12152017Παρ
ΕνημέρωσηΠεμ, 09 Νοε 2017 11am

Αναπτυξιακή Ν.Χανίων Α.Ε. - Αντώνης Παπαδεράκης

"Σχεδιάζουμε  δραστηριότητες "βλέποντας" τους  τοπικούς παραγωγικούς φορείς ως ενεργητικούς συνεργάτες και όχι ως απλούς αποδέκτες των επιλογών μας."
Αντώνης Παπαδεράκης, πρόεδρος Αναπτυξιακής Χανίων
 
Περίπου ένας χρόνος έχει περάσει τυπικά από την ίδρυση της Αναπτυξιακής Ν. Χανίων. Πριν από 4 μήνες απέκτησε την ιδιοκτησία της περιφερειακής αγοράς Χανίων. Έτσι, αθόρυβα, το προηγούμενο διάστημα άρχισαν να μπαίνουν οι βάσεις τόσο για την αλλαγή χρήσης του χώρου όσο και για την συμβολή της εταιρείας σε μια σειρά από ενέργειες και δράσεις αναπτυξιακού χαρακτήρα στο νομό. Δυναμικά η εταιρεία εμφανίζεται 18-19 Σεπτεμβρίου με μια γιορτή έκπληξη με τίτλο, ΚΡΗΤΗ 2004:ΓΗ  ΚΑΙ   ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ.Ένα διήμερο αφιερωμένο  στις τοπικές γεύσεις και στις διατροφικές συνήθειες. Για αυτά αλλά και για άλλα μιλήσαμε με τον νομαρχιακό σύμβουλο Χανίων και πρόεδρο της Αναπτυξιακής  Αντώνη Παπαδεράκη.
Ματθαίος Φραντζεσκάκης
 
Τι ακριβώς είναι η ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗ Ν.ΧΑΝΙΩΝ Α.Ε;
Η  ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗ Ν.ΧΑΝΙΩΝ Α.Ε δημιουργήθηκε ως εργαλείο στην επιδίωξη των φορέων της τοπικής κοινωνίας και ιδιαίτερα της Νομαρχ.Αυτοδιοίκησης  να παρέμβουν αποτελεσματικά στη θεραπεία προβλημάτων που δημιούργησαν ανεπιτυχείς αναπτυξιακοί σχεδιασμοί υπουργείων.Συγχρόνως όμως  εκφράζει τη βούλησή τους για μεθοδικότερη ανάπτυξη δράσεων στο πλαίσιο των υπαρκτών επιχειρηματικών κανόνων με στόχο την ενίσχυση θετικών παραμέτρων της αναπτυξιακής διαδικασίας,  την  διασφάλιση της κοινωνικής ανταποδοτικότητας των δράσεων  και  εν τέλει τη διαρκή βελτίωση των όρων και συνθηκών διαβίωσης του τοπικού πληθυσμού. Η  περαιτέρω πορεία της  ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗΣ θα δοκιμάσει την ικανότητα των παραπάνω φορέων να  υπηρετούν με επιτυχία το ρόλο αυτό.
Αφετηρία για τη δημιουργία της ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗΣ απο τη Νομαρχ.Αυτοδιοίκηση Χανίων,τον Ο.Α.ΔΥ.Κ και την Ενωση Αγροτ.Συνεταιρισμών ήταν η προσπάθεια διευθέτησης του ιδιοκτησιακού  καθεστώτος  στη πρώην Περιφ.Αγορά Χανίων στην Αγιά.

Αμερικανική αυτοκρατορία, μια νέα εποχή

Στην εποχή μας έχουν γραφτεί πολλά για την γεωπολιτική της Αμερικής και των συμμάχων της, σε αυτόν τον αιώνα. Ένα θέμα σημαντικό που ίσως σύντομα βρεθεί μπροστά μας και θα είμαστε ως συνήθως απροετοίμαστοι καθώς σαν χώρα είμαστε μέσα στο παιχνίδι, θέλουμε δεν θέλουμε.
Ένα σχεδόν ολοκληρωμένο σχέδιο ελέγχου και κυριαρχίας αρχίζει να διαφαίνεται στον ορίζοντα από την πλευρά των Αμερικανών   και των συμμάχων τους Ισραηλινών ίσως και Τούρκων, με την συνεργασία  κάποιων Ευρωπαίων (βλέπε Μπλέρ, Αθνάρ, Μπερλουσκόνι), αλλά και της Ρωσίας στην αρχή, που μετά άρχισε να διαφοροποιείται, διαμορφώνοντας το δικό τους παιχνίδι, ενώ δεν ξέρουμε πόσο θα την αφήσουν οι περιστασιακοί πρώην σύμμαχοι να παίξει. (αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέμα)
Η αρχή εφαρμογής του σχεδίου άρχισε να φαίνεται αμέσως μετά την 11 Σεπτεμβρίου 2001. Το περίεργο είναι ότι σαν να περιμένουν ένα τέτοιο σοβαρό κτύπημα για να ξεδιπλώσουν το πολυσύνθετο σχέδιο τους.

