12142017Πεμ
ΕνημέρωσηΠεμ, 09 Νοε 2017 11am

Φύλλο 102 - Ιούνιος 2011

Για άλλη μία φορά πάλεψα πολύ πριν πάρω το μολύβι και ξεκινήσω να γράφω αυτές τις λέξεις Μου ήταν και μου είναι ακόμη αρκετά δύσκολο να εξακολουθώ να αντιστέκομαι κόντρα σε ένα ορμητικό χείμαρρο εικόνων αναμνήσεων, αντιθέσεων ,δράσεων, δυνατών συναισθημάτων.


Φύλλο 101 - Μάιος 2011

Η Πυξίδα του πολιτισμού που διαβάζουμε, ο Δήμος Χανίων, το Κέντρο Αρχιτεκτονικής της Μεσογείου σε συνεργασία με την πολιτιστική εταιρεία Κρήτης, τη συνδρομή της κινηματογραφικής ομάδας και την υποστήριξη των Χανιώτικων νέων, παρουσίασαν στην πόλη μας στις 26-28 Μαρτίου στο Μεγάλο Αρσενάλι το 13ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.

Φύλλο 92 - Ιούλιος / Αύγουστος 2010

Ένα όμορφο Σαββατιάτικο απόγευμα του Μαΐου η θεατρική ομάδα του Ειδικού Γυμνασίου Χανίων ανέβασε στην κατάμεστη από κόσμο σκηνή του θεάτρου Βλησίδη, ένα μοναδικό παραμύθι που με τη μουσική και τις ερμηνείες των ηθοποιών του μίλησε κατευθείαν στις καρδιές όλων όσων το παρακολουθήσαμε. «Το παραμύθι της μουσικής», είναι ένα παραμύθι που μιλά για την δύναμη της ανθρώπινης θέλησης, και την αποδοχή της διαφοράς.

Φύλλο 100 - Απρίλιος 2011

H 6η Μαρτίου έχει καθιερωθεί σε όλη την Ευρώπη ως Παγκόσμια ημέρα Λογοθεραπείας. Φέτος ήταν αφιερωμένη στις νευρολογικές διαταραχές παιδιών.

Φύλλο 91 - Ιούνιος 2010

Μια ξεχωριστή μητέρα*

Της ERMA BOMBECK

Φαντάζομαι τον Θεό να αιωρείται πάνω από τη γη και να επιλέγει τα εργαλεία για τη διατήρηση του γένους με μεγάλη επιμέλεια και σοφία.

Παρακολουθεί με προσοχή και μετά υπαγορεύει στους βοηθούς αγγέλους του, να σημειώσουν τις παρατηρήσεις του στο «μεγάλο Βιβλίο της ζωής»: Ανδρέας και Ελένη - αγόρι. Προστάτης τους ο Άγιος Νεκτάριος

Φύλλο 99 - Μάρτιος 2011

Ποιο πέρα είναι ένα σπίτι που καίγεται, κι ύστερα ένα άλλο και μετά το δικό σου

Γ. Ρίτσος.

Η αλήθεια που κρύβεται πίσω από τους παραπάνω στίχους ίσως να μην υπονοεί αποκλειστικά και μόνο την επανάσταση, αλλά μια πραγματικότητα που ξετυλίγεται μυστικά  υπόκωφα στην καθημερινότητά μας, και αφορά τις ζωές όλων μας, ειδικά εκείνων που έτσι στυγνά αποστασιοποιούνται στην αλήθεια του «τίποτε δεν είναι έξω από μας».

Φύλλο 90 - Μάιος 2010

Πάει έφυγε κι αυτή η σχολική χρονιά! Πέρασε γρήγορα μπροστά από τα μάτια μας χωρίς καλά καλά να το καταλάβουμε. Με αγωνίες και αγώνες για την κατάκτηση των «αυτονόητων», μια χρονιά γεμάτη δημιουργικότητα.

