12152017Παρ
ΕνημέρωσηΠεμ, 09 Νοε 2017 11am

Από την Κρήτη στην κατεχόμενη Παλαιστίνη: Μια Ελιά ενώνει δυο λαούς

        
Γράφει η Μαρία Νικηφόρου*
 
Τον Απρίλιο του 2005 πραγματοποίησα το πρώτο μου ταξίδι στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη, εκπληρώνοντας έτσι μια επιθυμία χρόνων. Έμεινα τότε δύο εβδομάδες ως ακτιβίστρια της International Solidarity Movement (ISM), η οποία είναι ανεξάρτητη κίνηση εθελοντών για τον τερματισμό της Ισραηλινής κατοχής της Ανατολικής Ιερουσαλήμ, της Δυτικής Όχθης και της Λωρίδας της Γάζας. Η Διεθνής Κίνηση Αλληλεγγύης βασίζεται στις αρχές της μη βίαιης, άμεσης παρέμβασης στα κατεχόμενα Παλαιστινιακά εδάφη και της ενημέρωσης του κοινού στο εξωτερικό. Είναι μία πρωτοβουλία Παλαιστινίων πολιτών οι οποίοι συντονίζουν τις δράσεις σε τοπικό επίπεδο, με συμμετοχή εθελοντών από διάφορες χώρες του κόσμου.
    

Μιλτιάδης Πασχαλίδης: "Πέρασαν χρόνοι δέκα..."

    
 
 
Ο Μιλτιάδης Πασχαλίδης  μετράει πάνω από 15 χρόνια στην ελληνική μουσική και 10 από αυτά με προσωπική δισκογραφία. Το περασμένο καλοκαίρι προχώρησε σε ένα δημόσιο απολογισμό παρουσιάζοντας τα τραγούδια αυτής της πορείας μαζί με τους φίλους του σε μια μεγάλη συναυλία – κατάθεση ψυχής. Η συναυλία αυτή έγινε cd και αφορμή για την κουβέντα που ακολουθεί.
        

Μια εμπειρία: Καρδάμυλα Χίου

 
Πρώτος διορισμός στην Εγνούσα (Οινούσσες) της Χίου. Με έδιωξαν αμέσως ως πλεονάζοντα αλλά παίρνοντας τα μόρια του νησιού. Τοποθετήθηκα στα Καρδάμυλα της Χίου ένα χωριό στο ΒΑ μέρος του νησιού. Ίσως τα Καρδάμυλα και η Εγνούσα έχουν βγάλει ανθρώπους που ελέγχουν το μεγαλύτερο μέρος του παγκόσμιου θαλάσσιου εμπορίου. Εδώ καταλαβαίνεις ποιοι είναι αυτοί που έχουν κάνει τη χώρα τη μεγαλύτερη ναυτική και εφοπλιστική δύναμη στον πλανήτη.
    

Η αλήθεια της θείας

 Νίκη Κουκουνάκη – Τρουλλινού Ηράκλειο 1995   
 
   
   H κηδεία της θείτσας επί τάπητος, πήρα το Μουρσελά για παρέα να γυρίσω στην όμορφη πόλη. Νεκροταφείο μ' ανδριάντες, στρατηγοί και κτηματίες. Η πάλη των τάξεων φιγουράρει εμπρός και δεξιά, "Φιλιπόττης εποίει" είχε δίκιο η Ιωάννα, η διαδρομή της μνήμης περνάει κι' αποδώ.
 
      Βουρκιασμένο νερό και μαραμένα λουλούδια, ταγκισμένο λάδι σε σβηστά καντήλια. Τούτους τους ξεχάσανε. Η γεύση της απώλειας, της αναχώρησης. Η μάνα φιλιασμένη με τους νεκρούς της να τους τακτοποιήσει θέλει. Με πήγε και βίζιτα στα κόκαλα του παππού και του πατέρα. Περπατήσαμε ανάμεσα σε τάφους και κασελάκια, αραδιασμένες ημερομηνίες σημαδιακές της ζωής, του θανάτου, του τόπου, της Μοίρας, της Φυλής. Ψιλή βροχή και τέλη Μάη. Σαυρίτσες μπαινοβγαίνουνε σε τρύπες -δε θέλω άλλο να σκεφτώ. Όλα σήμερα μου την έχουνε στημένη.

Οινούσσες: μια πέτρα στη θάλασσα.

 
            Τοποθετήθηκα στις Οινούσσες σαν "δυσπρόσιτος". Ήταν ο πρώτος μου διορισμός. Τοποθετήθηκα εκεί με την υποχρέωση να παραμείνω 2 ολόκληρα χρόνια. Το δέλεαρ των μορίων δεν μπορούσα να το αγνοήσω…
 
Έφτασα αρχές Σεπτέμβρη στη Χίο. Από εκεί μπήκα σε ένα μικρό καραβάκι. Μόλις που χωρούσαν 2 αυτοκίνητα και μερικοί επιβάτες. Το καραβάκι με πέρασε απέναντι, στις Οινούσσες. Ένα σύμπλεγμα νησιών με μόνο κατοικήσιμο την Εγνούσσα, ανάμεσα στη Χίο και στην Τουρκία. Κάτοικοι; μετά βίας 300. Όλες οι οικογένειες ασχολούνται με τη θάλασσα. Καπετάνιοι και εφοπλιστές. Αυτοί οι τελευταίοι είναι εγκατεστημένοι στο Λονδίνο. Τους βλέπεις να έρχονται τα καλοκαίρια με τα κότερά τους και τις θαλαμηγούς
    

Ο πρώτος διορισμός.