Η Μουσική Κληρονομιά

Η κρητική μουσική και χορευτική παράδοση έχει δημιουργήσει μια αδιάσπαστη πορεία, αντλώντας τη ζωτικότητά της από την ίδια τη φύση του κρητικού ο οποίος είναι ο δημιουργός και εκφραστής της. Η δημιουργικότητας και οι ιδιορρυθμίες του, η αγάπη του για την ελευθερία και τη δικαιοσύνη, η σύνδεσή του με τη φύση, έχουν συγκερασθεί με τις κοινωνικές συνθήκες της κάθε εποχής, τη μακρά ιστορία των Κρητών. Μια παράδοση που χαρακτηρίζεται από πολύ γερές βάσεις, που πρέπει να φυλαχτεί ως κόρη οφθαλμού και να μελετηθεί επισταμένως.
Η μουσικοχορευτική κληρονομιά του νομού Χανίων είναι πολύ πλούσια και χαρακτηρίζεται από την κυριαρχία του βιολιού και του λαγούτου, δηλαδή της λεγόμενης ζυγιάς. Περιλαμβάνει τα Ριζίτικα και Νταμπαχανιώτικα τραγούδια, τους χορούς Ρουματιανή Σούστα ή Γιτσικιά, το Χανιώτικο Συρτό, το Πεντοζά.λι, το Ρόδο και τη Γλυκομιλίτσα.

Η Πολιτική Δημοσκόπηση ως ένα ακόμα σύμπτωμα (ιδιαίτερης) ελληνικής πολιτικής παθογένειας: από την κ

Στην Ελλάδα, ως χώρα και ως κοινωνία, είναι διάχυτη μια τάση (με την έννοια της πολιτικής ψυχολογίας) του ανικανοποίητου και του ανεκπλήρωτου. Και αυτό προκύπτει γιατί οι φαντασιακές προβολές της συλλογικότητάς μας εντοπίζονται σε χώρες που διαθέτουν εντελώς διαφορετικές ιστορικές διαδρομές.
Η αναμενόμενη συγκριτική διαδικασία, φαινόμενο ούτε σπάνιο ούτε κακό, που θα είχε νόημα, που -τέλος πάντων- θα δικαιολογούνταν είτε λόγω γεωγραφικής γειτνίασης είτε λόγω κοινής ή ομόλογης πορείας μέσα στο χρόνο, θα έπρεπε να αναφέρεται στην ευρύτερη περιοχή της νοτιανατολικής Ευρώπης ή της Μεσογείου. Αντίθετα, οι προβολές μας γίνονται σε χώρες εντελώς πέρα από μας. Και μόνο αν είναι να δείξουμε ανωτερότητα και υπεροχή αναφερόμαστε στους γεωγραφικούς μας γείτονες.
Έτσι, λοιπόν, προκύπτει αναγκαστικά συνεπόμενο ότι ‘‘είμαστε πίσω’’. Πολλοί θεωρητικοί μάλιστα κωδικοποίησαν αυτήν την οπισθοδρόμηση με όρους όπως, ‘‘περιφέρεια της Δύσης/του καπιταλισμού’’, ‘‘υπανάπτυξη’’, ‘‘δομικές ιδιαιτερότητες’’. Αυτοί οι όροι είναι εκπληκτικοί, όχι μόνο γιατί ενδεχομένως περιγράφουν προσφυώς ένα ζήτημα, αλλά γιατί εμπεριέχουν –παρά την πρόθεση να ταξινομήσουν αναλυτικά το θέμα στο οποίο αναφέρονται- και αποκαλύπτουν την ιδεοληπτική αποδοχή αυτής της πολιτικής ψυχολογίας: ότι δεν είμαστε σαν τους άλλους.

Τουρισμός και Τοπικά Προϊόντα

Ο Κρητικός τουρισμός πρέπει στο σύνολό του να αποκτήσει το στοιχείο της μοναδικότητας του. Πρέπει να αποκτήσει την ιδιαίτερη ταυτότητά του ενσωματώνοντας τις άυλες και υλικές αξίες του χώρου του. Μία από αυτές είναι και η Κρητική διατροφή. Αυτό θα τον αναβαθμίσει ποιοτικά, θα τον κάνει διακριτό, ελκυστικό, επιζητούμενο και ισχυρό ως τουριστικό προορισμό.

