12172017Κυρ
ΕνημέρωσηΠεμ, 09 Νοε 2017 11am

Φασκόμηλο Με Μέλι / Ιούλιος-Αύγουστος 2005 - φ.37

Μίκης.Να μια προσωπικότητα φασκόμηλο με μέλι.Ένα πρόσωπο τόσο γλυκό όσο και αγέρωχο, ανεξάρτητο, σκληρό, ανθεκτικό, ευαίσθητο μα τόσο ελληνικό όσο εννοεί η έννοια Ελλάδα.Μεγάλη ιστορία το μέλι του.Έχει γλυκάνει αστείρευτο ανθρώπους όπου γης.Το μέλι αυτού του ανθρώπου είναι η μουσική του έμπνευση.Οι μέλισσές του τρύγησαν τα λουλούδια στην Ελλάδα της Ιωνίας μα και τα μοσχολούλουδα των Λευκών Ορέων.Συνάντησαν όμως και τα ξερολούλουδα των βράχων που έμελλε να φιλοξενήσουν τρυφερά κάποιους εξόριστους .


Φασκόμηλο Με Μέλι / Ιούνιος 2005 - φ.36

Ο λαός δεν ήξερε.Ο λαός δεν έμαθε. Η Βουλή αποφάσισε.Το πολιτειακό ζήτημα δεν το γνώρισαν και δεν το γνωρίζουν οι πολίτες εντούτοις η χώρα τους προσπαθεί να πείσει και τους πολίτες άλλων Ευρωπαϊκών χωρών να ψηφίσουν θετικά.Το Ευρωσύνταγμα πήρε το οκέι της Ελλάδας ερήμην των Ελλήνων.Ας μου πει ένας το γιατί

Φασκόμηλο με Μέλι - Μάϊος, Ιούνιος 2004 / Φ.25

"Ένα όχι θα με πείραζε δε λέω και θα μ’ έκανε νύχτες να κλαίω", έτσι λέει το τραγούδι.Φανταστείτε τώρα να είναι και λαϊκό το "όχι"… "Ποιον θα πείραζε"  θα ρωτήσετε τώρα.Τον Ιμπερ το γίγαντα φυσικά . Ποιος είναι αυτός θα ρωτήσετε πάλι.Είναι ένας γίγαντας που κάθε εβδομάδα περνά από το χωριό των ανθρώπων και  παίρνει ό,τι  πιο όμορφο, πιο φρέσκο, πιο χρήσιμο έχουν  μαζέψει με πολύ κόπο και ιδρώτα οι άνθρωποι. Αυτό συμβαίνει ξανά και ξανά μέχρι που μια μέρα οι άνθρωποι κατασκεύασαν μια  παγίδα, του την έστησαν και του έσπασαν το κεφάλι. Έτσι έλεγε το παραμύθι και εγώ πάντα θα θυμάμαι τα ανθρωπάκια να πανηγυρίζουν γύρω από το καρούμπαλο στο κεφάλι του γίγαντα.Ιμπερ τον έλεγαν το γίγαντα και  χρειάστηκαν γύρω στα είκοσι πέντε χρόνια για να  συνειδητοποιήσω πως ο μπαμπάς,ο πονηρός, για να καταλάβω τι σημαίνει Ιμπεριαλισμός, μου είχε αγοράσει αυτό το παραμύθι.

Φασκόμηλο Με Μέλι / Μάΐος 2005 - φ.35

   Υπάρχει μια γιορτή που εκατό τοις εκατό θα την ξεχάσει ο εορτάζων ή σωστότερα η εορτάζουσα.Θα έχει ξεχάσει να ντυθεί όμορφα, να φτιάξει γλυκά.Ο λόγος ύπαρξής της εορτής είναι και το εμπόδιο για να εορταστεί.Τα παιδιά.Δυο μωρά κάνουν την ύπαρξη της εορτής επιτακτική μα και ανώφελή καθώς κανείς δε θα τη θυμηθεί!Λοιπόν!Κανείς δεν μου είπε χρόνια πολλά.Κανείς δεν μου πρόσφερε λουλούδια. Κανείς δε μου έδωσε παραπάνω φιλιά. Κανείς δεν μου έκανε πιο σφικτή αγκαλιά λόγω της ημέρας.Κι όμως εγώ γιόρταζα.

Φασκόμηλο με Μέλι - Απρίλιος 2004 / Φ.24

Μέλι δεν έχω και το φασκόμηλο ανθίζει μωβ για να πενθεί στο παρτέρι …
Χαρτιά, χαρτιά, χαρτιά. 9000 σελίδες.Ποιος θνητός να τις μελετήσει, ποιος θνητός να τις ελέγξει,ποιος θνητός υπεύθυνος θα τις υπογράψει.9000 σελίδες είναι το σχέδιο.Τώρα εξόντωσης είναι δεν είναι θα σας γελάσω.Ποιος θα είναι εκείνος που θα υπογράψει και θα πάρει την ευθύνη του μέλλοντος στα χέρια του ; Ο λαός ; Μα πόσα ξέρει ο έρμος από αυτές τις 9000 σελίδες ; Ή μήπως αποφάσισαν να τον ρωτήσουν ακριβώς για να πεί όσα δε γράφουν αυτές οι πολύτιμες σελίδες ;Ο λαός πάντα άλλωστε ξέρει …Το συναίσθημα και η λογική του δε λάθεψαν πολλές φορές μα είναι και φορές που εγώ δε θα ΄θελα να ήμουν στη θέση του.Όπως τώρα ο λαός της Κύπρου καλείται να πει ένα ναι ή ένα όχι σε όσα οι υψηλά ιστάμενοι λένε σε 9000 σελίδες …

