12162017Σαβ
ΕνημέρωσηΠεμ, 09 Νοε 2017 11am

Ο πρώτος διορισμός.

Επιμέλεια: Αντώνης Περιβολάκης, Γιώργος Τσίμας, Ματθαίος Φραντζεσκάκης
 
Ένα ταξίδι σε απόμακρες περιοχές της Ελλάδας με τα μάτια  και τη ματιά νεοδιορισμένων καθηγητών
 
Η ιδέα για μια προσέγγιση του ταξιδιού που πραγματοποιεί ο νεοδιόριστος καθηγητής που κινείται στην άγονη γραμμή της Ελλάδας προέκυψε μέσα από τη συχνή συζήτηση με 2 φίλους και συνεργάτες που βρεθήκαν φέτος σε μακρινά νησιά στα πλαίσια του πρώτου διορισμού του στη μέση εκπαίδευση. Το να ΄σαι 30 και κάτι με λιγότερες ή περισσότερες δεσμεύσεις και να βρίσκεσαι μακριά από το σημείο αναφοράς σου έχει μια σειρά δυσκολίες αλλά και μια σειρά προκλήσεις. Ταυτόχρονα το στοίχημα του να θέλεις να κάνεις σωστά τη δουλειά σου είναι το κυρίαρχο. Σε αυτά θέλουμε να σταθούμε με αυτή την περιήγηση.
    

Καστελόριζο, Εκπαιδευτικός στο Ανατολικότερο άκρο της Ελλάδας

 
Κείμενο Γιώργος Τσίμας
 
            Μία επίσκεψη στο ανατολικότερο άκρο της Ελλάδας, στο ακριτικό Καστελόριζο, οπωσδήποτε είναι – τουλάχιστον – ενδιαφέρουσα. Η γνωριμία, άλλωστε,  με τις ιδιαιτερότητες και τις ομορφιές του νησιού κάνει την επίσκεψη αυτή εξόχως ελκυστική και γοητευτική! Η πρόκληση, λοιπόν, ήταν μεγάλη στην πρόταση της "Πυξίδας της Πόλης" για ένα ταξίδι – συνάντηση με τους καθηγητές του Γυμνασίου -  ΛΤ  (Λυκειακών τάξεων) της Μεγίστης.
 
            Για να πάρουμε μια γεύση των αποστάσεων αρκεί να πούμε ότι το Καστελόριζο βρίσκεται 72 ν.μλ. μακριά από την έτσι κι αλλιώς απομακρυσμένη Ρόδο! (Απέναντι απέχει μόλις 1 ν.μλ. από την πόλη Κας της Τουρκίας). Το ταξίδι με το πλοίο διαρκεί περίπου 5 ώρες από τη Ρόδο. Ευτυχώς που το νησί συνδέεται με τη Ρόδο αεροπορικά με επιδοτούμενη γραμμή. Το Καστελόριζο έχει πληθυσμό 275 κατοίκους (387 σύμφωνα με την απογραφή του 2001). Τόσοι απέμειναν από τις 15.000 που είχε στις αρχές του 20ού αιώνα.

Ελάτε Να Γιορτάσουμε το Μίκη

 

 

Με αφορμή τις εκδηλώσεις της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Χανίων για τα 80χρονα του Μίκη Θεοδωράκη αποφασίσαμε να του αφιερώσουμε τις σελίδες αυτές. Σκεφτήκαμε ότι θα είχε ενδιαφέρον μια αναφορά στον ίδιο μέσα από λόγια δικά του. Οπότε επιλέξαμε αποσπάσματα από παλιότερες συνεντεύξεις, ομιλίες, δηλώσεις του και ταξιδεύουμε μαζί του. Πολύτιμος οδηγός μας σε αυτή τη διαδρομή το 3 τόμο έργο   "Που να βρω την ψυχή μου"   Εκδ. Λιβάνης
Ματθαίος Φραντζεσκάκης
 
 

Μια εμπειρία: Καρδάμυλα Χίου

 
Πρώτος διορισμός στην Εγνούσα (Οινούσσες) της Χίου. Με έδιωξαν αμέσως ως πλεονάζοντα αλλά παίρνοντας τα μόρια του νησιού. Τοποθετήθηκα στα Καρδάμυλα της Χίου ένα χωριό στο ΒΑ μέρος του νησιού. Ίσως τα Καρδάμυλα και η Εγνούσα έχουν βγάλει ανθρώπους που ελέγχουν το μεγαλύτερο μέρος του παγκόσμιου θαλάσσιου εμπορίου. Εδώ καταλαβαίνεις ποιοι είναι αυτοί που έχουν κάνει τη χώρα τη μεγαλύτερη ναυτική και εφοπλιστική δύναμη στον πλανήτη.
    