Η προώθηση των τοπικών προϊόντων στην τουριστική αγορά, αντιπροσωπεύει ένα υψηλό στόχο για την Κρήτη. Αποτελεί ένα στόχο που είναι αμοιβαία επωφελής για την γεωργική και τουριστική οικονομία, όμως αποδεικνύεται στην πράξη δύσκολος για να επιτευχθεί ολοκληρωμένα, εξ’ αιτίας μιας σειράς ιδιαίτερων προβλημάτων σε κάθε τομέα.
Η κατεύθυνση της σύνδεσης τουρισμού – γεωργίας δίνει μία διέξοδο στα τόσα αδιέξοδα και προβλήματα που αντιμετωπίζει ο γεωργικός τομέας και περισσότερο στις απομακρυσμένες νησιωτικές και τουριστικές περιοχές, όπως είναι και η Κρήτη. Είναι παράλογο σ’ αυτές τις περιοχές να αναζητούνται αγορές για τα αγροτικά τους προϊόντα σε μεγάλες αποστάσεις στην Ευρώπη, Αμερική κ.τ.λ (με την ανάλογη επιβάρυνση-κόστος μεταφορών) όταν δεν εξαντλείται η τοπική αγορά.
Κάθε χρόνο στην Κρήτη έρχονται 2,5 εκ. τουρίστες (το 21% της ελληνικής τουριστικής αγοράς) οι οποίοι παραμένουν εδώ κατά μέσο όρο 8 ημέρες. Εάν αυτό το δυναμικό, κατά την εδώ παραμονή του, το δούμε ως καταναλωτές των αγροτικών προϊόντων, δίνεται μία σημαντική δυνατότητα απορρόφησης της τοπικής γεωργικής παραγωγής. 

Κρήτη Ελέυθερη από τα Μεταλλαγμένα

Γράφει  ο    ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΖΑΧ. ΧΛΩΡΑΚΗΣ *
 
Τα γενετικά τροποποιημένα ή μεταλλαγμένα προϊόντα (Γ.Μ.Π.) βρίσκονται όλο και περισσότερο στο προσκήνιο της επικαιρότητας.
Αρκετά απ’ τα τρόφιμα που διατίθενται σήμερα περιέχουν γενετικά τροποποιημένα ουσιαστικά χωρίς αυτό να αναγράφεται σαφώς ή να μην αναγράφεται καθόλου.
Οι υποστηρικτές αυτών των προϊόντων διατείνονται  ότι  αυτά  διασφαλίζουν την επάρκεια τροφίμων στον πλανήτη του οποίου ο πληθυσμός διαρκώς αυξάνεται.
Παρ’ όλο που η βιοτεχνολογία και τα γενετικά μεταλλαγμένα προϊόντα θα μπορούσαν να αποτελέσουν πραγματικές εναλλακτικές λύσεις για την αύξηση παραγωγής τροφίμων, εντούτοις υπάρχει ένα συνεχώς αυξανόμενο ρεύμα ανησυχίας μεταξύ καταναλωτών, αγροτών, επιστημόνων που ασκούν έντονη κριτική στον τρόπο με τον οποίο οι σχετικές επιστημονικές πρόοδοι γίνονται εμπορεύσιμο αγαθό.

Η "Κιβωτός των γεύσεων" και τα "Οχυρά Slow Food"


Το στοίχημα του Slow Food για το μέλλον του τοπικού υλικού πολιτισμού και της μικρής ποιοτικής αγροτοδιατροφικής παραγωγής
Η μεταφορική χρήση του όρου "Κιβωτός των γεύσεων" είναι σαφής: σε αυτό το συμβολικό πλεούμενο το Slow Food "φορτώνει" τα εξαιρετικά τοπικά γαστρονομικά προϊόντα, όλου του κόσμου, που κινδυνεύουν να εξαφανισθούν από τη μαζική βιομηχανική τυποποίηση, από την υπερ-υγιεινιστική νομοθεσία, από τους αδυσώπητους κανόνες της αγοράς και των δικτύων μεγάλης διανομής τροφίμων, από την υποβάθμιση του περιβάλλοντος. Η δράση αυτή αποτελεί την απαρχή της προσπάθειας για την προστασία της τοπικής οινικής και γαστρονομικής παράδοσης και του τοπικού υλικού πολιτισμού.
Το Slow Food με την "Κιβωτό των γεύσεων" αναζητά, καταγράφει, περιγράφει και ενημερώνει για γεύσεις και προϊόντα που έχουν σχεδόν ξεχασθεί, όπως το πιπέρι της Καρατζόβας, το μανταρίνι της Χίου, το ποντιακό τυρί παρχαροτύρ, ο Καβρουμάς του Εβρου, η ποικιλία αμπέλου Μαυροτράγανο της Σαντορίνης κ.α.λ.. Προϊόντα που κινδυνεύουν να εξαφανισθούν, αλλά υπάρχουν ακόμα και με σημαντικές δυνατότητες βιώσιμης εκμετάλλευσής τους.

