12172017Κυρ
ΕνημέρωσηΠεμ, 09 Νοε 2017 11am

Τα όνειρα μου λαϊκά παραμύθια.Τα θυμάται κανείς;

 Τα όνειρα μου λαϊκά παραμύθια.
Τα θυμάται κανείς;
 
Σε τι βοηθά λοιπόν η ποίηση
-Αυτό, έστω, που εγώ ποίηση ονομάζω-
(Ας ζήσουμε λοιπόν και μ’αυτά ή μόνο μ’αυτά)
[Αναγνωστάκης 1962]
 
            Ο  "δεκαπενθήμερος ΠΟΛΙΤΗΣ"  τεύχος 17 του Γενάρη του 1996 κρατάει  σημαντική θέση στη βιβλιοθήκη μου. Είχαμε ήδη γνωρίσει τον ποιητή Μάρκο Μέσκο, στο βιβλιοπωλείο ΘΥΜΕΛΗ, να μας προσφέρει πάντοτε μια εγκαρδιότητα και βαριά ΚΑΡΕΛΙΑ που κάπνιζε. Στο περιοδικό είχε συνεισφέρει στο αφιέρωμα για τον άγνωστο – τότε σε εμάς – Τέο (Ματθαίο) Σαλαπασίδη. Ένα εξαιρετικό αφιέρωμα… ο κόσμος της δεκαετίας του ’50, το πατάρι του Λουμίδη, το ελληνικό unterground... οι ποιητές, τα ποιήματα. Δεσπόζουσα η Σαλονίκη… Ο Μ. Αναγνωστάκης, ο Κ. Κύρου, ο Π. Θασίτης

Κίνηση. Ποίηση και Θέατρο

 
 
"ναι, στη ζωή μου, αφού πρέπει να την λέω έτσι,
υπήρχαν τρία πράγματα,
η ανικανότητα να μιλήσω, η ανικανότητα να σωπάσω,
και η μοναξιά, μ’ αυτά έπρεπε να τα βγάλω πέρα"-
Samuel Beckett
 
Επιχειρεί κάποιος να μιλήσει για τα θεατρικά δρώμενα της πόλης και ένας κόμπος από το παρελθόν κάθεται στο μυαλό του. Επιχειρεί κάποιος να μιλήσει για την θεατρική κίνηση του Ηρακλείου και σαν άγαλμα βλέπει εικόνες από ένα μακρινό μέλλον να περνούν. Επιχειρεί _ ο ίδιος _  να θυμηθεί και σταματάει στο  "ΚΑΦΕ-ΘΕΑΤΡ0", που ήδη χρόνια τώρα είναι έρημο και στις εξακολουθητικές προσπάθειες του Γιώργου Αντωνάκη, περιπλανώμενες ή και ανέστιες πολύ καιρό τώρα.

Αυτολογοκρισία

Φυσάει πάνω από τα κεφάλια μας,  σκόνη της Ιστορίας.
 
Το πρωϊνό μας φιλί ένα σημείωμα έμπρακτα υγρό.
 
Ένας χειμωνιάτικος ήλιος πάνω στο στήθος σου.
 
Η δική μου αναμονή: ένα καινούργιο συλλογικό όνειρο.
 
Θα υπάρξει στα αλήθεια ένα ισχυρό ποσοστό ελπίδας, στις μέρες μας;
 
Πολύ αργότερα, άρχισε να βρέχει, πάλι και πάλι, στα ίχνη της σκέψης μου.
 
Τι πάθος κρύβουν, τι πόνο φανερώνουν οι διαφωνίες μας...

Απορρόφηση ή ενσωμάτωση;

Του ’γγελου ΕΛΕΦΑΝΤΗ
ΑΥΓΗ 3-10-2004
 
    Το μέλλον που προδιαγράφει για τους Αλβανούς οικονομικούς μετανάστες το ρατσιστικότατο και επηρμένο σύνθημα των αλβανοφάγων "δεν θα γίνεις Έλληνας ποτέ, Αλβανέ, Αλβανέ" δεν είναι απίθανο. Μπορεί έτσι να γίνει, οι Αλβανοί --εννοώ όσοι εγκαθίστανται μόνιμα στην Ελλάδα-- μπορεί ποτέ να μην εξελληνισθούν, ίσως ποτέ να μην συμβεί και σ' αυτούς ό,τι συνέβη με τα αλβανικά φύλα που εγκαταστάθηκαν στο ύστερο Βυζάντιο και επί τουρκοκρατίας στον σημερινό ελληνικό χώρο. Ύστερα από κάμποσους αιώνες από Αλβανοί έγιναν Αρβανίτες και από Αρβανίτες Έλληνες με τα όλα τους, ανδραγαθήσαντες και πρωτοστατήσαντες μάλιστα, κατά ξηράν και θάλασσαν, εις τους αγώνας διά την ανεξαρτησίαν του ελληνικού έθνους (αλλά και αργότερα: βλέπε π.χ. Αντίσταση).