Τρίφωνο

Οι μεγάλοι συνθέτες αναδεικνύονται από το σύνολο του έργου τους από την διάρκεια και αντοχή του με το πέρασμα του χρόνου.
ΤΡΙΦΩΝΟ
 
Η Ερωφίλη, ο Νίκος Κουρουπάκης και ο Δημήτρης Υφαντής, πρωτοσυναντήθηκαν στη  μουσική σκηνή Αερικό, την άνοιξη του 2002.
Από τότε ένιωσαν ότι μπορούν  να μοιραστούν τα μουσικά  τους όνειρα, καθώς ταίριαξαν ως συνεργάτες και φίλοι, αλλά νιώθοντας και τη μαγεία που χαρίζει η μια φωνή μες στην άλλη … Κοινές εμφανίσεις, ιδιαίτερα σημαντικές συνεργασίες ένα cd single και ένα cd αποτελούν τον μέχρι τώρα καρπό της συνεργασίας τους.
Με το Τρίφωνο γνωριστήκαμε τον προηγούμενο Σεπτέμβρη με αφορμή την γιορτή Κρήτη 2004 – Γη και Πολιτισμός. Έκτοτε η συνέντευξη που ακολουθεί ήταν μια υπόσχεση…
Ματθαίος Φραντζεσκάκης

Οινούσσες: μια πέτρα στη θάλασσα.

 
            Τοποθετήθηκα στις Οινούσσες σαν "δυσπρόσιτος". Ήταν ο πρώτος μου διορισμός. Τοποθετήθηκα εκεί με την υποχρέωση να παραμείνω 2 ολόκληρα χρόνια. Το δέλεαρ των μορίων δεν μπορούσα να το αγνοήσω…
 
Έφτασα αρχές Σεπτέμβρη στη Χίο. Από εκεί μπήκα σε ένα μικρό καραβάκι. Μόλις που χωρούσαν 2 αυτοκίνητα και μερικοί επιβάτες. Το καραβάκι με πέρασε απέναντι, στις Οινούσσες. Ένα σύμπλεγμα νησιών με μόνο κατοικήσιμο την Εγνούσσα, ανάμεσα στη Χίο και στην Τουρκία. Κάτοικοι; μετά βίας 300. Όλες οι οικογένειες ασχολούνται με τη θάλασσα. Καπετάνιοι και εφοπλιστές. Αυτοί οι τελευταίοι είναι εγκατεστημένοι στο Λονδίνο. Τους βλέπεις να έρχονται τα καλοκαίρια με τα κότερά τους και τις θαλαμηγούς
    

Νίκος Παΐζης, συντονιστής Προγράμματος "ΜΕΛΙΝΑ"

Το κράτος λοιπόν όχι, δεν το αποδέχτηκε το "Μελίνα",το ανέχτηκε.

 Νίκος Παΐζης,συντονιστής προγράμματος "Μελίνα"
 
 
Η κουβέντα που ακολουθεί ήταν στα σχέδια περίπου 2 χρόνια τώρα. Τότε γνωριστήκαμε με τον συντονιστή του προγράμματος "Μελίνα". Έκτοτε προσπαθήσαμε,ανεπιτυχώς, 1-2 φορές να πραγματοποιήσουμε μια συνέντευξη για το πρόγραμμα. Άνοιξη του 2005 και η κουβέντα αυτή γίνεται. Σε μια στιγμή ιδιαίτερη για το "Μελίνα" μια κουβέντα απολογισμού και προοπτικής.
Ματθαίος Φραντζεσκάκης

Σίκινος, Με τα μάτια της πόλης

Με τα μάτια της πόλης
ή η δυσκολία του να υπάρχεις μακριά της.
 