Ελεύθερη ζωή, ατομικά δικαιώματα και ιδιωτικότητα

ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ  ΣΤΙΓΜΕΣ , Τεύχος 71
 
Έλεγε ο Νίκος Σκουλάς σε συνέντευξή που του πήρα στο προηγούμενο τεύχος ότι "αυτό που είχε ανάγκη η Ελλάδα και πέτυχε ο Ανδρέας ήταν να ξεφοβηθεί ο πολίτης τον χωροφύλακα". Και πράγματι, ήταν κάτι που επιτεύχθηκε σιγά – σιγά στη μεταπολιτευτική Ελλάδα, με μια επιτάχυνση επί διακυβέρνησης Ανδρέα: αρχίσαμε ως πολίτες να συνειδητοποιούμε ότι το κράτος πρέπει να μας υπηρετεί και όχι να το υπηρετούμε, ότι δικαιούμαστε να απαιτούμε μιαν ελεύθερη ζωή, ατομικά δικαιώματα και ιδιωτικότητα από εκείνους στους οποίους δίνουμε με την ψήφο μας το δικαίωμα να μας κυβερνήσουν.

ΟΙ ΑΛΛΟΙΩΣΕΙΣ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΕΝΩΜΕΝΗ ΕΥΡΩΠΗ

Τα φαγητά τους φτωχικά τα περισσότερα, ήταν τόσο εύγευστα και προσεγμένα που σε προβλημάτιζαν οι γνώσεις της μαγειρικής, από πού τις κατείχαν, τι πολιτισμό κουβάλαγαν αυτοί οι παλιοί άνθρωποι του χωριού.

Ποιος θα υπενθυμίζει συνεχώς ότι δεν πρέπει να χαθεί ο διάλογος, η διαλεκτική σκέψη και επικοινωνία, για να επιτευχθεί η αντικειμενική όσο το δυνατόν άποψη με ωριμότητα και συνειδητότητα.

Για μια Αστυνομική Διαφήμιση!

Μόνο ανατριχίλα μπορεί να προκαλέσει η τρομολάγνα εκστρατεία διαφήμισης της Ελληνικής Αστυνομίας και του έργου της. Η διαφημιστική καμπάνια του Υπουργείου Δημόσια Τάξης που γίνεται, βέβαια, με για άλλη μια φορά με δικά μας χρήματα, στοχεύει στην κατατρομοκράτηση της συνείδησης των Ελλήνων πολιτών και όχι στον καθησυχασμό τους. Τα μηνύματα είναι ραδιοφωνικά, έντυπα διαφημιστικά και, φυσικά, την μερίδα του λέοντος την έχει απορροφήσει η τηλεόραση. Εδώ, θα σταθούμε στο τηλεοπτικό σποτ μιας και, κατά τεκμήριο, οι περισσότεροι το έχουμε δει και το μήνυμα μπαίνει στα σπίτια μας στα μυαλά μας και στις συνειδήσεις μας χωρίς την άδειά μας και την έγκρισή μας.

Το καθημερινό πρόγραμμα μιας μαθήτριας Λυκείου. Σελίδες από ένα ημερολόγιο …

Σπίτι – Σχολείο – Φροντιστήρια

Το περιμένω αυτό το τηλεφώνημα. Είναι ένας φίλος μου που μ' αρέσει πολύ. Έχω πει όμως στη μητέρα μου να μη με δώσει. Είναι να ερωτεύομαι;
 
Είμαι επιτέλους στο σπίτι μου! Έχω δύο επιλογές: Να φάω ­ μόνη μου, γιατί οι γονείς μου σχολάνε στις τρεις ­ και, άμα προλάβω, να κοιτάξω ξανά τα μαθήματα για το φροντιστήριο ή να κοιτάξω τα μαθήματα του φροντιστηρίου και, εάν προλάβω, να φάω.