Φύλλο 98 - Φεβρουάριος 2011

Mε τρελές πυξίδες είμαστε εμείς οι γονείς των ξεχωριστών παιδιών στον εδώ μας μικρόκοσμο ή καλύτερα χωρίς πυξίδες. Απλά πάμε…

Φύλλο 89 - Απρίλιος 2010

Μπορεί το δικό μου μετερίζι να είναι η νοητική Αναπηρία και όχι η κινητική, και να έχω ως αρχή στη ζωή μου να μην ξεφυτρώνω ως τσουκνίδα σε ξένα χωράφια και να μην παίρνω θέση για πράγματα που δεν γνωρίζω,

Φύλλο 97 - Ιανουάριος 2011

Στον απόηχο της μέρας της διαφορετικότητας που φέτος ήταν διαφορετική από τις προηγούμενες χρονιές χωρίς τις εικόνες των αντιθέσεων άσπρου- μαύρου ,χωρίς τις σύνηθες δηλώσεις συμπονετικού συντηρητισμού και κολακευτικού λαϊκισμού καθώς και τις λοιπές εορταστικές φανφάρες που από περιστασιακό λάϊφ στάϊλ έχουν γίνει πια και τρόπος συνείδησης.

Κατόπιν εγκυκλίου προς τα υπουργεία, περιφερειακές νομαρχίες και εμπλεκόμενους φορείς πρωτοβάθμιας αυτοδιοίκησης που απέστειλε η ΕΣΑμεΑ αφουγκραζόμενη τα σημεία των καιρών και τα δεινώς παρεπόμενα της οικονομικής κρίσης που μαστιγώνει με ασύλληπτο μένος οικογένειες παιδιών με βαριές αναπηρίες όπως (Αυτισμός, σύνδρομο DOWN εγκεφαλική παράλυση) και που πληρώνουν καθημερινά αυτό το κοινωνικό και οικονομικό πακέτο, έδωσε δυναμικά το παρόν με τη διοργάνωση ενός Πανελλαδικού συλλαλητηρίου τιμής και αξιοπρέπειας για τη διεκδίκηση ενός κράτους δικαίου για την κοινωνία της ισότητας της ισονομίας για έναν κόσμο που όλοι ονειρευόμαστε.

Παρόλα αυτά δεν έλειψαν ούτε οι εκδηλώσεις σε άλλους νομούς και γεωγραφικά διαμερίσματα της χώρας με έξυπνα και εύστοχα συνθήματα όπως « Είμαι μοναδικός όμως δεν θέλω να είμαι μοναχικός», καθώς και οι γλυκανάλατες δηλώσεις επετειακού τύπου «ως είθισται» λόγω της ημέρας βεβαίως βεβαίως περί στήριξης προνοιακών δομών από συμπολίτες προάγοντας έτσι πελατειακού τύπου πολιτικές λες και η αγάπη, η αποδοχή, η ισότητα, δεν είναι εκ των έσω διεργασίες , αλλά πράγματα που στήνονται «εν μία νυχτί» ή καλύτερα μία επετειακή ημέρα για να χουμε κάτι να λέμε και να φαινόμαστε.

Η γνήσια αποδοχή από τον οίκτο όσο κι αν μπολιαστούν στο αίμα μιας κοινωνίας δεν συγχωνεύονται γιατί δεν ταιριάζουν. Είναι σαν να λέμε σαν το λάδι με το νερό που χωρίζουνε μεταξύ τους και επουδενί τρόπο νοθεύονται. ¨Έτσι κατά παρόμοιο τρόπο και οι αξίες δεν νοθεύονται όσο κι αν νερώνονται από τα δήθεν πατερναλιστικά διδάγματα. Το διαφορετικό εξακολουθεί ακόμη να κινείται σε μια σφαίρα απόκλισης- ταμπέλας – διαφοράς μειονότητας αλλά και μειονεξίας.

Δεν είμαστε ώριμοι για καταστάσεις που χαλάνε τα στάνταρ της καθημερινότητάς μας. Ούτε έτοιμοι να αφυπνίσουμε την «ωραία κοιμωμένη νοοτροπία μας, γιατί η απότομη εγρήγορση μίας τέτοιας επανεκκίνησης θα ρυτιδώσει την επιδερμίδα της που θρέφεται από δηλώσεις και κινήσεις του τύπου δίνουμε συμπονετικά τον οβολό μας σαν καλοί Σαμαρείτες .κάνοντας το φιλανθρωπικό μας καθήκον, καθαρίζουμε και ξαναγυρίζουμε στον ύπνο της συντηρητικής μας συνείδησης.

Ο δρόμος για τις μεγάλες αλλαγές σε στάσεις – ιδέες – νοοτροπίες έχει ακόμη πολύ ψωμί μπροστά του, και απαιτεί αντιστάσεις- βαθιές τομές- και ριζικές ανατροπές. Οι αλλαγές θεμελιώνονται σε υψηλές αξίες και προχωράνε μέσα από το όραμα και την προοπτική..