Κοιτάμε με τα μάτια μας ακόμα να μην έχουν συνηθίσει την αλλαγή της καινούριας ζωής....
Ακούμε δελτία καιρού και όταν αποκλειόμαστε καταλαβαίνουμε τι σημαίνει να ζεις και να πεθαίνεις τόσο κοντά αλλά και τόσο μακριά...
 
Λέμε δέκα καλημέρες μέχρι να φτάσουμε στο σχολείο…
    

Έκθεση Φωτογραφίας

ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗ  ΕΠΙΤΡΟΠΗ

 
     ΤΗΛ:28210-30142
               28210-30216
      FAX:28210-30215
 
ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΟ ΜΕΓΑΡΟ

    Πλ.Ελευθερίας 1

 
                                                                          ΧΑΝΙΑ 3-6-2005
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
 
Έκθεση  Φωτογραφίας
 
Θέμα:  "Κρήτη του χθες και του σήμερα.
                                             Φύση, άνθρωποι, ζωή."
 
 
Η οργανωτική επιτροπή της Γιορτής Κρήτη 2005 – Γη και Πολιτισμός  καλεί του Χανιώτες φωτογράφους να συμμετέχουν με έργα τους στην έκθεση φωτογραφίας που θα πραγματοποιηθεί κατά την διάρκεια της Γιορτής το τριήμερο 9-10-11 Σεπτεμβρίου στο Μεσογειακό Αναπτυξιακό Κέντρο Κρήτης ( πρώην περιφερειακή αγορά  Αγιά Χανίων).
 
Οι ενδιαφερόμενοι θα πρέπει να δηλώσουν συμμετοχή μέχρι 10 Αυγούστου.
 
Για περισσότερες πληροφορίες μπορούν  να  επικοινωνήσουν με την  Αναπτυξιακή Νομού Χανίων στα τηλέφωνα  2821030142-30216.
 
Σημειώνουμε ότι μετά από συνεννόηση μπορεί να γίνει  παρουσίαση  και ψηφιακών φωτογραφιών πάνω στο ίδιο θέμα.
 
 
                                                                                                                 
                                                                           Για την οργανωτική. Επιτροπή
 
                                                                                    Αντ. Παπαδεράκης
                                                                                 Νομ. Σύμβουλος Χανίων
                                                            Πρόεδρος ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗΣ Ν. ΧΑΝΙΩΝ

Νίκος Γιακουμάκης, πρόεδρος Συλλόγου ΤΟ ΡΟΔΟ

"…Κινδυνεύουμε περισσότερο από εμάς τους ίδιους, που δανειζόμαστε αβίαστα μοντέλα συμπεριφοράς και ζωής από τους ξένους, τουρίστες και μη, παρά από τον ίδιο τον τουρισμό!"
 
Νίκος Γιακουμάκης, πρόεδρος Συλλόγου ΤΟ ΡΟΔΟ
 
 
Να ξεκινήσουμε με το τι είναι ΤΟ ΡΟΔΟ και από που προέρχεται το όνομα του.
 
 ΤΟ ΡΟΔΟ είναι ένα πολιτιστικό μη κερδοσκοπικό σωματείο που συστάθηκε τον Σεπτέμβριο του 2003, και το διοικητικό του συμβούλιο αποτελείται από άτομα που όλοι τους έχουν από ετών σχέση με τον χώρο της μουσικοχορευτικής και τραγουδιστικής παράδοσης των Χανίων και της Κρήτης. Εδρεύει στην Παρηγοριά Δήμου Νέας Κυδωνίας και είναι το μοναδικό σωματείο στον Δήμο αυτό με τέτοιο αντικείμενο. Η ονομασία του προέρχεται από ένα παραδοσιακό τοπικό γυναικείο χορό, που σήμερα σώζεται από ελάχιστες γυναίκες της περιοχής "Λουσακιές" Κισσάμου, και τον οποίο, από αυτές, εμείς διδαχθήκαμε και προσπαθούμε να τον προβάλλομε και αναβιώσομε.

Μπριγκίττα Παπασταύρου πρόεδρος της Αγροτουριστικής Α.Ε.