Η "αφήγηση" ενός μύθου

Ποιος, άραγε, θα μιλήσει για "μας"; Υπάρχει "αφηγητής"; "Αυτός" και όχι ο "πρωταγωνιστή;" μπορεί να πει την ιστορία της γενιάς μας. "αυτός", όχι εμείς. Αλλά μήπως υπήρξαμε πρωταγωνιστές στη δική μας ιστορία; όπως ο ’μλετ, αφήσαμε να συρθούμε σ’ ένα δράμα, στροβιλιστήκαμε στη δίνη των γεγονότων, ένα κύμα μας πήγε πού μακρύτερα απ’ όσο το είχαμε αποφασίσει. Αυτή είναι η "Αμλετοποίηση" μιας γενιάς.
Δεν ξέρω ποιοι και γιατί σκαλίζουν τις μνήμες. Ίσως καλύτερα να μιλήσουμε για "μας" μετά 20 χρόνια. όταν μάλλον θα αποδειχτεί ότι και οι τωρινές μας προσδοκίες είναι το ίδιοψευδαισθήσεις, όπως και οι τοτινές.
Κι όμως, όσο προσπαθούμε να "ξεχάσουμε", αυτή η εποχή επιστρέφει και μας αναστατώνει με καινούρια νοήματα, ανοίγει την παλιά πληγή, ενεργοποιεί εκ νέου τους παλιούς μας μύθους και τις προγονικές μας αναμνήσεις. Νοσταλγία; Ενοχές; Ίσως γιατί μόνο τότε μετατρέψαμε το ενδόμυχο, το βιωματικό, τη βουβή και άναρθρη προσωπική μας μελαγχολία του ’68, ’69, ’70, σε δημόσιο γεγονός, σε έκρηξη, σε εξέγερση; Ίσως γιατί μόνο τότε νιώσαμε με ένταση πάθους την ατομική μας βιογραφία να τέμνεται με την ιστορία; γιατί μόνο τότε δημιουργήσαμε ένα χώρο μνήμης, αφήσαμε μια μαρτυρία,α νοίξαμε ένα διάδρομο για να περάσει μια κάποια ιστορία;

ΕΥΡΩΜΕΣΟΓΕΙΑΚΟ ΦΟΡΟΥΜ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ

EUROMED CIVIL FORUM – ΧΑΝΙΑ ΜΑΙΟΣ 2003
 
 
 Πραγματοποιήθηκαν στο Μεσογειακό Αγρονομικό Ινστιτούτο Χανίων από 1 έως 4 Μαΐου οι εργασίες του  Φόρουμ της Κοινωνίας των Πολιτών.  Εκπρόσωποι της Κοινωνίας των Πολιτών, διανοούμενοι και ακαδημαϊκοί από 39 χώρες (από τις χώρες μέλη της Ευρωμεσογειακής Συνεργασίας, από τις υπό-ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση χώρες και από τις μεσογειακές χώρες μη-μέλη της Συνεργασίας), με αποδεδειγμένο ενδιαφέρον και δράση στο πεδίο του Διαπολιτισμικού Διαλόγου στο χώρο της Μεσογειακής λεκάνης βρέθηκαν στα  Χανιά  Διαπολιτισμικό Διάλογο.
 

Οι Έλληνες του Νοέμβρη του 2003

Νοέμβρης: μήνας του Πολυτεχνείου, για όσους τουλάχιστον θυμούνται ακόμα το Πολυτεχνείο. Δεν μας εκπλήσσει πλέον το γεγονός ότι η επέτειος αυτή δεν είναι παρά, απλά, μια επέτειος. Δυστυχώς, υπάρχει μόνο για να υπάρχει και να θυμίζει κάτι. Το ερώτημα είναι, "τι θυμίζει, ποιος ο συμβολισμός της, ποιο το βαθύτερο νόημα για τους νεοέλληνες;". Σε αυτά και άλλα σχετικά ερωτήματα επιχειρεί να απαντήσει μια έρευνα που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό "Κράμα" του Οκτωβρίου.
Έχουμε και λέμε: Στην ερώτηση "Γνωρίζετε ποια επέτειος γιορτάζεται στις 17 Νοεμβρίου που πλησιάζει;" μόνο το 68,4% γνώριζαν περί τίνος πρόκειται. Στην ερώτηση "Πόση σημασία έχει το γεγονός της εξέγερσης του Πολυτεχνείου" το 66,5% απάντησε "Μάλλον μεγάλη σημασία", το 16,6% απάντησε "μάλλον μικρή σημασία" και το 12,8% "καμία σημασία"… Σε αυτήν την περίοδο όπου το Πολυτεχνείο δεν συνδέεται πια με την Δημοκρατία (μάλλον χαμένη πάει και αυτή…) οι έλληνες θεωρούν ως πιο επίκαιρα θέματα, σύμφωνα πάντα με την ίδια έρευνα, την "κριτική στην καταναλωτική κοινωνία" (79,3%), την "υπεράσπιση των δικαιωμάτων των μεταναστών" (77,3%) και "την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των μειονοτήτων" (77,3%).