Αλλά τι τα θέλεις τι τα γυρεύεις , κι αυτά ως αξίες απαξιωθήκανε και μείνανε στα αζήτητα αν όχι στα άγνωστα…

Καλή χρονιά!

Φύλλο 88 - Μάρτιος 2010

Στις 26 Νοεμβρίου του 2009, μία εβδομάδα πριν τη Διεθνή γιορτή της Αναπηρίας, η Ευρωπαϊκή Ένωση κύρωσε την Συνθήκη των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα των ανθρώπων με αναπηρία, που είχε υπογράψει τον Μάρτιο του 2007.

Φύλλο 96 - Δεκέμβριος 2010

ΙΣΟ-ΡΟΠΩΝΤΑΣ με το συναίσθημα, εκείνο το γκρίζο φθινοπωρινό πυχτοσκότεινο απόγευμα στο κατάμεστο από κόσμο παλιό τελωνείο Χανίων με τα φλάς των φωτογραφικών μηχανών,

Φύλλο 87 - Φεβρουάριος 2010

‘Όσες φορές ο δρόμος μου με βγάζει στο, από 9ετίας ερειπωμένο, νοσοκομείο Χανίων, μία εικόνα φανταστική αλλά και πραγματική μπαίνει αυτόματα μπροστά στα μάτια μου. Η εικόνα των ευπαθών ομάδων να γαντζώνονται στους υγρούς μισοραγισμένους τοίχους.

Φύλλο 95 - Νοέμβριος 2010

Της καρδιάς μου το ρίσκο

Ο δικός μου ο παράδεισος δεν έχει σχέση με το απέραντο και την αιωνιότητα. Αντίθετα μάλιστα θα έλεγα ότι είναι τόσο συγκεκριμένος και ταυτίζεται τόσο πολύ με το τώρα που το μεταφυσικό στοιχείο φαντάζει στα μάτια μου σαν ένα ακόμη παιδικό παραμύθι.

Φύλλο 85 - Δεκέμβριος 2009

Κάθε χρόνο, όταν έρχεται η 3η Δεκεμβρίου, που στην παγκοσμιοποιημένη πλέον ελληνική συνείδηση έχει καθιερωθεί ως ημέρα των ατόμων με αναπηρία, το πρώτο πράγμα που μου έρχεται στο μυαλό είναι η ευαισθητοποίηση. Λες  και περιμένουμε εκείνη την ημέρα για να ευαισθητοποιηθούμε…

Και μετά ο διακόπτης γυρνάει αυτόματα ξανά στην αναισθησία…

Φύλλο 94 - Οκτώβριος 2010

Είναι γεγονός ότι δυσκολεύτηκα πολύ πριν ξεκινήσω τον προσανατολισμό μου, κι ο λόγος γιατί βρέθηκα αντιμέτωπη μπροστά σε δύο αντιφατικές καταστάσεις που κι εγώ η ίδια δεν μπορούσα να διαχειριστώ.

Φύλλο 86 - Ιανουάριος 2010

Όλοι μας λίγο ή πολύ έχουμε ακούσει, αλλά και κατ’ ιδίαν διαπιστώσει, τη δύναμη της εικόνας και την τεράστια επίδραση που ασκεί στην ανθρώπινη ψυχοσύνθεση.

Μία εικόνα λένε ισοδυναμεί με χίλιες λέξεις… Μία εικόνα μπορεί να καθηλώσει το νου, και να τον μαγέψει …  Ίσως να φανεί υπερβολικό, κι όμως μία εικόνα μπορεί αλλάξει άρδην τα πιστεύω ενός ανθρώπου…

Φύλλο 93 - Σεπτέμβριος 2010

Είναι ακόμη Αύγουστος ενώ το μολύβι νωχελικά αργά, προσπαθεί να γεμίσει αυτές τις γραμμές μη θέλοντας να χρονομετρήσει αντίστροφα σε πείσμα στην επικείμενη αγωνία που έρχεται κάθε Σεπτέμβρη,

Φύλλο 84 - Νοέμβριος 2009


Μπορεί να φανεί κάπως αναχρονιστικό όταν γράφει κανείς για πράγματα που έγιναν ένα χρόνο πριν και όλοι λίγο ή πολύ τα έχουν ξεχάσει…
"περσινά ξινά σταφύλια" μπορεί να πει κάποιος, το συγκεκριμένο θέμα όμως είναι μεν περσινό, αλλά η γεύση του κάθε άλλο από ξινή είναι μάλλον "γλυκόπικρη" θα έλεγα.