Φασκόμηλο Με Μέλι / Απρίλιος 2005 - φ.34

Γρηγόρης Μπιθικώτσης.Κάτι απ’τον αχό της γης. Κάτι από το τρίξιμο των κορμών των δέντρων.Κάτι απ’το χάδι της άμμου πάνω στο ανθρώπινο σώμα.Κάτι από τη μπέσα του ανδρός. Κάτι απ’τα χείλη της Ρωμιοσύνης.Κάτι απ’το τσαγανό της ζωής που τραβά την ανηφόρα.
Κάτι απ’το πέταγμα του χελιδονιού που φέρνει την ανοιξη. Κάτι απ’τον ήλιο της δικαιοσύνης.Κάτι απ’τη βάρκα στο γιαλό.Κάτι απ’το δόξα τω θεώ της κάθε μέρας.
Κάτι απ’τη Δραπετσώνα των ανθρώπων.Κάτι απ’το θρήνο της μάνας.Κάτι από το πανηγύρι μας.Κάτι από το γλέντι της δημοκρατίας.Κάτι απ’τον πόνο της ιστορίας στην εξορία.Κάτι απ’τον καϋμό του έρωτα Κάτι απ’την αλήθεια μας.Κάτι απ’τη λαϊκότητά μας.
Κάτι απ’τον ακριβό ποιητικό λόγο που έγινε τραγουδάκι στα χείλη του Έλληνα.

Ισπανία, Μάρτιος 2004

Τρόμος, φρίκη, θάνατος αθώων. Το πένθος βαρύ. Μα ως πότε θα έμεναν τα εγκλήματα ατιμώρητα; Τα εγκλήματα των γονέων εννοώ. Των εξουσιαστών. Των  ηγετών που λησμονούν πως κυβερνούν ένα λαό. Θυμούνται πως από κάπου εξαρτώνται, πως κάποιοι είναι ισχυροί και κάποιοι ισχυρότεροι. Μόνο αυτό, ταιριασμένα αρμονικά με τη ματαιοδοξία της εξουσίας. Μέχρι και ο Πιλάτος ένιψε τα χέρια του μα κάποιοι σύγχρονοι ποδηγέτες τα βουτούν ανένοχα, απ’ότι αποδεικνύουν τα χαμόγελα και οι χειραψίες, στο αίμα. Αιμοδιψείς όσο και "πολιτισμένοι". Αιμοχαρείς  όσο και ανεύθυνοι.Αιμοσταγείς όσο και γελοίοι. Κι είναι τόσο μικρή η απόσταση μεταξύ του γελοίου και του τραγικού που η ανθρωπότητα ζει στην παράνοια. Θρηνεί σαν άλλη Παναγιά τα παιδιά της.

Φασκόμηλο Με Μέλι - Μάρτιος 2005 / φ.33

8 Μαρτίου.Γυναίκα.Φασκόμηλο και μέλι η γιορτή.Πίκρα και ζάχαρη η ζωή της. Τα δικαιώματά της διεκδικεί και τη μέρα αυτή τιμητική την έχει.Ο φεμινισμός λένε ξόφλησε και οι γυναίκες ισότιμα γεύονται τη ζωή.Εγώ πάλι άλλα σκέφτομαι. "Τα πάντα ρει" έλεγε ο Ηράκλειτος.
 
Η μια αλλαγή έφερε την άλλη.Ο ανώτερος άνδρας της δικής μου εποχής είναι εκείνος που σε μια παλιότερη θα λογίζονταν κατώτερος.Λεφτά παραπάνω έπαιρνε και παίρνει μα δε λογαριάζει η κοινωνία τα λεφτά που κερδίζει η γυναίκα που μεγαλώνει τα παιδιά της και μένει στο σπίτι.Είναι πολλά, μα περισσότερα είναι εκείνα που κερδίζει μια γυναίκα που για κάποιο διάστημα μένει στο σπίτι για να μεγαλώσει τα παιδιά.Γεύεται την αγάπη μα και τον στεναγμό  κάθε στιγμή, μετρά δυνάμεις και αδυναμίες, αναλογίζεται και αναπολεί,σχεδιάζει και ονειρεύεται,γελά μα και κλαίει,σκέφτεται τι είχε,τι έχασε, τι κέρδισε και αποφασίζει.
 