"Μπέμπηηηη!!!…. Το Prozac σουουου….!!!"

Η Διοίκηση του Αμερικάνικου Οργανισμού Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) ενέκρινε με απόφασή της την χορήγηση του γνωστού ηρεμιστικού – αντικαταθλιπτικού Prozac σε παιδιά που η ηλικία τους ξεκινάει από τα … 8 χρόνια, προκειμένου να αντιμετωπιστούν τα εκτεταμένα φαινόμενα κατάθλιψης που παρουσιάζουν τα βλαστάρια των Αμερικανών. Ο ίδιος Οργανισμός συνιστά τη χορήγηση του φαρμάκου και στις περιπτώσεις εκείνες που τα παιδιά παρουσιάζουν συμπτώματα ψυχαναγκαστικών διαταραχών. Η κατασκευάστρια εταιρεία που προμηθεύει το Prozac στην αγορά ισχυρίστηκε με ανακοίνωσή της ότι παρά το γεγονός ότι ουδέποτε συνέστησε την χρήση του φαρμάκου σε παιδία, εντούτοις αυτό συμβαίνει εδώ και χρόνια, αφού την ευθύνη γι΄ αυτό την αναλαμβάνουν χιλιάδες γιατροί που το συστήνουν και το χορηγούν σε νεαρά άτομα σχολικής ηλικίας.

Η σημαία, οι σημαίες και τα σημαίνοντα …

Κάθε απόπειρα ανάλυσης των γεγονότων  καθώς και του πλαισίου που δημιούργησαν οι απόψεις , ερμηνεύσεις και ιδέες που αναπτύχθηκαν με αφορμή τη σημαία του Λυκείου Ν. Μηχανιώνας  ενώ φαντάζει  ως απλή υπόθεση  τελικά  οδηγεί  σε σύνθετα προβλήματα  που δεν βολεύονται με απλοϊκές και επιφανειακές ερμηνείες. Οι μονολεκτικές απαντήσεις στα ερωτήματα  αν έπρεπε να σηκώσει ή όχι τη σημαία ο Τσενάι, αν οι γονείς  και οι μαθητές της Ν. Μηχανιώνας είναι ρατσιστές ή  αν ο Τσενάι  θα πολεμήσει  με τους Έλληνες ή με τους Αλβανούς το μόνο που ικανοποιούν  είναι  την ανάγκη ορισμένων  ΜΜΕ για δημιουργία  εντυπωσιακού τηλεοπτικού χρόνου.             Έχω τη γνώμη  ότι δεν είναι φρόνιμο  να προσεγγίζουμε το θέμα  μόνο ( ή κύρια ) με την οπτική της θέσης  και του ρόλου των αλλοδαπών στη χώρα μας. Πιστεύω  ότι κατά κύριο λόγο πρέπει να στρέψουμε την προσοχή το προβληματισμό μας, στο πως αυτοπροσδιοριζόμαστε  ως σύγχρονοι Έλληνες, τι θέλουμε  για τον τόπο μας και πως τοποθετούμαστε σε σχέση με τους άλλους λαούς και εθνότητες.
 

Αντιπολεμικές νότες

Υπάρχουν αρκετά - όχι πάντως πάρα πολλά - ελληνικά τραγούδια με αντιπολεμικό χαρακτήρα. Η συλλογή που ακολουθεί είναι απλά ενδεικτική και δεν έχει σκοπό να συμπεριλάβει όλα τα τραγούδια με άμεσες ή έμμεσες αντιπολεμικές αναφορές. Προσπαθήσαμε να καταγράψουμε τραγούδια από διαφορετικές εποχές και τάσεις της ελληνικής μουσικής και να συμπεριλάβουμε ορισμένους από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της. Τα δύο πρώτα τραγούδια δεν εμπεριέχουν,  βέβαια, ένα αντιπολεμικό μήνυμα, τα επιλέγουμε, όμως, αντί προλόγου για τους συμβολισμούς και συνειρμούς που μπορεί να προκαλέσουν.
-- "Κεμάλ" (Μ. Χατζιδάκι - Ν. Γκάτσου)  με την Αλίκη Καγιαλόγλου από το δίσκο   
     "Αντικατοπτρισμοί"
-- "Ζεχρά" (Μ. Σουγιούλ - Αιμ. Σαββίδη) με τη Σοφία Βέμπο (1939)