Ο αγροτουρισμός απαιτεί πολύ προσωπικό μεράκι και ενασχόληση, αγάπη για τον τόπο, ευαισθησία για το περιβάλλον και τον πολιτισμό. Ο αγροτουρισμός είναι επένδυση ζωής - και όχι "αρπαχτή"!
Μπριγκίττα Παπασταύρου πρόεδρος της Αγροτουριστικής Α.Ε.
 
Η υπόθεση του αγροτουρισμού αποτελεί ένα από τα σύγχρονα κεφάλαια ανάπτυξης της ελληνικής περιφέρειας. Κατά κοινή ομολογία είμαστε ακόμα στην αρχή μιας διαδρομής που υπό προϋποθέσεις μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα και κερδοφόρα  για τις τοπικές κοινωνίες. Όμως πως χαράζουμε αυτή τη διαδρομή; Μια πρώτη προσέγγιση μέσα από την κουβέντα που ακολουθεί με την κύρια Μπριγκίττα Παπασταύρου πρόεδρο της Αγροτουριστικής Α.Ε.
Μ.Φ.
 

ΑΒΑΔΙΣΤΑ από τον Χανιώτη τραγουδοποιό Λεωνίδα Μαριδάκη

" Και τώρα, κάτι για μας εδώ να πούμε! "
από τον Χανιώτη τραγουδοποιό Λεωνίδα Μαριδάκη
 
Παρακολουθώντας εδώ και χρόνια το ελληνικό τραγούδι έχουμε πολλές φορές απογοητεύει από τις δισκογραφικές παραγωγές των τελευταίων χρονών. Από επαναλήψεις σε επαναλήψεις και από fame παραγωγές σε στρογγυλευμένες και ομοιόμορφες "δημιουργίες". Αυτά είναι τα πολλά, τα μαζικά. Παράλληλα, είναι αλήθεια, αθόρυβα αλλά δυναμικά γίνονται δουλειές "από καρδιάς" τέτοιες που έχει ανάγκη το ελληνικό τραγούδι. Τον Λεωνίδα τον γνώρισα πρόσφατα. Την δουλειά του επίσης. Άκουσα το ΑΒΑΔΙΣΤΑ αρκετές φορές και ένιωσα ότι ο Λεωνίδας έχει να μου πει πολλά. Πιστεύω και σε σας!
Μ.Φ.

Γιώργος Αγοραστάκης, Αντινομάρχης Χανίων

"…Η ανάπτυξη δεν είναι ταυτόσημη μόνο με την οικονομική μεγέθυνση αλλά θα πρέπει να συμβαδίζει με την κοινωνική συνοχή. Να μην περιθωριοποιούνται άνθρωποι και να εξασφαλίζονται συνθήκες και ποιότητα ζωής σε όλους. Επίσης πρέπει να διατηρείται το περιβάλλον και να γίνεται στοιχείο της ίδιας ενότητας…"
 
 
 
 
 
Στον απόηχο του αναπτυξιακού συνεδρίου του νομού Χανίων μιλήσαμε με τον Αντινομάρχη Χανίων Γιώργο Αγοραστάκη, ψυχή του συνεδρίου. Είναι η ανάπτυξη πολιτική έννοια ή δείκτης τεχνοκρατών; Αυτή ήταν η κεντρική ερώτηση της κουβέντας μας και υπό αυτό το πρίσμα μιλήσαμε για σχεδιασμό, συνεργασία φορέων, τουρισμό(συμβατικό και εναλλακτικό) , κρητική διατροφή αλλά και για τους μετανάστες. Γιατί η ανάπτυξη είναι εξόχως πολιτική έννοια!

Άρωμα Κρήτης από την Αριδαία της Πέλλας

 
Αύγουστος 2005 στην Αριδαία του νομού Πέλλας. Γνώριμος τόπος η περιοχή καθώς εδώ και 15 χρόνια σχεδόν κάθε καλοκαίρι βρισκόμαστε εκεί για κάποιες μέρες. Φίλοι παλιοί, φίλοι καλοί είναι η αφορμή. Σε αυτή την τελευταία μας επίσκεψη είχαμε την τύχη να γνωρίσουμε τον Γιάννη Παπαδόπουλο μαθητή της Τρίτης Λυκείου και λάτρη της Κρητικής Μουσικής.
Η κουβέντα που ακολουθεί πιστεύουμε ότι αποτυπώνει το πάθος του Γιάννη.
Μ.Φ.

