12142017Πεμ
ΕνημέρωσηΠεμ, 09 Νοε 2017 11am

Εξάντας

Αυτολογοκρισία

Φυσάει πάνω από τα κεφάλια μας,  σκόνη της Ιστορίας.
 
Το πρωϊνό μας φιλί ένα σημείωμα έμπρακτα υγρό.
 
Ένας χειμωνιάτικος ήλιος πάνω στο στήθος σου.
 
Η δική μου αναμονή: ένα καινούργιο συλλογικό όνειρο.
 
Θα υπάρξει στα αλήθεια ένα ισχυρό ποσοστό ελπίδας, στις μέρες μας;
 
Πολύ αργότερα, άρχισε να βρέχει, πάλι και πάλι, στα ίχνη της σκέψης μου.
 
Τι πάθος κρύβουν, τι πόνο φανερώνουν οι διαφωνίες μας...
 
Μια σπάνια ωριμότητα επικάθησε στο άγνωστο παρόν. Το είδωλο του κόσμου αφαιρέθηκε, στο σύνολο προστέθηκε η απώλεια του. Έτσι αρχέγονες πράξεις επανεμφανίστηκαν.
 
Κοιτάζω το ξεχασμένο ρολόϊ του χρόνου.
 
Τα κορίτσια μας, κοσμήματα της νύχτας που πέρασε, που είναι εδώ, που θα έρθει. Τα κορίτσια μας, λαμπιόνια πολύχρωμα του μοναχικού λούνα – παρκ, του κορμιού μας. Το κορμί μας ο παιγνιότοπος των κοριτσιών και ο έρωτας διάχυτος.
 
Αναστατώθηκε από την παρουσία της.
 
Τη νύχτα ο ποιητής επιχειρεί – μάταια να συνομιλήσει με τον άλλο. Θραύσματα της θέσης του να επουλώσουν τον τραυματισμένο άνθρωπο της μέρας.
 
Απεκδύομαι τον έρωτα. Γίνομαι όνειρο και ακολουθώ άλλος εγώ τη δική σου φύση. Την απόμακρη
των χεριών σου, ζεστασιά.
 
Αχ, τι να κάνω. Την αγωνία μου που να κρύψω, όταν – μικρά διαλείμματα- στο στήθος σου, τόσο κοντά βρεθώ.
 
Καθημερινοί άνθρωποι, στο κυριακάτικο τους  ρεπό.
 
Η νεότητα μας, κήπος αρωμάτων χωρίς φως. Ξανά η νύχτα και το αίμα.
 
Είναι, και ζω με αυτή, αλήθεια. Πέθανε ο Γιάννης.
 
Καρκινικό έτος, ήδη παρελθόν, το σκοινί μαζεύει. Κοινοτυπίες: απλόχερα δίνεται και γίνεται ένα με αυτές.
 
Ήθελε και επεδιώκε να αποκαταστήσει τη σχέση του με την ευθεία: χρησιμοποιούσε, καιρό τώρα, μια ριγωμένη σελίδα για τις χειρόγραφες σημειώσεις του.
 
Νέες σημειώσεις. Χαθήκαμε λίγες ώρες πριν το τέλος μιας εποχής.
 
Είναι όλοι άθωοι. Νόμιμοι. Ακέραιοι. Τόσο προκλητικοί...
... και αλήθεια πως να υπερασπισρτείς τον εαυτό σου, όχι από το παρελθόν ή τον άλλο, αλλά από μια ηλιόλουστη μέρα του Νοεμβρίου.
 
Δυό χρόνια τώρα, μικρά κείμενα για την ΠΥΞΙΔΑ. Μικρές παύσεις... Διακοπές, διαφυγές, επαφές, συναντήσεις.
Στα δεύτερα γενέθλια, οι φράσεις που "κόπηκαν" από τα προηγούμενα κείμενα του ΕΞΑΝΤΑ.  Μη ψάξετε αντιστοιχίσεις: υποψιασμένοι είμαστε ότι τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά.
 
 
Σε φιλώ
Α.ΣΤΕΓΟΣ
21.04.04
Ηράκλειο