Ο Δημοσθένης στο λόγο του «Περί του Στεφάνου Τριηραρχίας» ήταν αποκαλυπτικός ως προς τη δημοκρατική αρχή της ισονομίας: «εάν κάποιος φτωχός, παρασυρμένος από τη φτώχεια, διαπράξει κάποιο αμάρτημα, θεωρείται ένοχος εσχάτης τιμωρίας, εάν δε ένας, ο οποίος είναι πλούσιος, πράξει τα ίδια παρασυρόμενος από φιλοχρηματία, τυγχάνει συγχωρήσεως εκ μέρους σας. Και πού είναι η δικαιοσύνη και η δημοκρατία, όταν κατά τον τρόπο αυτόν απονέμετε εσείς τις αμοιβές;».

«Έχω ένα κακό προαίσθημα. Κάτι παράξενο συμβαίνει. Μα νόμιζα πως είχαν τελειώσει όλα. Ποιος αντιστέκεται στο σκοτάδι μου; Πρέπει γρήγορα να τον βρω. Ένας ανόητος μπορεί να καταστρέψει όλα όσα έστησα με τόσο κόπο.

Έναν πολύτιμο άνθρωπο έχεις χάσει.

Τ’ ότι έφυγε από ‘σένα, δεν είναι απόδειξη.

Ότι πολύτιμος δεν είναι. Παραδέξου το:

Έναν πολύτιμο άνθρωπο έχεις χάσει.

Μπέρτολντ Μπρεχτ, «Απώλεια ενός πολύτιμου ανθρώπου»

Από τον τροφοσυλλέκτη της Εποχής του Λίθου στον «καθολικό άνθρωπο» της Αναγέννησης, και από τον εξειδικευμένο επιστήμονα του 20^ου αιώνα στον επαγγελματία άνεργο και τον προσωρινά εργαζόμενο του 21^ου.