Σίγουρα πολλοί λίγοι είναι αυτοί που θα μπορούν να αγοράσουν σε cd όλες τις καινούργιες δουλειές των αγαπημένων τους καλλιτεχνών χωρίς να αναστενάξουν οικονομικά. Πρέπει να υπάρξει μια διαφορετική πολιτική από τις δισκογραφικές εταιρείες για να κρατήσουν τους αγοραστές. Ίσως το να προσφέρουν κάποια παραπάνω τραγούδια σε ένα cd single που κατά κανόνα περιέχει μόνο δυο με τρία κομμάτια. Γιατι και το cd single να μην γίνει mini cd που να περιέχει 8 τραγούδια και να περιοριστεί η τιμή του στα 8-9 ευρώ ; Αφού τα έξοδα για μια ολοκληρωμένη δουλειά είναι δυσβάστακτα με αποτέλεσμα να την πληρώνουν οι αγοραστές τότε να μειωθεί το κόστος παραγωγής βάζοντας αντί 12 – 14 τραγούδια μόνο 8. Εξάλλου όλοι ξέρουν πως κάποια κομμάτια που μπαίνουν στα cd είναι μόνο και μόνο για να συμπληρώσουν ένα αριθμό τραγουδιών σε μια δισκογραφική δουλειά. Όλοι μαζί αν προσπαθήσουν θα καταπολεμήσουν την πειρατεία αλλα όλοι πρέπει να βάλουν νερό στο κρασί τους και να γίνουν αμοιβαίες υποχωρήσεις. Εγώ απλώς,μια ιδέα σκέφτηκα και την έγραψα. Μπορεί να είναι σωστή, μπορεί και λάθος. Αν όμως το σκεφτούν σοβαρά όλοι όσοι εμπλέκονται στην υπόθεση σίγουρα η λύση για τα πειρατικά cd είναι κοντά.

Πρόσφατη έρευνα Αθηναϊκής εφημερίδας έφερε στο φως το τι ακριβώς πληρώνουμε σε κάθε cd που τιμάται έως και 22 ευρώ εφόσον είναι νέα παραγωγή και όχι επανέκδοση. Ξεκινώντας από τα έξοδα κατασκευής ( αγορά άγραφου cd, πλαστικό κουτί και κατασκευή ενθέτου) η εταιρεία χρειάζεται περίπου 2 ευρώ. Υπολογίστε 1 ευρώ ακόμα για τα πνευματικά δικαιώματα των καλλιτεχνών που εισπράττονται από την ΑΕΠΙ. Φτάνουμε στα 3 ευρώ + 18% ΦΠΑ. Α, ναι!!! Προσθέστε και 5% μεταφορικά ( κάτι που μόνο στην Ελλάδα ισχύει ) και είμαστε κοντά στα 5 ευρώ. Βάλτε τώρα στα έξοδα παραγωγής περίπου 12000 ευρώ που αφορούν πρόβες και εγγραφή του υλικού στο studio και βεβαίως τις αμοιβές των μουσικών όπως επίσης και 700 ευρώ για την κατασκευή της μήτρας του cd. Τέλος για την προβολή και προώθηση του cd όπως επίσης και για το βιντεοκλίπ (που θα βοηθήσει κάποιο τραγούδι να ξεχωρίσει ) οι τιμές παίζουν ανάλογα με το πόσο δημοφιλής είναι ο καλλιτέχνης ή το συγκρότημα. Να συμπληρώσουμε τα ποσοστά επί των πωλήσεων που παίρνει ο σύνθετης, ο στιχουργός και ο τραγουδιστής.( εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ 4/6/2003). Τα παραπάνω στοιχεία φτάνουν νομίζω για να δείξουν το τι ακριβώς συμβαίνει σε αυτήν την υπόθεση των τόσο υψηλών τιμών στα cd. Γι ΄ αυτό καλλιτέχνες από όλο τον κόσμο κάνουν μια πρώτη κίνηση καταθέτοντας πρόσφατα στην αρμοδία υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης ένα έγγραφο με το οποίο ζητάνε μείωση του ΦΠΑ στα cd ώστε να φτάνει στον τελικό αποδέκτη φθηνότερα. Είναι μια πρώτη κίνηση που δείχνει τον προβληματισμό και των καλλιτεχνών στην τόσο μεγάλη πτώση των πωλήσεων παγκοσμίως και στην αλματώδη αύξηση της μουσικοπειρατίας

