12122017Τρι
ΕνημέρωσηΠεμ, 09 Νοε 2017 11am

Κοινή Λογική

Θεωρώ ότι δεν είμαι ο μόνος που έχει αναρωτηθεί αν υπάρχει γύρω μου η κοινή λογική. Οι φορείς της εξουσίας παίρνουν καθημερινά αποφάσεις που καταφανώς αντιφάσκουν με την κοινή λογική. Η ερώτηση είναι: όντως οι άνθρωποι (που να μην ξεχνάμε είναι άνθρωποι σαν και μας) δεν έχουν επαφή με την κοινή λογική ή κάτι υπάρχει, κάποιος λόγος.
Έχω στο μυαλό μου ορισμένα πρόσφατα παραδείγματα που με πείθουν για το δεύτερο.
Προσπαθούν χρόνια τώρα να μας πείσουν ότι για την ακρίβεια και τη δυσκολία που έχομε να αντιμετωπίσομε οικονομικά πολλά από τα προβλήματα της καθημερινότητας, ευθύνονται οι ντομάτες και τα ραπανάκια. Με συγχωρείτε αλλά η λογική μου λέει ότι η τράπεζα, ο ΟΤΕ, η ΔΕΗ, το νοίκι, η βενζίνη και χίλια δυο άλλα είναι που με ζορίζουν και όχι τα ραπανάκια. Όσο και να γαβγίζει ο κέρβερος του υπουργείου δεν με πείθει.

Κρεατομηχανή

Μου είχε πει παλιότερα ένας φίλος ότι προσελήφθη σε κάποια θέση στο δημόσιο ως "έκτακτος – έκτακτος". Στην ίδια υπηρεσία προφανώς υπήρχαν "μόνιμοι- έκτακτοι" και κανονικοί μόνιμοι εξ ου και η ανάγκη για το διαχωρισμό. Η κατάσταση θα ήταν για γέλια αν δεν έγραφα τα παραπάνω για να αναφερθώ στους χιλιάδες μετανάστες που βρίσκονται στην κατηγορία των "παράνομων – νόμιμων" (άνθρωποι δηλαδή που νόμιμα είναι στη χώρα αλλά δεν πρόλαβαν να καταθέσουν τα χαρτιά τους) σε αντίθεση με τους "υπό εξέταση νόμιμους" (αυτοί πρόλαβαν) και τους παράνομους – παράνομους (δεν μπορούσαν ή δεν ήθελαν να υπομείνουν τις ατέλειωτες ώρες στις ουρές). Η κρεατομηχανή της γραφειοκρατίας που ενέπλεκε Δήμους, Νομαρχίες, Περιφέρειες και δεκάδες έγγραφα χρειαζόταν καινούργιο υλικό.

Η Πίτα

Η "ανάπτυξη" προβλήθηκε κατά κόρον ως το ζητούμενο, από όλους σχεδόν τους συνδυασμούς στις πρόσφατες εκλογές. Για "ανάπτυξη" μιλάνε καθημερινά και στις πολιτικές αναλύσεις και συζητήσεις.
Έχω γράψει πολλές φορές για το οξύμωρο των "στολιστικών" επιθέτων που κολλάνε στην "ανάπτυξη" (βιώσιμη, αειφόρος…) για να την παρουσιάσουν σαν κάτι το φιλικό στον άνθρωπο και τη φύση. Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι γιατί κανείς δεν λέει ρητά τι ακριβώς σημαίνει ο όρος, πέραν των κοσμητικών επιθέτων και των συνοδευτικών φανφαρονισμών.
Επιχειρώ λοιπόν στα τυφλά μιαν ερμηνεία. Αν κάποιος από αυτούς που προσκυνάνε στο όνομα της "ανάπτυξης" έχει διαφορετική ερμηνεία θα χαρώ να την ακούσω. 