Εικόνες από τις διακοπές μου στην Κρήτη*

Οι ΠΟΝΗΡΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΚΟΥΤΟΦΡΑΓΚΟΙ

Πρέβελης Μονή, Κρήτη. Ακόμα δεν έχω καταλάβει γιατί επιμένω, κάθε φορά που επισκέπτομαι την Κρήτη, να πηγαίνω στο μοναστήρι αυτό, και να κουβαλάω μαζί μου τους ξένους φίλους με τους οποίους κάνω διακοπές. Να είναι τα παλιοκαιρισμένα ανακλαστικά ενός αριστερού που ακόμα συγκινείται με την εποποιϊα της Αντίστασης ή η ωραία διαδρομή για να φτάσει κανείς ώς εκεί; Όποια κι αν είναι η απάντηση, το θέμα είναι πως αποφάσισα να πάω εκεί με δύο Ιταλούς φίλους μου, κάνοντας στη διαδρομή και το απαραίτητο ιστορικό μάθημα περί Μάχης της Κρήτης, Κανονιών του Ναβαρόνε και όλης της σχετικής φιλολογίας.
Στην είσοδο νεαρούλης γενειοφόρος που μάλλον σκέφτεται να γίνει ιερέας. Αναγκάζει τις γυναίκες να φοράνε βρωμερές μακριές φούστες και κόβει εισιτήρια για την είσοδο στη μονή (όταν αρχίσαμε να συζητάμε κάπως έντονα το διόρθωσε: για  το μουσείο, είπε, αλλά βεβαίως χωρίς εισιτήριο δεν έμπαινες ούτε στον περίβολο της μονής). Τιμή εισόδου 5 ευρώ. Εγώ που ήξερα την ποιότητα του "μουσείου" (ένα εμπορικό μαγαζάκι με κάποιες κακομοιριασμένες προθήκες με άμφια και άλλα αμφιβόλου ενδιαφέροντος εκθέματα) αλλά και το περιορισμένο αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον της ίδιας της εκκλησίας, αντέδρασα. 5 ευρώ για το τίποτα; "Κανείς δεν σας αναγκάζει να μπείτε" η αυθάδης απάντηση που εισέπραξα σε άψογο χριστιανικό ύφος.

Ήταν μόνο η αρχή! Το Ελληνικό Κοινωνικό Φόρουμ για 3 μέρες στα Χανιά

Όταν πάρθηκε η απόφαση  και έγινε  η συνεννόηση  με την Αθήνα, όλοι είχαμε αγχωθεί. Φαίνονταν όλα βουνό ( και το ξεπεράσαμε ), χρειαζόταν τεράστιος όγκος δουλειάς ( και έγινε ), αναλαμβάναμε  μια μεγάλη ευθύνη  ( κι ανταποκριθήκαμε). Την Κυριακή  το βράδυ, δεν μας ένοιαζαν  ούτε τα δακρυγόνα  που οι γνωστοί – άγνωστοι μας ξανάριξαν, ούτε η κούραση των 10 έντονων ημερών. Όλοι νιώθαμε  ότι συμβάλλαμε  στο να γίνει  κάτι  πολύ σημαντικό. Κι αυτό μας γέμιζε  ικανοποίηση, αυτοπεποίθηση και δύναμη. Από την Παρασκευή  4 Απρίλη, στην Αντι – Σύνοδο, με τις μεστές και ουσιαστικές παρεμβάσεις  των εισηγητών, τις αναλύσεις  της προοδευτικής  αριστερής οικονομικής και κοινωνικής σκέψης , την απάντηση  στην νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, φάνηκε  ότι κάτι καλό ξεκίνησε. Το Σάββατο  το πρωί, από τις 8 στο λιμάνι της Σούδας. Η υποδοχή στους 700 Αθηναίους έγινε  από καμιά  20σαρια μέλη του τοπικού Φόρουμ, τον Δήμαρχο Σούδας ( και πρόεδρο της ΤΕΔΚ ) Γιάννη Περράκη, δεκάδες μαθητές  των δημοτικών σχολείων της περιοχής  με τους δασκάλους τους  και τα πάνω τους, λυράρηδες  με τις μαντινάδες τους , κρητικοπούλες με τις τσικουδιές.