Τόσα έχουν γραφτεί για τα γνωστά και μη εξαιρετέα πλαστά μουσικά cd. Εγώ δεν νομίζω πως θα μπορούσα να προσθέσω πολλά παραπάνω παραμόνο ένα σχόλιο. Αλήθεια ποιος δεν θέλει να έχει στη δισκοθήκη του γνήσια cd ; Ποιοτικά καλύτερα από "τα μαύρα", αλλά και αρκετά από αυτά με καλλιτεχνικά εξώφυλλα που πολλές φορές είναι από μόνα τους συλλεκτικά. Το οικονομικό μέρος της όλης ιστορίας νομίζω πως είναι ο σημαντικότερος παράγοντας για αυτή την μεγάλη στροφή των περισσοτέρων ενδιαφερομένων αγοραστών προς τα αντιγραμμένα cd. Σίγουρα το να δώσεις 20 με 25 ευρώ για μια καινούργια δισκογραφική δουλειά ενός καλλιτέχνη δεν είναι και ότι καλύτερο για την τσέπη του καθενός. Είναι εξοντωτικό για κάποιον που προσπαθεί να αγοράσει κάποιες αξιόλογες μουσικές προσπάθειες σε σταθερή βάση. Θα χρειαστεί τουλάχιστον ένα μισθό για cd και για τίποτα άλλο …

Το να διοργανωθεί μια συναυλία εκτός Αθηνών δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα που μπορεί να κάνει κάποιος ενδιαφερόμενος. Πολλά μικρά και μεγάλα προβλήματα θα παρουσιαστούν ( κάποια από τα οποία δεν προβλέπονται πχ οι καιρικές συνθήκες την ώρα της συναυλίας ή της μετακίνησης του συγκροτήματος ). Πολλές φορές και μόνο το ότι ο καιρός ήταν κακός έφτανε για να ματαιώσει μια συναυλία ή να την οδηγήσει σε οικονομική αποτυχία. Το συγκρότημα ή ο καλλιτέχνης που θέλει να κάνει αυτές τις ζωντανές εμφανίσεις βγάζει καταρχήν ένα ποσό ως αμοιβή και από εκεί και πέρα αφήνει τις άλλες υποχρεώσεις στον επιχειρηματία που τον προσκαλεί στην όποια επαρχιακή πόλη. Κακά τα ψέματα ο ίδιος καλλιτέχνης αν εμφανιζόταν μόνο στην Αθήνα, ούτε μεταφορικά, ούτε διαμονή θα ζητούσε και έτσι το κόστος της παράστασης θα ήταν μικρότερο και η πραγματοποίηση της ευκολότερη. Το να διοργανώσεις όμως μια ζωντανή εμφάνιση πέρα των χρημάτων σίγουρα θα πρέπει να διαθέτεις και μεράκι. Με μεγάλη μου χαρά μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα παρακολούθησα στην πόλη μας καταξιωμένους καλλιτέχνες που θαύμαζα και θαυμάζω. Ξέρουμε όλοι ότι η ατμόσφαιρα που έχει ένα live είναι απίθανη ειδικά όταν ο τραγουδιστής ή η τραγουδίστρια γίνεται ένα με το κοινό. Μακάρι τέτοιες στιγμές, ο καθένας που μένει εκτός Αθήνας να ζήσει όσες περισσότερες φορές γίνεται.