Μαρία Αντουανέτα

"Δεν θα κλείσουμε τους βιότοπους με συρματόπλεγμα" δήλωσε με στόμφο η υπουργός ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε., και σιγόνταρε από δίπλα και ο κύριος Μπουτάρης (διορισθείς πρόεδρος της εθνικής επιτροπής Natura 2000).
Αυτό που με εντυπωσιάζει πιο πολύ δεν είναι η ημιμάθεια και η άγνοια των ανθρώπων, αλλά το θράσος και η αλαζονεία τους.
Πως όμως μεταφράζεται ο τίτλος αυτός (που πρόθυμα αναμετέδωσαν οι υπάλληλοί τους στα διάφορα ΜΜΕ);
Εγώ το αντιλαμβάνομαι ως εξής: "εμείς θέλουμε να προστατέψουμε το περιβάλλον, αλλά θέλουμε και την ανάπτυξη. Μερικοί παλαβοί δεν μας αφήνουν γιατί θέλουν να κλείσουν τους βιότοπους με συρματοπλέγματα". Αν κάνω λάθος, περιμένω να ακούσω τι ακριβώς εννοούσε η κ. υπουργός και ανακαλώ όλα αυτά που γράφω παρακάτω. Επειδή όμως νομίζω ότι το νόημα είναι περίπου όπως το περιγράφω, θα ήθελα να μπορούσα να θέσω στην αρμόδια υπουργό μερικά (ρητορικά ) ερωτήματα:

Η σύριγγα του Πάνα

Γιοχανεσμπούρδες
Βασιλιάδες, βασιλόπουλα, πρίγκιπες και ορδές αυλικών κυκλοφορούσαν γυμνοί και εμείς καμαρώναμε τα ωραία τους ρούχα. Ορίστε τρία προκλητικά δείγματα γύμνιας που κατάπιαμε αβασάνιστα:
1. Ο αντιπρόσωπος της Παγκόσμιας Τράπεζας θεωρεί ότι το μεγαλύτερο περιβαλλοντικό πρόβλημα του πλανήτη είναι το κάπνισμα (!!!) εναντίον του οποίου έβγαλε έναν πύρινο λόγο. 2. Ο αμερικανός Υπ.Εξ. Powel μάλωσε τους ευρωπαίους διότι ενώ ο κοσμάκης πεινά, δεν δέχονται την ευρεία χρήση γενετικώς τροποποιημένων τροφίμων. Φυσικά, το πάπλωμα για το οποίο μαλώνουν δεν είναι ο κοσμάκης που πεινά, αλλά τα αντικρουόμενα συμφέροντα των εταιρειών εκατέρωθεν του Ατλαντικού.
Τρίτο και απεχθέστερο όλων είναι η προσπάθεια θεωρητικής επένδυσης και κτισίματος πάνω στη θεωρία του ότι όλοι φταίμε. Η φασιστικότατη αυτή θεωρία μου λέει ότι εγώ που καταναλώνω τεράστιες ποσότητες πόρων (ενέργεια, νερό, προϊόντα) προκαλώ τα ίδια προβλήματα στον πλανήτη με τη σκελετωμένη μάνα με τα πετσιασμένα βυζιά που δεν μπορεί να ταΐσει το εξίσου σκελετωμένο μωρό που κρατά στην αγκαλιά της. Α! και το καλύτερο, η γυναίκα αυτή μπορεί να μου πουλήσει τα διακαίωματά της για ρύπανση.
Η συνάντηση στο Γιοχάνεσμπουργκ απέτυχε. Όσο οι γυμνοί μας βασιλιάδες επιμένουν ότι ο γιαλός είναι στραβός τόσο θα αποτυχαίνουν. Όσο πιο γρήγορα καταλάβομε ότι το κέρδος είναι κακός μπούσουλας και μας πάει για φούντο, τόσο μεγαλύτερες πιθανότητες έχομε να μην δούμε αυτά για τα οποία η Φύση τόσο μεγαλόθυμα μας προειδοποιεί.

