12152017Παρ
ΕνημέρωσηΠεμ, 09 Νοε 2017 11am

Φασκόμηλο Με Μέλι / Ιούνιος 2007 - φ.58

        
Η Φύση.  Ένα ποτάμι.  Η ομορφιά.  Η αγάπη της περιπέτειας.  Τα νειάτα. Η τύχη. Η ανευθυνότητα.
 
¨Ολα αυτά μαζί μπλέχτηκαν με χώμα και νερό.
 
Ένα κύμα, από εκείνα που μόνο η φύση ξέρει να φτιάχνει τα στροβίλισε και τα τσάκισε στις πέτρες.Μέρα μαγιού, μέρα άσχημη,μέρα απρόβλεπτων καιρικών φαινομένων.

Φασκόμηλο Με Μέλι / Μάιος 2007-φύλλο 57

        
Τι σχέση να΄χει ο Μάϊος του ’68 με το Μάη του 2007.Φασκόμηλο με μέλι.Ακόμα οι άνθρωποι ονειρεύονται.Ακόμα θέλουν μια γνήσια ζωή και όχι ένα κατασκεύασμά της.Όχι κάτι που να μοιάζει με ζωή μα να είναι επιφανειακό και αναλώσιμο.

Φασκόμηλο Με Μέλι / Ιούνιος 2006 - φ. 47

Μια φασκόμηλο μια μέλι και καλοκαίριασε.

Μια συμμορία παιδιών αχνίζουν στο αταίριαστο με το καλοκαίρι αφέψημα.Μια συμμορία παιδιών που είπε να δώσει τέλος στο όνειρο.Στο όνειρο μιας οικογένειας που με αποσκευές το όνειρο μιας καλύτερης ζωής έφυγε από την Αλβανία και εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα.

Φασκόμηλο Με Μέλι / Απρίλιος 2007-φ.56

        "Εντουάρτ". Μια ταινία ελληνική σκηνοθετημένη από μία ελληνίδα.Μια ταινία ελληνική γιατί "μιλάει" για την αιμοραγούσα πληγή των ελλήνων,τους αλβανούς.Μιά ταινία συγκλονιστική στην εικόνα της, στο λόγο της, στην ουσία και στην αλήθεια της.Μια αληθινή, απίστευτη σε πολλά σημεία της, ιστορία από έναν άνθρωπο που έζησε ανάμεσά μας και σήμερα εκτίει την ποινή του στις ελληνικές φυλακές.

Φασκόμηλο Με Μέλι / Μάιος 2006 - φ. 46

    
Μέλι και φασκόμηλο. Μέρα μαγιού.Νέοι απ’όλο τον κόσμο έπλεξαν το στεφάνι της ελπίδας.Η ειρήνη βρήκε φωνή και αυτός είναι ένας  σοβαρός λόγος για να παινεύεται  κανείς πως είναι νέος του σήμερα.
Το ευρωπαϊκό κοινωνικό φόρουμ διάλεξε τον ελληνικό Μάη αυτή τη φορά για να αποδείξει πως η κοινωνία των πολιτών είναι μονόδρομος μέσα στη σήψη, το ψέμα, την αναξιότητα και την απουσία προοπτικής.

Φασκόμηλο Με Μέλι / Μάρτιος 2007-φ.55

        
Γυναίκα μέλι. Γυναίκα φασκόμηλο. Γυναίκα φασκόμηλο με μέλι  άλλωστε της γυναίκας η καρδιά είναι μια άβυσσος. Για εκείνη που γιορτάζει.Επετειακά,λοιπόν.
 
 

Φασκόμηλο Με Μέλι / Μάρτιος 2006 -φ44

Μια φορά και έναν καιρό ήταν κάτι παιδάκια και ήταν απόκριες.Δύο ήταν οι κυριακές  που ενδιέφεραν αυτά τα παιδάκια.Αυτή που τρώνε κρέας και αυτή που τρώνε τυρί.Δεν τα ενδιέφερε βέβαια τι θα φάνε τη μία και τι την άλλη.Τα ενδιέφερε να ντυθούν μασκαράδες και να γυρίζουν στα σπίτια να χορεύουν, να κάνουν τρέλες, να πετάνε χαρτοπόλεμο και σερπαντίνες.

Φασκόμηλο Με Μέλι / Φεβρουάριος 2007 - φ.54

    Ελιά.Πρωτοβλάστησε  στην Ακρόπολη όταν η θεά Αθηνά χτύπησε στο βράχο το δόρυ της κατά τη φιλονικία της με τον Ποσειδώνα για την κατοχή και την προστασία της πόλης.Με κλαδί αγριελιάς στεφανώνονται οι Ολυμπιονίκες, πρόσωπα ξεχωριστής αλκής,ατομικής και κοινωνικής.Κατά την Αγία Γραφή,μετά τον κατακλυσμό το περιστέρι του Νώε έφερε στην κιβωτό φύλλο ελιάς.