Τουρισμός, "Ανάπτυξη", "Πολιτισμός"

Μερικές φορές, σε μερικά θέματα, η καλύτερη εισαγωγή μπορεί να πάρει κατεύθυνση κάπως αυτοβιογραφική.  Όταν εγώ (γεννημένος το 1966) μεγάλωνα στον Πλατανιά Κυδωνίας κατά τη δεκαετία του 1970, το χωριό μου ήτανε πολύ όμορφο.  Ζηλεύω τον εαυτό μου, με την έννοια ότι νιώθω ότι η γενιά μου υπήρξε τυχερή όταν βλέπω παιδιά που μεγαλώνουνε τώρα και δεν τα έχουνε αυτά που είχαμε εμείς -- παίζαμε πάρα πολύ, είχαμε πάρα πολύ χώρο, είχαμε πάρα πολύ πράσινο, ήμασταν ανέμελοι, και, κυρίως, ήμασταν χωριό. Ένα όμορφο χωριό με 800 κατοίκους.  Ταυτοχρόνως είχαμε όμως και την έκθεση στον έξω κόσμο γιατί είχαμε ταξιδευτές, ο Πλατανιάς (μπορεί κι άλλα μέρη στην περιοχή, αλλά ο Πλατανιάς σίγουρα) είχε ανθρώπους που ερχότανε συχνά, που είχανε διαβάσει βιβλία για την περιοχή, μιλούσανε Ελληνικά οι περισσότεροι, πολύ  μορφωμένοι πολύ συχνά ή εν πάση περιπτώσει κάτι ψάχνανε, άνθρωποι που ερχότανε να μείνουνε 2 μήνες ή 6 μήνες. 

Εμείς συνεχίζουμε να λέμε ΟΧΙ ΣΤΟ ΠΟΛΕΜΟ διαλέγοντας βιβλία

ΤΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΚΑΙ Η ΦΡΙΚΗ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ
ΚΛΩΝΤ ΣΙΜΟΝ
"Η ΑΚΑΚΙΑ"
Βιβλιοπωλείο της ΕΣΤΙΑΣ
Έκδοση του 2003 σε Μετάφραση Θωμά Σκάση
Σύντομο βιογραφικό, καρδιά και ανάσα του Μυθιστορήματος.
Ο Κλωντ Σιμόν γεννήθηκε το 1913 στη Μαδαγασκάρη. Ακολουθούν σπουδές στην Γαλλία και Αγγλία, και αρχίζει να ασχολείται με την φωτογραφία και την ζωγραφική. Το 1932 αρχίζει να ταξιδεύει σε Γερμανία, Ιταλία, Ελλάδα. Το 1936 πηγαίνει στην Βαρκελώνη και συμμετέχει στην Ισπανική Επανάσταση.
Επιστρέφει στη Γαλλία, συνεχίζει ν’ ασχολείται με την ζωγραφική, αρχίζει να γράφει και να ταξιδεύει πάλι. Το 1940 πολεμά στο ιππικό, αιχμαλωτίζεται από τους Γερμανούς, κλείνεται σε στρατόπεδο αιχμαλώτων απ’ όπου δραπετεύει.
Συνεχίζει να γράφει συμμετέχοντας στην Αντίσταση.
Το 2945 δημοσιεύεται το πρώτο του έργο, ενώ το 1957 συμμετέχει στην γέννηση του Λογοτεχνικού κινήματος (Nouveau Roman) Νέο Μυθιστόρημα. Με τεράστιο συγγραφικό έργο μέχρι τις μέρες μας, ο Κλωντ Σιμόν γράφει την "Ακακία" το 1989, ένα μυθιστόρημα για την βία του πολέμου, την δύναμη της Γης, τον θάνατο σαν μια αχώριστη σκιά της Ιστορίας.
Το βιβλίο είναι το έπος των γενεών που έζησαν τις τραγικές συνέπειες πολέμων και κοινωνικών αλλαγών μεταξύ 1880-1940 μέσα από την ιστορία μιας οικογένειας.
Η πορεία ενός εφήβου από την αγροτική ζωή στα γαλλικά Πυρηναία, μέχρι την σχολή ευελπίδων και το θάνατό του στις μάχες του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου και η παράλληλη πορεία του γιου του από την σχολή Καλών Τεχνών και τα ταξίδια στην Ευρώπη, μέχρι την κατάταξή του στο Ιππικό το 1940, την αιχμαλωσία, τις κακουχίες και την απόδραση.
Ένα μυθιστορηματικό ΝΤΟΚΥΜΑΝΤΕΡ δύο παγκόσμιων πολέμων, μια εξονυχιστική καταγραφή εικόνων συναισθημάτων, ελπίδων, διαψεύσεων, αισθήσεων από ένα μεγάλο συγγραφέα.