Επιμέλεια: Αντώνης Περιβολάκης, Γιώργος Τσίμας, Ματθαίος Φραντζεσκάκης
 
Ένα ταξίδι σε απόμακρες περιοχές της Ελλάδας με τα μάτια  και τη ματιά νεοδιορισμένων καθηγητών
 
Η ιδέα για μια προσέγγιση του ταξιδιού που πραγματοποιεί ο νεοδιόριστος καθηγητής που κινείται στην άγονη γραμμή της Ελλάδας προέκυψε μέσα από τη συχνή συζήτηση με 2 φίλους και συνεργάτες που βρεθήκαν φέτος σε μακρινά νησιά στα πλαίσια του πρώτου διορισμού του στη μέση εκπαίδευση. Το να ΄σαι 30 και κάτι με λιγότερες ή περισσότερες δεσμεύσεις και να βρίσκεσαι μακριά από το σημείο αναφοράς σου έχει μια σειρά δυσκολίες αλλά και μια σειρά προκλήσεις. Ταυτόχρονα το στοίχημα του να θέλεις να κάνεις σωστά τη δουλειά σου είναι το κυρίαρχο. Σε αυτά θέλουμε να σταθούμε με αυτή την περιήγηση.
    

Σίκινος, Με τα μάτια της πόλης

Με τα μάτια της πόλης
ή η δυσκολία του να υπάρχεις μακριά της.
 
Κοιτάμε με τα μάτια μας ακόμα να μην έχουν συνηθίσει την αλλαγή της καινούριας ζωής....
Ακούμε δελτία καιρού και όταν αποκλειόμαστε καταλαβαίνουμε τι σημαίνει να ζεις και να πεθαίνεις τόσο κοντά αλλά και τόσο μακριά...
 
Λέμε δέκα καλημέρες μέχρι να φτάσουμε στο σχολείο…
    

Καστελόριζο, Εκπαιδευτικός στο Ανατολικότερο άκρο της Ελλάδας

 
Κείμενο Γιώργος Τσίμας
 
            Μία επίσκεψη στο ανατολικότερο άκρο της Ελλάδας, στο ακριτικό Καστελόριζο, οπωσδήποτε είναι – τουλάχιστον – ενδιαφέρουσα. Η γνωριμία, άλλωστε,  με τις ιδιαιτερότητες και τις ομορφιές του νησιού κάνει την επίσκεψη αυτή εξόχως ελκυστική και γοητευτική! Η πρόκληση, λοιπόν, ήταν μεγάλη στην πρόταση της "Πυξίδας της Πόλης" για ένα ταξίδι – συνάντηση με τους καθηγητές του Γυμνασίου -  ΛΤ  (Λυκειακών τάξεων) της Μεγίστης.
 
            Για να πάρουμε μια γεύση των αποστάσεων αρκεί να πούμε ότι το Καστελόριζο βρίσκεται 72 ν.μλ. μακριά από την έτσι κι αλλιώς απομακρυσμένη Ρόδο! (Απέναντι απέχει μόλις 1 ν.μλ. από την πόλη Κας της Τουρκίας). Το ταξίδι με το πλοίο διαρκεί περίπου 5 ώρες από τη Ρόδο. Ευτυχώς που το νησί συνδέεται με τη Ρόδο αεροπορικά με επιδοτούμενη γραμμή. Το Καστελόριζο έχει πληθυσμό 275 κατοίκους (387 σύμφωνα με την απογραφή του 2001). Τόσοι απέμειναν από τις 15.000 που είχε στις αρχές του 20ού αιώνα.

Νίκος Γιακουμάκης, πρόεδρος Συλλόγου ΤΟ ΡΟΔΟ

"…Κινδυνεύουμε περισσότερο από εμάς τους ίδιους, που δανειζόμαστε αβίαστα μοντέλα συμπεριφοράς και ζωής από τους ξένους, τουρίστες και μη, παρά από τον ίδιο τον τουρισμό!"
 
Νίκος Γιακουμάκης, πρόεδρος Συλλόγου ΤΟ ΡΟΔΟ
 
 
Να ξεκινήσουμε με το τι είναι ΤΟ ΡΟΔΟ και από που προέρχεται το όνομα του.
 
 ΤΟ ΡΟΔΟ είναι ένα πολιτιστικό μη κερδοσκοπικό σωματείο που συστάθηκε τον Σεπτέμβριο του 2003, και το διοικητικό του συμβούλιο αποτελείται από άτομα που όλοι τους έχουν από ετών σχέση με τον χώρο της μουσικοχορευτικής και τραγουδιστικής παράδοσης των Χανίων και της Κρήτης. Εδρεύει στην Παρηγοριά Δήμου Νέας Κυδωνίας και είναι το μοναδικό σωματείο στον Δήμο αυτό με τέτοιο αντικείμενο. Η ονομασία του προέρχεται από ένα παραδοσιακό τοπικό γυναικείο χορό, που σήμερα σώζεται από ελάχιστες γυναίκες της περιοχής "Λουσακιές" Κισσάμου, και τον οποίο, από αυτές, εμείς διδαχθήκαμε και προσπαθούμε να τον προβάλλομε και αναβιώσομε.