Φασκόμηλο Με Μέλι / Φεβρουάριος 2006 - φ43

Το άκουσμα μιας δυσάρεστης είδησης μ’έφερε δέκα χρόνια πίσω. "Η δημοσιογραφική οικογένεια πενθεί για το θάνατο της δημοσιογράφου Νένιας Γλύπτη".Πριν δέκα χρόνια λοιπόν γύριζα με το δισάκι μου γεμάτο όνειρα από σταθμό εις σταθμό, από εφημερίδα σε εφημερίδα και από περιοδικό σε περιοδικό.

Φασκόμηλο Με Μέλι Ιανουάριος 2007 -φ.53

    Τα τριγωνάκια χτυπούσαν τ’αρχιμηνιά και αρχή χρονιά και οι τηλεοράσεις χτυπούσαν τα δικά τους κάλαντα ως συνήθως …Έδειχναν λοιπόν και ξαναέδειχναν, σαν να επρόκειτο για κάτι που θα ελύτρωνε την ανθρωπότητα τη νέα χρονιά,τη στιγμή που ο Σαντάμ Χουσείν πλησίαζε στην αγχόνη.

Φασκόμηλο Με Μέλι/ Ιανουάριος 2005-φ.42

Καλήν εσπέρα άρχοντες αν είναι ορισμός σας … Τα πιο όμορφα ώριμα Χριστούγεννα είναι τελικά εκείνα που περνά κανείς κοντά στα παιδιά.΄Ισως γιατί τη μέρα αυτή γεννήθηκε ένα Παιδί.Πέρασαν αρκετά χρόνια από εκείνα τα κάλαντα που λέγαμε παρέα οι φιλενάδες.Που λέγαμε για να γεμίσουμε λάδι τα τενεκεδάκια μας ή για να μαζέψουμε χρήματα για τα παιδιά της Αιθιοπίας.Η θύμηση αυτή είναι τόσο γλυκιά και τρυφερή όσο και το βίωμα το φετινό.Η κόρη μου τριών χρονών με το τριγωνάκι να λέει τα κάλαντα χωρίς να ξέρει τι ακριβώς είναι αυτά που της δίνουν.

Το ωραίο ήταν που γέμιζαν οι τσεπούλες.

Φασκόμηλο Με Μέλι/ Δεκέμβριος 2006 -φ.52

    Χριστούγεννα. Γιορτές. Για πόσους άραγε ; Για ποιους ; Για εκείνους που αγαπούν,για εκείνους που πονούν, για εκείνους που δυσκολεύονται,για εκείνους που ψωνίζουν,για εκείνους που ταξιδεύουν,για εκείνους που γλεντούν.Δεν είχα συνειδητοποιήσει ότι είχα γεννηθεί σε μια χώρα με τόσες αντιθέσεις.

Φασκόμηλο Με Μέλι / Δεκέμβριος 2005 - φ 41

Φωτιές έκαιγαν το Μισσιπή πριν από χρόνια.Ποιος το περίμενε πως στον επόμενο αιώνα φωτιές θα καίνε το Παρίσι, την πόλη του φωτός, των τεχνών και των γραμμάτων ; Την πόλη που για πρώτη φορά έγινε λόγος για τα δικαιώματα του ανθρώπου ; Η πόλη καίγεται και η κυκλοφορία διακόπτεται μετά τις 8 μ.μ. Δικτατορία στην Ελλάδα μου φέρνει.Εκείνη φοβόταν τη συνάντηση έστω και δυο ανθρώπων που θα οργάνωναν την ανατροπή της!Η Γαλλική κυβέρνηση τι φοβάται άραγε; Οι υπόλοιπες Ευρωπαϊκές Κυβερνήσεις γιατί είναι σε επιφυλακή ;Αφού δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις έχουν τι φοβούνται ;

Φασκόμηλο Με Μέλι / Νοέμβριος 2006-φ.51

    Φασκόμηλο αχνίζει και πικραίνει την ελληνική κοινωνία.Οι δάσκαλοι απεργούν σχεδόν δύο μήνες.Τα σχολεία μυρίζουν ερημιά.Οι αυλές σιωπήσαν.Οι μικροί μαθητές μουχλιάζουν μπροστά στις τηλεοράσεις, οι γιαγιάδες επιστρατεύτηκαν για τη φύλαξη τους.Σαν να μπλόκαρε η ζωή.Στο χορό μπήκαν και οι καθηγητές. Οι καταλήψεις ευκαιρία βρήκαν να ανθίσουν.

Φασκόμηλο Με Μέλι / Νοέμβριος 2005 -φ40

Η 28η οκτωβρίου ήταν η αφορμή.Οι Αντιστασιακοί ήταν η κεφαλή της παρέλασης.Μια παρέα
παππούδες, ήρεμοι  μα και συννεφιασμένοι. Γνοιασμένοι θα έλεγε κανείς.Οι θύμησες ίσως μια μέρα σαν και αυτή.
 