Γενετικές τροποποιήσεις: επιστροφή

Ο αμερικανός πρέσβης στην Ελλάδα έγραψε στην Ελευθεροτυπία της 1/6 άρθρο υπέρ των γενετικά τροποποιημένων οργανισμών (ΓΤΟ). Πέρα από την όποια ουσία του θέματος, μου έρχεται η εξής σκέψη: αφού ένας διπλωμάτης νομιμοποιείται να γράφει ως επαΐων για θέματα περιβάλλοντος, προφανώς αν εγώ στείλω στην εφημερίδα ένα αντίστοιχο άρθρο ανάλυσης της εξωτερικής πολιτικής θα πρέπει να μου το δημοσιεύσουν.
Κατά τα άλλα τα επιχειρήματα του κ. Μίλλερ γνωστά (και έωλα). Φαντάζομαι όμως την καούρα που έχουν να μας σπρώξουν τα προϊόντα τους για να αναλαμβάνει κοτζάμ πρέσβης το ρόλο πλασιέ.


Κατανάλωση

Η λέξη έχει στις μέρες μας μίαν αρνητική χροιά και όχι άδικα, αν και πιο σωστό θα ήταν την αρνητική φόρτιση να είχε η έννοια του καταναλωτισμού. Συνήθως συνδέομε την έννοια αυτή με υλικά αγαθά αλλά στην πραγματικότητα αποτελεί βασικό και αναπόσπαστο τμήμα των διεργασιών του καπιταλισμού. Σε ότι αφορά τα υλικά αγαθά, όντως ο καπιταλισμός δεν θα μπορούσε να υπάρξει αν δεν καταναλώναμε περισσότερα από αυτά που έχομε ανάγκη. Το ποιες είναι οι πραγματικές μας ανάγκες είναι μια πού μεγάλη συζήτηση και σίγουρα δεν υπάρχει απόλυτος ορισμός. Μπορούμε όμως να ορίσομε αρνητικά, ποιες σίγουρα δεν είναι οι πραγματικές μας ανάγκες. Στα πλαίσια αυτά μπορούμε να δείξομε εκφάνσεις του καταναλωτισμού στην καθημερινή μας πρακτική, που ίσως να μην τις υπολογίζομε. Να δώσομε όμως μερικά τέτοια αρνητικά παραδείγματα.

Η σύριγγα του Πάνα

Αντιγραφή
 
Ο Πάτρικ Ουάιτ, υπεύθυνος της αμερικανικής μη κυβερνητικής οργάνωσης Actionaid περιέγραψε τον κόσμο που ζούμε, σε 39 λέξεις: "Μπορούμε να βρούμε 80 δισ. δολ. για τον πόλεμο στο Ιράκ, αλλά δεν μπορούμε να βρούμε 800 εκατ. δολ. (σ. το 1/100) για την εκπαίδευση των παιδιών στις πιο φτωχές χώρες. Αυτό δείχνει, ότι το χρήμα υπάρχει εκεί όπου υπάρχει πολιτική βούληση". Από τον "Καιρό" της Ελευθεροτυπίας 27/4.

Πέντε κόμματα μία πολιτική

Το βασικό σύνθημα, τον τελευταίο καιρό, του ΚΚΕ σίγουρα δεν αληθεύει σε ότι έχει να κάνει με το περιβάλλον. ΟΛΑ τα κόμματα θέτουν ως πρωταρχικό τους στόχο την ανάπτυξη. Όλα, φυσικά, κολλάνε στο τέλος και ένα "με σεβασμό στο περιβάλλον".
Κατά την ταπεινή μου γνώμη, η φράση "ανάπτυξη με σεβασμό στο περιβάλλον" ή όπως πιο γυαλισμένα σερβίρεται συνήθως "αειφόρος ανάπτυξη" είναι οξύμωρη. Ας μου εξηγήσει κάποιος από τους αναπτυξιολάγνους φωστήρες, πως κάτι μπορεί να αναπτύσσεται (=να μεγαλώνει διαρκώς) και ταυτοχρόνως να είναι αειφόρο (=να μην εξαντλείται ποτέ).
Κανένα κόμμα, ποτέ δεν μίλησε για χάραξη πρωτογενούς περιβαλλοντικής πολιτικής, πολιτικής δηλαδή που δεν θα παίζει το ρόλο του μαϊντανού (ή όπως το λένε σήμερα "αλλά με σεβασμό στο περιβάλλον").