Μαθήματα Ισπανικών

ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΙΣΠΑΝΙΚΩΝ
 
                Ήμουν έτοιμος ...σχεδόν.
Περίμενα με ανυπομονησία το παρόν τεύχος: έτοιμη η "ανάλυση" για τις εκλογές, όλο και πιο πλήρης όσο καταστάλαζε εντός μου το αποτέλεσμα. Μια σημείωση  για την νέα κυβέρνηση, μια πυξίδα για την νέα αντιπολίτευση, μια προσωπική κατάθεση για τη μικρή αριστερά. Και μαζύ θυμός, απογοήτευση για την αλαζονική συμπεριφορά των "ηγετών" της... Και πρόταση για μια  προσπάθεια να βρεθούμε ξανά σύντροφοι, στην αναζήτηση του συλλογικού μέσα στην καθημερινότητα: ο καθένας, η καθεμιά  με τις δικές τους  προσλάμβανουσες. Ήμουν ξανά σίγουρος για τις δυσκολίες του εγχειρήματος, όσο επίσης απόλυτα πίστευα ότι αξίζει τον κόπο να σκεφτούμε και να πράξουμε.

Μικρές Ιστορίες

 ΜΙΚΡΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ
 
" Στις αρχές του φθινοπώρου απομονώνω το Θήτα..."
 
 
Επτά χρόνια φαγούρα.
 
                Η διεκδίκηση, η ανάληψη, η προετοιμασία, η τέλεση... η τελετή λήξης. Πέντε (έξι) λέξεις για ‘ επτά χρόνια φαγούρας ’. Οι ολυμπιακοί αγώνες της Αθήνας. Οι μεγάλοι στόχοι της Ελλάδας... Επιμένω να βλέπω τα καθημερινά, τα κοντινά στον άνθρωπο δίπλα μου. Δεν είναι ώρα για απολογισμό, δεν έχω  τέτοια διάθεση. Στάθηκα μπροστά στην τηλεόραση, να δω, να αξιολογήσω αθλητές, -τριες, να πανηγυρίσω επιτυχίες, ρεκόρ και μετάλλια. Είχα πάντοτε – κατά τη διάρκεια των αγώνων – το φόβο της επόμενης στιγμής. Δεν είμαι ακόμα σίγουρος εάν "ξόφλησαν οι ολυμπιακοί", όπως τονίζει η
κα Παπαρήγα, μα δεν μπόρεσα να απολαύσω μια γιορτή των πολιτισμών.

Τι Να γυρεύουν Ηλιόλουστες Μέρες Μέσα Φλεβάρη...

ΤΙ ΝΑ ΓΥΡΕΥΟΥΝ ΗΛΙΟΛΟΥΣΤΕΣ ΜΕΡΕΣ ΜΕΣΑ ΦΛΕΒΑΡΗ...
           

Οι κινήσεις στην τρέχουσα προεκλογική περίοδο καταιγιστικές και ταχυδακτυλουργικές.  
 
Στηριγμένες στο νέο θέσφατο της προσαρμογής. Επιχειρούν να διαμορφώσουν το νέο με παλιά υλικά σε άλλες δόσεις και συσκευασίες. ’λλα και κάτι παραπάνω, επιχειρούν να πείσουν ότι η νέα εποχή τα χωράει όλα, ανέχεται τα πάντα, ανατρέπει τις διακρίσεις των παλαιών ετικετών...

Οι εντιμότατοι φίλοι μου

Τον γνώρισα – τέτοιον  καιρό – πριν χρόνια στη Σαλονίκη. Σε συνεδρίαση κομματική. Διατηρούσε τότε το βιβλιοπωλείο ΘΥΜΕΛΗ. Επί πτυχίω φοιτητής στο πανεπιστήμιο ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ.
Σε κάθε μας συνάντηση με κυρίευε ένα " λαμπερό φως " (1). Το δικό του. Με συγκινεί κάθε ανάμνηση από εκείνη την περίοδο της καθημερινής επαφής. ’πλωνε πάνω στο μικρό τραπέζι του βιβλιοπωλείου του,  ιδεές και αισθήματα, την αισιοδοξία  της καθαρής ματιάς του, ένα κόσμο "μύρια πλάσματα χρωματιστά" (2). 
          Θεωρώ εκείνα τα χρόνια πλούσια. Το πιό αληθινό πετράδι είναι η φιλία που μου προσέφερε ο Γιώργος. Σκέφτομαι –διαρκώς- εάν οι σημερινοί 25άρηδες θα έχουν την ευκαιρία να συναντήσουν τέτοιους ανθρώπους και να γευτούν,  στιγμές, τσίπουρο, ζωή. Η γνωριμία μαζί του σε καλεί στην προσπάθεια της συνέχειας. Το καλοκαίρι του `95 έγραψα (το):

Θρύμμματα Της Ιστορίας Είχαν Καθήσει στο Εφηβικό Χαμόγελο

       ΘΡΥΜΜΑΤΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΕΙΧΑΝ ΚΑΘΗΣΕΙ ΣΤΟ ΕΦΗΒΙΚΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ.

 
Οι πρόσφατες κινήσεις στην πολιτική σκακιέρα θα κριθούν στην εξέλιξη τους. Πρώτος σταθμός η εκλογική δοκιμασία. Για κάποιους είναι ο σημαντικότερος. ΟΧΙ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.
 
Επιμένουμε να ορίζουμε την πολιτική, ως σκέψη και πράξη, ως ανάγκη επεξεργασίας και διαμόρφωσης ενός συνεκτικού σχεδίου ισχυρού ρεφορμισμού, το οποίο οφείλει, δηλαδή απαιτείται να συμπεριλάβει και να σναδιατάξει όλα τα κομμάτια του κατακερματισμένου κοινωνικού ιστού.