Ιωακείμ Γρυσπολάκης, Αντιπρύτανης Πολυτεχνείου Κρήτης

 
"…Είμαστε αυτοί που είμαστε, έτσι ζωγραφίζουμε, έτσι γράφουμε, έτσι συμπεριφερόμαστε, ας είμαστε περήφανοι γι’ αυτό που έχουμε κληρονομήσει από τους πατέρες μας. Ας μην το ρίξουμε στο γκρεμό, προκειμένου να ενστερνιστούμε κάτι άλλο το οποίο έρχεται από την Εσπερία…"
 
Ιωακείμ Γρυσπολάκης, Αντιπρύτανης Πολυτεχνείου Κρήτης
 
Ο Πανεπιστημιακός πρέπει να είναι καλός ερευνητής αλλά και καλός δάσκαλος. Συνάμα πρέπει να είναι πνευματικός άνθρωπος με ευρύτητα ανησυχιών και γνώσεων. Πανεπιστήμιο,κοινωνία,πολιτισμός αυτά αποτελούν το πεδίο μιας κουβέντας που αποδείχτηκε αρκετά πλούσια και ενδιαφέρουσα. Μια εκ βαθέων κουβέντα με τον αντιπρύτανη του πολυτεχνείου Κρήτης Ιωακείμ Γρυσπολάκη.
 
 
-Θα ήθελα καταρχήν να μου πείτε με λίγα λόγια ποια είναι η πορεία των 20 χρόνων του Πολυτεχνείου Κρήτης.
 
Το Πολυτεχνείο Κρήτης μέσα από αυτή την πορεία των 20 ετών, για να είμαστε ειλικρινείς είχε και καλές στιγμές είχε και κακές. Τις κακές του στιγμές τις γνωρίζουμε και έχει ασκηθεί κριτική επί μακρόν γι’ αυτές. Οι καλές του στιγμές είναι ότι ήρθαν νέοι άνθρωποι κατά κανόνα, άνθρωποι που έχουν μια ευρύτητα πνεύματος, που έχουν όρεξη για δουλειά για έρευνα, για παιδεία, και φυσικά έχει βρεθεί αυτή τη στιγμή σε ένα σημείο θα έλεγα αξιοζήλευτο. Έχουν πολλά ακόμη να γίνουν πάρα πολλά και κυρίως νομίζω πως ο στόχος της επόμενης πρυτανείας θα πρέπει να είναι το να καθιερώσει το ήθος ως αξία. Ως υπέρτατη αξία. Νομίζω πως η εκπαίδευση των νέων ανθρώπων είναι ένα πολύ δύσκολο έργο που έχει να επιτελέσει ένας πανεπιστημιακός.

ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΒΟΥΛΓΑΡΗΣ: "ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ… ΤΕΧΝΗ"

Άνθρωπος απλός, προσιτός, μακριά από αθέμιτους ανταγωνισμούς και μικρότητες. Δεν επιδιώκει τη δημιουργία εντυπώσεων, καθώς  αντί για εκείνον μιλάει το έργο του. Το βλέμμα του προδίδει τη μεγάλη εμπειρία του και η συζήτηση μαζί του γεννάει την επιθυμία ο χρόνος να κυλούσε πιο αργά. Ο Παντελής Βούλγαρης είναι για κάποιους δάσκαλος της τέχνης του κινηματογράφου και εμπνευστής, ενώ για άλλους αγαπημένος δημιουργός που θέτει νέες και προβληματισμούς. Σ’ αυτό που όλοι ωστόσο, συγκλίνουν είναι πως ο Παντελής Βούλγαρης αποτελεί αστείρευτο ταλέντο, λαμπρή εξαίρεση στη βιομηχανία του θεάματος της προχειρότητας και των απλών λογιστικών αποτελεσμάτων.

Νίκος Πλατής, Συγγραφέας

"Τα τελευταία χρόνια έχουμε μια στροφή του κόσμου προς τα μπαχαρικά, προς το να ξαναμαγειρεύουμε, προς το να βάζουμε την κατσαρολίτσα μας. Έχει  αρχίσει ο κόσμος να κουράζεται με τα ετοιματζίδικα."
 