Ο Πόλεμος και τα ψιλά γράμματα.

Πως να μιλήσει κανείς για το περιβάλλον τη στιγμή που γίνεται πόλεμος; Μέχρι σήμερα, μπροστά στην ανείπωτη φρίκη (στην οποία σημειωτέον εθιζόμαστε) το να μιλάς για περιβαλλοντική καταστροφή ακούγεται χαζοχαρούμενο και κούφιο.
Είδαμε στον προηγούμενο πόλεμο του κόλπου νέφη καπνού και (ψεύτικες όπως αποδείχτηκε) εικόνες από πετρελαιομένα πουλιά. Η μόνη χρησιμότητα των νεφών και των πουλιών αυτών ήταν να κρύψουν την πραγματική αχρειότητα των κτηνών που προκάλεσαν αυτόν τον πόλεμο. Βρέθηκαν όμως ομάδες ανθρώπων που τσίμπησαν στο δόλωμα των πουλιών και τα έκαναν σημαία τους, εξυπηρετώντας τους εμπνευστές του τρυκ και προβάλλοντας τρία σπουδαία σημειολογικά μηνύματα:
Οι κακοί Ιρακινοί, καίνε πετρέλαια προκαλώντας καταστροφές,

Βουκολικές Ιστορίες ΙΙ

Πριν συνεχίσω το θέμα του προηγούμενου φύλλου, θέλω να ανακεφαλαιώσω σε μια πρόταση αυτά που είχα γράψει. Η κτηνοτροφία (μιλώ μόνο για την εκτατική ελεύθερη βόσκηση) στην Κρήτη γίνεται χωρίς τον παραμικρό σχεδιασμό. Οι κτηνοτρόφοι, με το πρόσχημα της μέριμνας του Κράτους με τη μορφή της επιδότησης, είναι αφημένοι στη μοίρα τους. Η επιδότηση αυτή δόθηκε χωρίς να θεσπιστεί κάποιος μακροπρόθεσμος στόχος ώστε να ελέγχεται η αποτελεσματικότητά της, ούτε ποτέ αναρωτήθηκε κανείς αν συνολικά είναι θετικό ή αρνητικό μέτρο. Αυτό μας είπε η Κοινότητα αυτό κάνομε. Βολεύει πολλούς και άρα το αφήνομε ως έχει, έχοντας τη συνείδησή μας καθαρή…

Τα Αίτια και οι Φορείς

Κατακλυστήκαμε το τελευταίο διάστημα από εικόνες καταστροφής. Με τους γνωστούς δραματικούς τόνους όλα τα κανάλια έδειχναν εικόνες "βιβλικών" καταστροφών λόγω της κακοκαιρίας. Πέρα από την κατάχρηση της γλώσσας (δηλαδή μεγαλύτερες καταστροφές τι θα ήταν; Υπερβιβλικές;) θέλω να κάνω μια άλλου είδους κριτική στις ειδήσεις αυτές που κυρίως έχουν να κάνουν με την αναζήτηση των αιτιών που προκάλεσαν την κάθε φορά καταστροφή.
Η συνήθεις επωδοί τέτοιων ειδήσεων αναφέρονται σε ακραία καιρικά φαινόμενα, ως αίτιο, και στην κρατική αδιαφορία, ως απουσία έργων που είτε θα προστάτευαν είτε θα ανακούφιζαν από την καταστροφή. Στο μεγαλύτερο μέρος τους αποτελούν τσαπατσούλικα "κλεισίματα" των θεμάτων με στόχο απλώς την απόδειξη της μαχητικότητας του καναλιού στην υπηρεσία του καταναλωτή – θεατή, θάβοντας την ουσία του θέματος.