Οι μέρες μας, οι έλληνες έχουν περιφρονήσει τον αντιστασιακό όπως άλλωστε πολλές άλλες έννοιες και ανθρώπους που έδωσαν και δίνουν κάτι από τον εαυτό τους σε αξίες.Οι νεώτεροι άνθρωποι μιλούν για πόλεμο με μια άνεση τηλεοπτική σαν όλα να τα προστατεύει το "γυαλί".

Φασκόμηλο Με Μέλι / Οκτώβριος 2006 - φ.50

    Μια συζήτηση για τις οικιακές βοηθούς κέρασε φασκόμηλο τη σκέψη μου. 3000 ευρώ πρέπει να δώσει ο ουκρανός που λαθραία θα έρθει στην Ελλάδα.Στην πορεία για την Ελλάδα,στριμωγμένος μαζί με ο Θεός μόνο ξέρει τι στην καρότσα κάποιας νταλίκας, προκύπτει πως χρειάζονται και άλλα χρήματα αλλιώς η ελπίδα μιας  καλύτερης ζωής σβήνει. Που θα βρεθούν όμως τόσα χρήματα ;

Φασκόμηλο Με Μέλι / Οκτώβριος 2005 - φ.39

Τυφώνες σαρώνουν την πανίσχυρη όπου γης χώρα.Ανθρώπινες ζωές,κόποι και όνειρα  ανεμοστροβιλίζονται στη δίνη της φύσης.Το πετρέλαιο ανεβαίνει.Η κινητήριος δύναμη ακριβαίνει. Καιρός για άλλες πηγές ενέργειας που σε άλλους καιρούς φάνταζαν περιττή πολυτέλεια.

Φασκόμηλο Με Μέλι / Σεπτέμβριος 2006-φ.49

    Βοριοανατολικό και βοριοδυτικό αεράκι ακολούθησε τον αυγουστιάτικο καύσωνα σαν να ήθελε η δροσιά να σιγοντάρει την επιστροφή στη ρουτίνα.Η ζωή αφήνει τη νωχέλεια σε κάποια αμμουδιά ή στο θρόισμα των φύλλων κάποιου δάσους και προχωρεί.Κι είναι σαν να ξεκινά πάλι από την αρχή.Τα γεγονότα γεμίζουν εικόνες, ήχους και κουβέντες το σαλόνι, η κουζίνα μυρίζει λαδερά φαγητά και η ώρα του ύπνου και του ξύπνιου βρίσκει το ρυθμό της.

Φασκόμηλο Με Μέλι / Σεπτέμβριος 2005 - φ.38

Το φεγγάρι στη λίγοση ανεβαίνει ανάμεσα στα κυπαρίσσια και στις σκιές. Εκείνο στον ουρανό   λάμπει μα η γης είναι σκοτεινή γεμάτη σκιές. Ο άδικος θάνατος ταξιδιώτης τη μαυροφορεί κι οι πυρκαγιές και οι πλημμύρες την παραδέρνουν. Έποικοι ξεριζώνονται οι άνθρωποι μα και οι θεοί τρελάθηκαν.

Φασκόμηλο Με Μέλι / Ιούλιος-Αύγουστος 2006-φ.48

    
Μπάλα είναι και γυρίζει.Έφερε τα πάνω κάτω.
 
Έστειλε νωρίς στο σπίτι τους τα φαβορί και έπαιξε με την υστεροφημία ενός κορυφαίου.
 
Ποδόσφαιρο συντηρητικό με το φόβο της ήττας.
 
Το θέαμα λιγοστό.
 
Ο Μαραντόνα στις κερκίδες.Ο Ζιντάν στο φινάλε της καριέρας του.

Η Αφορμή

Σήμερα επιτέλους το κατάλαβα. Μετά από τόσο καιρό. Η γνώση μου αποκαλύφθηκε ενώ προχωρούσα με προσεκτικά βήματα ανάμεσα στο τεράστιο πλήθος του ισογείου προς ένα από τα δεκάδες ασανσέρ που θα με οδηγούσε στο χώρο εργασίας μου, χαμένος στις πρωινές τετριμμένες σκέψεις μου. Τόσα χρόνια προσπαθούσα να ανακαλύψω τι ήταν αυτό που κυρίως με ενοχλούσε – καταντώντας το τελευταίο διάστημα σχεδόν τυραννική εμμονή- σε όλη αυτή την πρωινή διαδικασία μέχρι να φτάσω στα λίγα τετραγωνικά του γραφείου μου. Δεν ήταν ο συνωστισμός, η τεχνητή ευγένεια στα όρια επιδημικής υστερίας ή "ο φόβος του πλήθους" όπως με κατανόηση που βρωμούσε υποτιμητική συγκατάβαση από χιλιόμετρα μακριά είχε προτείνει ο ψυχολόγος της Εταιρείας, τον οποίο μας προέτρεπαν να επισκεπτόμαστε ανά τακτά χρονικά διαστήματα παρακρατώντας μας έτσι κι αλλιώς ως αντίτιμο ένα μικρό ποσό από τη μηνιαία αποζημίωσή μας.