Νίκος      Πλατής, συγγραφέας
 
Νίκος Πλατής
Όταν έχεις να κάνεις με έναν άνθρωπο πολυπράγμονα, με έναν άνθρωπο που γνωρίζει και διατυπώνει  άποψη, με ζηλευτή σεμνότητα και διακριτικότητα για όσα γνωρίζει, και δεν είναι και λίγα, τότε νιώθεις χαρά και ικανοποίηση όπως εκείνη την χαρά που νιώθεις όταν πίνεις ένα πραγματικά καλό κόκκινο κρασί. Αυτή ήταν η αίσθηση που μου άφησε ο Νίκος Πλατής από αυτή την κουβέντα που είχαμε. Ο συγγραφέας Νίκος Πλατής είναι γεμάτος με ενδιαφέροντα στη ζωή του γεμάτος με σοφό χιούμορ, γι΄ αυτό και κάθε του βιβλίο είναι μια γλυκιά περιπέτεια πάνω στα χνάρια των πιο ετερόκλητων πεδίων ου ανθρώπινου πολιτισμού: η πικάντικη πλευρά της αντιεξουσιαστικής σκοπιάς, το παιδικό κόμικ,ο περιπατητής του Πειραιά, η μοναστική ζωή στον ’θω, η ιστορία της γενειάδος, ο "σκουρόχρωμος κόσμος", ο κόσμος των μπαχαρικών και της αποικιοκρατίας, οι εφηβικές απορίες για τη libido, να μερικά μόνο από τα χωρία εκείνα στα οποία έχει εντρυφήσει μέσω των ερευνών και των μελετών του. Και τα Χανιά του Πλατή; Έχουν και αυτά την … μπαχαρική πλευρά τους, όπως θα δείτε …
Αντώνης Περιβολάκης
 
 
 
 
 

Αντώνης Παπαδόπουλος Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Φεστιβάλ Δράμας

 
Φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους Δράμας.
Στόχοι, προσδοκίες και θετικός απολογισμός
 
     Αντώνης Παπαδόπουλος  Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Φεστιβάλ  Δράμας και Σύμβουλος Κινηματογραφίας του ΥΠ.ΠΟ
 
Η διεύρυνση της προβολής της ταινίας μικρού μήκους και η ολοκλήρωση των κτιριακών εγκαταστάσεων του Φεστιβάλ είναι οι κύριοι στόχοι, οι μεγάλες προσδοκίες του Καλλιτεχνικού Διευθυντή και Συμβούλου Κινηματογραφίας του ΥΠ.ΠΟ Αντώνη Παπαδόπουλου. Για την προσπάθεια αυτή φαίνεται να  αντλεί δύναμη και αισιοδοξία από την συνεχή –κατά γενική ομολογία- άνοδο του Φεστιβάλ Δράμας.

Ελένη Μπολιουδάκη, πρόεδρος αναπτυξιακής εταιρείας "Νεροχώρι – τόπος να ζεις"

 
"Ο Τουρισμός ναι είναι μια πλουτοπαραγωγική μηχανή που όμως δεν πρέπει να μας αλέσει κιόλας"
 
 
Ελένη Μπολιουδάκη
"Ποιά είναι η διαφορά να κατοικεί κάποιος σε πολυκατοικία μια πολυάνθρωπης γειτονιάς της Αθήνας, όπως π.χ. η Κυψέλη, χωρίς επικοινωνία με τους γύρω του, χωρίς καμία συμμετοχή στα κοινά, απάνθρωπα απομονωμένος, με το να ζει στο Νεροχώρι, όπου και εκεί κανείς δεν νοιάζεται πια; Από τη μια έχουμε "όσα κλείνει η πόρτα μου", από την άλλη "όσα κλείνει η αυλή μου". Δηλαδή διαπιστώσαμε ότι αυτό που αποτελούσε τον κοινωνικό ιστό των χωριών έχει διαρραγεί…"  
 
 
 