Της υποκρισίας το ανάγνωσμα

1. H σύριγγα έχασε το μέτρημα των απεργών πείνας που "δραπετεύουν" από τις τουρκικές φυλακές, αν και σίγουρα έχουν ξεπεράσει τους 50 μέχρι τώρα. Εμ’ πώς να μην το χάσει με το μπούχτισμα από το πασχαλινό αρνί. Είναι και τα σοβαρά θέματα που απασχολούν τις ειδήσεις αυτές τις μέρες (επιστροφή των αθηναίων, η κατάνυξη στις λειτουργίες κ.λ.π.). Σιγά μη σκεφτόμαστε Τούρκους απεργούς πείνας ή τη γενοκτονία των Παλαιστίνιων στους "Ιερούς Τόπους".

Οι δικηγόροι του Διαβόλου

Οι δικηγόροι των κατηγορούμενων για τη 17Ν και οι χώρες που αντιστρατεύονται τον πόλεμου κατά του Ιράκ έχουν ένα κοινό: όπως λέει και ο τίτλος του κειμένου, παίζουν τον άχαρο και πολύ δύσκολο ρόλο του δικηγόρου του Διαβόλου.
Αν σκεφτούμε λίγο πιο ψύχραιμα, θα δούμε ότι και οι δυο αγωνίζονται κατ’ αρχήν για το αυτονόητο! Το πρώτο μέλημα και των δυο είναι ή τήρηση της (έστω κατ’ επίφαση) νομιμότητας.
Οι μεν δικηγόροι των κατηγορούμενων για τη 17Ν αγωνίζονται να πείσουν για το αυτονόητο δικαίωμα των πελατών τους σε μια δίκαιη δίκη όπου δεν θα ισχύουν ειδικές διατάξεις όπως σειρά τέτοιων που ψήφισε το Ελληνικό κράτος ειδικά για τη δίκη αυτή. Όπου ισχύει το τεκμήριο της αθωότητας. Όπου οι διαδικασίες της προανάκρισης θα πρέπει να είναι μυστικές, ενώ αντιθέτως οι διαδικασία της δίκης διαφανής και προσβάσιμη άμεσα σε όλο τον κόσμο (και όχι μέσω του Κακαουνάκη ή της ιδιωτικής (!) εταιρείας που έχει αναλάβει να δίνει τα πρακτικά). Όλα τα παραπάνω "αυτονόητα" ένα προς ένα καταστρατηγήθηκαν.
Αντίστοιχα οι χώρες που αγωνίζονται κατά του πολέμου λένε το εξής απλό και αυτονόητο: Όχι πόλεμος όσο οι εργασίες των επιθεωρητών αποδίδουν (για να μην πάμε μακρύτερα, στο όχι πόλεμος, τελεία). Το αυτονόητο αυτό επιχείρημα προφανώς δεν χωρά στην ξεροκεφάλα του J.W. Bush και των εταιρειών πετρελαίου και οπλικών συστημάτων που αντιπροσωπεύει.
Δεν θυμάμαι τα ακριβή λόγια του Μπρέχτ, αλλά το νόημα παραμένει πάντα επίκαιρο: Αν δεν αντιδράσομε στην αυθαιρεσία που χτυπά την πόρτα του διπλανού μας, να περιμένουμε σύντομα να ακούσομε και το δικό μας κουδούνι να χτυπά.

