στην Ελλάδα και δοκιμάζει την ανθρωπιά μας.

Τα επιχειρήματα περί πολιτικής εποικισμού της Ελλάδας ή εξισλαμισμού της Ευρώπης ή περί κατάργησης των κέντρων κράτησης, γεγονός που λειτούργησε ως θέλγητρο για τους λαθρομετανάστες και τους πρόσφυγες, θα είχαν κάποια βάση, αν η Μεσόγειος δεν είχε μετατραπεί εδώ και πολλά χρόνια σε υδάτινο νεκροταφείο για όσους έφυγαν από την πατρίδα τους, για να γλυτώσουν από τον όλεθρο του πολέμου και της σφαγής, και χάθηκαν στα νερά της. Θα είχαν κάποια βάση, αν δεν ακούγαμε από το στόμα αυτών των βασανισμένων ψυχών ότι εγκατέλειψαν τη χώρα τους, αφού αφανίστηκε πρώτα ολόκληρη η οικογένειά τους και έχασαν συγγενείς και φίλους. Θα είχαν κάποια βάση, αν δεν βλέπαμε με τα μάτια μας, καρφωμένα στην οθόνη της τηλεόρασης, και ακούγαμε με τα αυτιά μας τις κραυγές τρόμου και πανικού και το κλάμα των ανυπεράσπιστων παιδιών, την ώρα που οι λιμενικοί τούς σώζουν από βέβαιο πνιγμό και τους βγάζουν από τη βάρκα που έχουν εμβολίσει οι δουλέμποροι. Θα είχαν κάποια βάση, αν δεν υπήρχαν οι δηλώσεις των απελπισμένων αυτών ανθρώπων ότι η Ελλάδα δεν είναι ο προορισμός τους ή ότι ταξιδεύουν λαθραία, για να επανενωθούν με άλλα μέλη της οικογένειάς τους, τα οποία βρίσκονται σε κάποια ευρωπαϊκή χώρα. Και τώρα είναι εγκλωβισμένοι εδώ, στην Ελλάδα.

Η χώρα μας δέχεται πράγματι το μεγαλύτερο βάρος της κρίσης που έρχεται από τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική, την ώρα που η  Τουρκία αδιαφορεί πλήρως και η Ευρωπαϊκή Ένωση ενδιαφέρεται αποκλειστικά και μόνο για αριθμούς και οικονομικούς δείκτες, με τον κ. Αβραμόπουλο να δηλώνει ότι δεν είναι αρμόδιος. Την ώρα που η Ιταλία θα έπρεπε να συμμαχεί με την Ελλάδα, για να πιέσουν την Ε.Ε. για τη λήψη άμεσων μέτρων και παράλληλα για μια ενιαία μεταναστευτική πολιτική.

Σ’ αυτή τη δύσκολη συγκυρία για τον τόπο μας είναι προτιμότερο να συμπεριφερθούμε με κατανόηση, να επιδείξουμε υπομονή και να προσπαθήσουμε να μπούμε στη θέση αυτών των ανθρώπων. Να συμμεριστούμε έστω και λίγο το δράμα τους. Να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν αποτελούν απειλή. Απειλή είναι ο πόλεμος, η μισαλλοδοξία, ο φανατισμός.

Να μην επιτρέψουμε σε ανθρωπόμορφα τέρατα παντός είδους να σκοτώσουν με τα εντομοκτόνα της αναλγησίας και του πανικού την ανθρωπιά μας.