" … οι μικρές τοπικές κοινωνίες είναι ο πιο πρόσφορος τόπος για ν’ αναπτύξει ο κάθε άνθρωπος υγιή δράση για τα κοινά, ο λιγότερο μολυσμένος από τα Μ.Μ.Ε για ν’ αναπτύξει κάποιες ιδέες και αυτό γιατί σ’ αυτές δεν έχει χαθεί το ανθρώπινο μέτρο …"
 
 
Τι ακριβώς είναι το "Νεροχώρι – τόπος να ζεις";
 
Πολλοί Χανιώτες δεν γνωρίζουν τι είναι το Νεροχώρι. Δεν το έχουν ακούσει ποτέ. Όταν το διαπιστώσαμε αυτό, στην αρχή πειραχτήκαμε. Πάντα μιλώντας για το χωριό μας έπρεπε να δίνουμε ως συντεταγμένες άλλα χωριά π.χ. μετά τις Καλύβες, καθώς πας για Βρύσσες…. κ.λπ.  Επιπλέον οι χάρτες είχαν σβήσει το  Νεροχώρι. Τι άλλο να περιμένει κανείς; Για το μικρό χωριό του ορεινού Αποκόρωνα που έχει καμιά 50 μόνιμους κατοίκους, είχε προδιαγραφεί η πορεία…
Εμείς ονομάζουμε τον φορέα μας "Νεροχώρι – τόπος να ζεις" και πρόκειται για μια Πολιτιστική Αναπτυξιακή Εταιρεία μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα που έχει όλα τα χαρακτηριστικά που από το Νόμο διέπουν τα Πολιτιστικά Σωματεία και Συλλόγους, αλλά επιπλέον μπορεί να αναπτύξει κι άλλες δράσεις που αφορούν την ανάπτυξη και αυτό το μέλλον του χωριού.
Πιστεύουμε ότι ο κύκλος των Πολιτιστικών Συλλόγων όπως τους γνωρίσαμε τις δεκαετίες του 80 -90 έχει κλείσει. Δηλαδή φορείς που εξαντλούν τη δράση τους σε Κρητικές βραδιές και έως εκεί τελειώνουν με την παράδοση, πανηγύρια με πιλάφια και έως εκεί έχουν καλύψει το θρησκευτικό "πρέπει", λαχειοφόρους αγορές και εκδρομές με πούλμαν ως την Παλαιόχωρα και έως εκεί έχουν καλύψει την ψυχαγωγία των μελών τους, έχουν ξεπεραστεί.
Εμείς ξεκινώντας με 30 ιδρυτικά μέλη τον Μάιο που μας πέρασε, είπαμε ότι θέλουμε να έχουμε λόγο για κάθε τι που συμβαίνει στο χωριό μας και την περιοχή μας και επηρεάζει την ζωή των κατοίκων.
Ξέρετε, πρέπει να ξαναμάθουμε να σκεφτόμαστε απλά. Μέσα σ’ έναν κόσμο που έχει γίνει φοβερά περίπλοκος, την λύση πρέπει να αναζητήσουμε στην απλότητα. Και η βάση αυτής είναι κατ’ αρχήν ο λόγος. Ο απλός λόγος των πολιτών που έχει αξία γιατί θέτει ερωτήσεις. Γιατί; Το "γιατί" είναι το μεγαλύτερο επίτευγμα του ανθρώπου….

Γιάννης Χαρούλης, από την Κρήτη με πάθος για την μουσική.

Γιάννης Χαρούλης: ερμηνευτής, προς το παρόν, με φωνή μέταλλο, για κάποιους η διάδοχη φωνή του Ξυλούρη. Ένα γνήσιο Κρητικό παλικάρι 23 μόλις χρονών, βρίσκεται στην αρχή της καριέρας του και έχει ήδη από τα 21 του χρόνια στο ενεργητικό ένα δίσκο με το Μιχάλη Νικολούδη της "Αιολίας". Τον ακούσαμε, μείναμε έκπληκτοι από τη φωνή του, τη στάση του, τη συμπεριφορά του, τη σκηνική του παρουσία. Χωρίς υπερβολή, ήταν τιμή και χαρά που κουβεντιάσαμε μαζί του. Η μικρή του ιστορία έχει μεγάλο ενδιαφέρον. Η δουλειά του και η φωνή του; Πολύ μεγαλύτερο…
 
Αντώνης Περιβολάκης

Τάσος Χατζηαναστασίου,καθηγητής στην Ιταλία

"…έχουμε φοιτητές που έχουν την περιέργεια να δουν πως είναι τα ελληνικά, πως  είναι η Ελλάδα γιατί  έλκονται από την ιδιαιτερότητα την ελληνική..!"
 