Η συριγγα του Πανα

Η σύριγγα απαριθμεί μακάβρια και συνεχόμενα στο αυτί μου τους τούρκους απεργούς πείνας που παύουν πια να είναι κρατούμενοι…
Με τις ευλογίες της ΕΕ και του Γιωργάκη, που δήλωσε ότι τα μέτρα της Τουρκικής κυβέρνησης για τις φυλακές, έχουν στόχο τον εκδημοκρατισμό…

Διαβάστε περισσότερα στον Ιό της Κυριακής 17/3/02, ή στη διεύθυνση www.iospress.gr

14 Εκατομμύρια Δραχμές

Το Υπουργείο Γεωργίας πλήρωσε το παραπάνω ποσό (14. εκ. δρχ. ή 41.000 ευρώ) για τη σύνταξη μιας έκθεσης από καθηγητές πανεπιστημίων για το δεκαετή (!) προγραμματισμό της ελληνικής γεωργίας.
Όταν πρωτάκουσα την είδηση ντράπηκα. Όποιος έχει διαβάσει μερικά κείμενά μου μπορεί εύκολα να θυμηθεί το μένος μου εναντίον του εν λόγω Υπουργείου καθώς και το χαρακτηρισμό που του αποδίδω ως της πιο άχρηστης και γραφειοκρατικής δημόσιας υπηρεσίας. Πώς να μην ντραπώ αφού μετά αυτούς χαρακτηρισμούς βλέπω ένα υπουργείο που όχι μόνο προνοεί, αλλά απευθύνεται στους πιο αρμόδιους για δεκαετή σχεδιασμό.

Συνειρμοί

Ίσως φταίει η ελλιπής μου παιδεία. Παρά όμως την οφθαλμοφανέστατη ομοιότητα, δεν έχω δει ή διαβάσει πουθενά κάποιο αναλυτικό σχόλιο ή ερμηνεία, για τη σχεδόν ταυτόσημη εικόνα του Πάνα με το Σατανά.
Ο "Μέγας Θεός Πάνας"[i] είναι το σύμβολο της φύσης, όπως την έβλεπε ο άνθρωπος: ζωοδότρα, αλλά και έτοιμη να τον κατασπαράξει. Απρόβλεπτα καλή ή κακή με παντελή την απουσία της ηθικής.
Ο Θεός αυτός των βοσκών (μεταξύ άλλων) μεταμορφώθηκε από την Ιουδαϊκή και κατόπιν τη Χριστιανική θρησκεία στον αντιπρόσωπο του απόλυτου κακού.
Ο σύγχρονος δυτικός πολιτισμός, θεμελιώνεται στην υλική βάση της γεωργίας και την ηθική του Χριστιανισμού. Ο μύθος όπου ο καλός βοσκός ’βελ σφάζεται από το γεωργό αδερφό του Κάιν μας λέει περιληπτικά την ιστορία της  μετάβασης από τη νομαδική κτηνοτροφία στην κυριαρχία της σύγχρονης γεωργίας. Η τελευταία (όπως την ξέρομε χιλιάδες χρόνια τώρα) απαιτεί αντιπαράθεση με τη φύση, ή όπως μας το λέει αλλιώς η Γένεση, κυριαρχία του ανθρώπου σε αυτήν. Απαιτεί ασφαλώς και τη γνώση του καλού και του κακού, γνώση που είχε στην αρχή μόνο ο Θεός και του επέτρεπε να αποφασίζει για τη ζωή και το θάνατο. Ο άνθρωπος πλήρωσε μεν αυτή τη γνώση με το προπατορικό αμάρτημα, αλλά τώρα έχει τη δυνατότητα (ως άλλος μικρούλης θεός) να αποφασίζει: Θάνατος σε ότι είναι κακό. Ξεκινώντας από τη διαρκώς απειλητική άγρια φύση και φτάνοντας στους απειλητικούς γείτονες, τους αλλόθρησκους, τους αλλόφυλους, τους άλλους….
Φυσικά αυτό έπρεπε να περιοριστεί: δεν μπορούσε ο καθένας να έχει τη γνώση του καλού και του κακού. Την πιο σωστή θα αποκτήσουν με τον καιρό οι εκπρόσωποι του Θεού στη Γη: Στην αρχή τα Ιερατεία, στη συνέχεια οι ελέω Θεού Βασιλείς και σήμερα οι κάθε λογής ταγοί.
Σε ένα τέτοιο περιβάλλον ο απρόβλεπτος, ανήθικος και πέραν του καλού και του κακού, Πάνας, δεν φτάνει να εξαφανιστεί όπως οι υπόλοιποι θεοί των αρχαίων θρησκειών. Πρέπει να μεταμορφωθεί σε παράδειγμα προς αποφυγή, στο απόλυτο κακό, το σατανά. Η Φύση δεν είναι κάτι από το οποίο πηγάσαμε, αλλά κάτι από το οποίο πρέπει να απομονωθούμε, και να το δαμάσομε. Είναι επικίνδυνη, κακή, βρώμικη και αιμοβόρα, (άσε που μυρίζει κιόλας).
 

Από το Μύθο στη σημερινή (δυτική) πραγματικότητα

 
Αιώνες εμποτισμένοι με αυτή την αντίληψη των σχέσεων ανθρώπου - φύσης (ο άνθρωπος, το ανώτερο δημιούργημα του Θεού κυριαρχεί πάνω στη Φύση) φτάσαμε να το πιστέψομε.
Ο δυτικός μας πολιτισμός θέλει τα πράγματα ασφαλή, καθαρά, "αγαθά". Την καθαριότητα αυτή δικαιούμαστε να την πετύχομε με κάθε τρόπο: Απολυμαίνοντας, σκοτώνοντας, κόβοντας, βομβαρδίζοντας, κλέβοντας, με λίγα λόγια αναπτυσσόμενοι. Δικαιούμαστε επίσης να πούμε ότι όποιος δεν είναι μαζί μας είναι εναντίον μας. Εξάλλου, εμείς δεν έχομε τη γνώση του καλού και του κακού;
Τόσο το χειρότερο για τους "’λλους" που είναι εναντίον μας. Βάρβαροι αγροίκοι που δεν καταλαβαίνουν. Τα θέλουν και τα παθαίνουν. Γιατί δηλαδή δεν τους κάνει το "Αμερικάνικο όνειρο" αυτονών; Περνιούνται για καλύτεροί μας; Ας μας πουν πόσο είναι το ΑΕΠ τους. Ας μας πουν τι ρυθμούς αύξησης παρουσιάζουν οι μεγάλες τους εταιρείες. Ας μας που τι τζίρο κάνει το χρηματιστήριό τους. Ξέρουν αυτοί από Ολυμπιακούς αγώνες και Coca Cola;
Ασχέτως αν δεν το καταλαβαίνουν, εμείς έχομε χρέος να φροντίσομε πριν από αυτούς γι’ αυτούς. Θα πάμε, θα τους πάρομε τις πρώτες ύλες που σε αυτούς μένουν αναξιοποίητες, θα μας πληρώσουν κιόλας γιατί τους αναπτύσσουμε και μετά θα τους φτιάξομε και τις ανάγκες για να αγοράσουν τα προϊόντα που φτιάξαμε με τα δικά τους υλικά.
Επιτρέπεται τώρα να μένουν τόσο παρθένα δάση αναξιοποίητα; Πειράζει τώρα για λίγο πετρέλαιο που θα χυθεί στη θάλασσα ή για λίγα χημικά που θα πάνε στο νερό, να κάθονται τόσοι πόροι, ενώ οι εταιρείες μας έχουν τόσες ανάγκες; Και τι έγινε που εξαφανίζονται μερικά είδη ζώων ή φυτών; Στο κάτω κάτω λεφτά έχομε και πλερώνομε. Ας μας πουν αυτοί οι κερατάδες οι οικολόγοι πόσα θέλουν για να μας αφήσουν ήσυχους. Αμάν πια, νισάφι!!!