Τι είναι αυτό που μπορεί να δημιουργήσει την ανάγκη σε ένα ζευγάρι νέων καθηγητών να βρεθούν εκτός Ελλάδας για να Τάσος Χατζηαναστασίου διδάξουν τα ελληνικά; Τι δυσκολίες και τι ευχάριστες καταστάσεις μπορεί να αντιμετωπίσουν; Γι΄αυτά και για άλλα μιλάμε με τον Τάσο Χατζηαναστασίου καθηγητή στο Παλέρμο της Ιταλίας.
 
Να ξεκινήσουμε με  μερικά πράγματα για σένα.
Είμαι ο Τάσος Χατζηαναστασίου, γεννήθηκα στη Λευκωσία της Κύπρου το 1965, μετά την εισβολή ήρθαμε οικογενειακά στην Αθήνα αρχικά, και εγώ το ’83 ανέβηκα για να σπουδάσω στη Φιλοσοφική Σχολή της Θεσσαλονίκης. Εκεί έμεινα μέχρι το 1998 οπότε τελείωσα και το διδακτορικό στην νεώτερη βαλκανική ιστορία μέχρι τη χρονιά που διορίστηκα στη μέση εκπαίδευση και βρέθηκα στα Χανιά. Στα Χανιά βρέθηκα από επιλογή δική μου αλλά και της γυναίκας μου και είμαστε καθηγητές στη μέση εκπαίδευση. Μετά το δεύτερο χρόνο της μόνιμης πια απασχόλησής μας στη μέση εκπαίδευση, εγκρίθηκε μια θέση στο Ρέθυμνο, στο πανεπιστήμιο σε κάποιο μάθημα που λέγεται "διδακτική άσκηση" και έχει κυρίως παιδαγωγικό – πρακτικό χαρακτήρα. Πήγα εκεί με επέλεξαν τελικά για τη θέση, δεν μπορώ να πω ότι ήμουν ιδιαίτερα ικανοποιημένος, ούτε από το αντικείμενο, ούτε από περιβάλλον εκεί, αλλά εν πάση περιπτώσει ήμουν εκεί και κάποια στιγμή μου έδωσε η γραμματεία μια προκήρυξη για 80 περίπου θέσεις που αφορούσαν φιλολόγους για να διδάξουν τα ελληνικά σε πανεπιστήμια του εξωτερικού. Έτσι μετά από μια διαδικασία αξιολόγησης επιλέχτηκα για το Παλέρμο της Σικελίας, το οποίο ήταν μια επιλογή περισσότερο συναισθηματική και καθόλου πρακτική. Το λέω συναισθηματική, γιατί πάντα θέλαμε να γνωρίσουμε τη Σικελία και ήταν και το βασικό κίνητρο με βάση το οποίο επιλέξαμε τον προορισμό αυτόν. Κατά ένα περίεργο τρόπο, το Παλέρμο δεν είχε επιλεγεί από Ιταλομαθείς κυρίως λόγω της κακής φήμης που έχει από τις ταινίες του Κόπολα, ότι είναι μια πόλη της Μαφίας, ότι είναι μια επικίνδυνη πόλη, ότι είναι μια πόλη του εγκλήματος, της διαφθοράς, της βίας κτλ. Εμείς παρόλο που έχουμε και ένα μωρό τότε τριών μηνών, που το πήραμε μαζί μας, παρόλο που πήραμε μαζί μας και την οικοσκευή μας και το αυτοκίνητο και την μηχανή που έχω εγώ και κυκλοφορώ, δεν συναντήσαμε κανένα τέτοιο κρούσμα, μικροεγκληματικότητας ή εν πάση περιπτώσει ακόμα και παρενόχλησης. Συναντήσαμε τα τυπικά προβλήματα που συναντά κανείς όταν προσπαθεί να πάει σε μια ξένη χώρα.