[i] Διαβάστε περισσότερα στα
http://www.belinus.co.uk/mythology/GreatGodPan.htm#pan_parentage

Γενετικές τροποποιήσεις

Η κατάσταση με τους γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς (ΓΤΟ) είναι, κατά την ταπεινή μου γνώμη ηθελημένα, πολύ θολή. Η κατάσταση αυτή ισχύει πιθανότατα γιατί όλοι λένε ψέματα.

Ζουζούνια

Γράφω συχνά για την ποικιλότητα. Το μέγεθος αυτό με το οποίο μετράμε ή θα έπρεπε να μετράμε την καταστροφή της φύσης. Η εξαφάνιση ειδών, βιοτόπων κ.λ.π. αποτέλεσμα της ληστρικής εκμετάλλευσης του περιβάλλοντος, μπορεί να μετρηθεί ως χάσιμο της ποικιλότητας. Επειδή όμως ζούμε σε κοινωνίες όπου το κέρδος και άρα οι ληστρικές σχέσεις είναι κυρίαρχες, ανάλογες διαδικασίες όπου χάνεται η ποικιλότητα είναι και αυτές κυρίαρχες. Πολιτισμός (μουσική, χορός, κινηματογράφος κ.λ.π.) παιδεία, διατροφή, τρόπος ζωής κ.α. είναι από τα κυριότερα θύματα. Να υπενθυμίσω απλώς για τους δύσπιστους ότι η ποικιλότητα είναι το βασικό χαρακτηριστικό της ζωής και της εξέλιξης. Στην ιστορία του ανθρώπου, σε πείσμα των ρατσιστών, οι κοινωνίες που προχώρησαν μπροστά την ανθρωπότητα ήταν (και είναι) οι ανοιχτές, οι πολυ-πολιτισμικές. Σήμερα βιώνομε βίαιη και μαζική ομογενοποίηση σε όλους τους τομείς.

PRESTIGE

Όσοι διαβάσατε το προηγούμενο κειμενάκι (Πυξίδα #8) περί πίτας, βγάλτε μια κόλλα χαρτί και γράφτε πρόχειρο διαγώνισμα με θέμα: Τίνος το κομμάτι της πίτας έφαγε ο ιδιοκτήτης του Prestige;
Για τους υπόλοιπους έχομε και λέμε.
Εκτιμάται πως κάθε δεξαμενόπλοιο ατού του τύπου αποσβένει τα έξοδα κατασκευής του με ένα μόνο ταξίδι! Δηλαδή πολύ μεγάλο μέρος του κόστους του καυσίμου που πληρώνομε οφείλεται στη μεταφορά. Επίσης πολύ μεγάλο μέρος από την αξία του καυσίμου δεν το καρπώνεται η χώρα παραγωγής. Ακόμη, το κόστος για να διαμορφωθεί έτσι ώστε να φτάσει το PRESTIGE τις σύγχρονες προδιαγραφές ασφάλειας είναι συγκριτικά ελάχιστο. Σημειώστε τέλος ότι το σκάφος ήταν υπό Λιβεριανή σημαία, που ερμηνεύεται ως ελάχιστο κόστος σε φόρους.

Και ένα σχετικό

Μέσα σε αυτό το χαμό άκουσα και το εξής απίστευτο. Μετά από μισό σχεδόν αιώνα ανιδιοτελούς δουλειάς, κόπου και αγάπης, εδέησε έλληνας υπουργός πολιτισμού να καλέσει τη Δόμνα Σαμίου υποσχόμενος υποστήριξη για τη διάδοση του υλικού που έχει διασώσει. Πρέπει για να είμαι δίκαιος να αναφέρω ότι είχε ξανακληθεί πριν από κάμποσα χρόνια από το Σ. Μπένο χωρίς όμως από όσο ξέρω να υπάρξει κάποιο αποτέλεσμα. Ας ελπίσομε ότι αυτή τη φορά, η ευεργέτισσα αυτή του ελληνικού πολιτισμού θα τύχει της αναγνώρισης που της αξίζει.