Φασκόμηλο με Μέλι - Ιανουάριος 2004 / Φ.21

Καλή χρονιά γεμάτη μέλια, γλύκα και φιλιά.Θά’θελα γεμάτη γλύκα να είναι η έναρξη της καινούριας και πολυσυζητημένης χρονιάς μα αντί γι’αυτό μας έφαγαν τα έκτακτα δελτία.Τρομάρα δηλαδή.Τι έγινε πάλι ; σκέφτεται ο κάθε τηλεθεατής,ακροατής.Τίποτα φίλοι μου δεν έγινε.Ο Γιωργάκης μπαίνει στο αεροπλάνο, βγαίνει από το αεροπλάνο,μπαίνει στο σπίτι του,βγαίνει απ’το σπίτι του, κάποιος μπαίνει στο σπίτι του, κάποιος βγαίνει από το σπίτι του,κάποιος πέρασε απ’το γραφείο του.Τέτοια συνταρακτικά γεγονότα …
Πριν μια δεκαετία λέγαμε ότι η πολιτική ζωή άλλαξε,οι άνθρωποι θα συλλογιούνται ιδέες και τα πρόσωπα δεν θα έχουν πια ρόλο.Θα μετρούν οι πράξεις.Οι δεινόσαυροι αποστρατεύτηκαν και η δημοκρατία θα έβρισκε το αληθινό της πρόσωπο μακριά από προσωπολατριές και παρελθοντολογίες.Το 2004 μπήκε γεμάτο βιογραφικά, γεμάτο Καραμανλή,γεμάτο ζεϊμπέκικα και Παπανδρέου.Μπήκε φορτωμένο ιστορικές αναφορές και παρελθόν.Ανησυχώ γιατί οι δεινόσαυροι και ως απολιθώματα είναι σημαντικοί …Να κεράσω φασκόμηλο το παρελθόν που αναστήθηκε μπας και ηρεμήσει γιατί φάντασμα είναι αυτό ποτέ δεν ξέρεις (!) ή να βουλιάξω ξέγνοιαστα στη μελείρητη πολιτική κενολογία, στα μειλίχια βλέμματα των πολλά υποσχόμενων (;)πολιτικών ;
Φασκόμηλο με μέλι η πολιτική ζωή.Γλυκόπικρη η έγνοια του ευσυνείδητου ψηφοφόρου γιατί ξέρει πως τίποτα δεν ξέρει μα πρέπει να ψηφίσει.Και ξέρει πως και πάλι κερδισμένος θα είναι ο λαός …Ξέρει πως θα ζυγώσει την κάλπη με μισή καρδιά και πως ότι κι αν ρίξει μέσα δε θα είναι αυτό που λέει η καρδιά του μα η ανάγκη να ασκήσει τη δημοκρατικό του δικαίωμα για να μην το απαξιώσουν και αυτό.Μια γουλιά ακόμα φασκόμηλο ; Είναι γεμάτη η τσαγιέρα …   

Φασκόμηλο Με Μέλι - Φεβρουάριος 2005 / φ.32

Δικαιοσύνη, ιεροσύνη,Χριστιανοσύνη.Ρούχα μαζί που πλύθηκαν και έχουνε γίνει ροζ,το θυμάστε το τραγούδι .Το χρήμα,οι αδυναμίες των ανθρώπων. Η ζέστη, τα λόγια του παπά,τη θυμάστε την ταινία.Τι να λέμε τώρα.Εκφάνσεις σήψης της κοινωνίας.Περίεργο,όταν ένας άνθρωπος παθαίνει σηψαιμία πεθαίνει εκτός κι αν τον σώσουν τα φάρμακα και οι προσπάθειες των γιατρών.

Φασκόμηλο με Μέλι - Δεκέμβριος 2003 / Φ.20

Ένας κόκκινος γυάλινος άγγελος γεμάτος χριστούγεννιάτικα φωτάκια έγινε η αιτία  για σκέψεις φασκόμηλου.Το μέλι της ζωής μου, η κόρη μου, μόλις το αντικρύζει το ζυγώνει και απλώνει το χεράκι της να το αγγίξει.Είπα "μη" και άρχισε να κλαίει.Ξανασκέφτηκα την ανόητη απαγόρευση και έφερα τον άγγελο κοντά της.Τον ακούμπησε και χάιδεψε τα αστέρια που κρατούσε .Της  είπα πως "καίει"  και έβαλε τα χεράκια της μπροστά για να ζεσταθεί.Της εξήγησα τι είναι αυτό το παιδάκι με τα φτερά.
Με κοίταξε, όπως όταν της λέω την κοκκινοσκουφίτσα, και συνέχισε να παίζει απαλά με τα εύθραυστα αστεράκια.Σκέφτηκα πόσα "μη"  και απαγορεύσεις άσκοπα θα πω και πόσα "μη" θα υποτιμήσω.Πόσα λάθη μητρικά θα κάνω ενώ τα πράγματα τελικά είναι απλά.
 

Φασκόμηλο Με Μέλι - Ιανουάριος 2005 / φ.31

Μέρες γιορτινές.Μέρες φωτεινές. Μέρες άγιες.
 
Το τραπέζι μας μπορεί να ήταν γεμάτο μέλι και σιρόπι γιορτινών γλυκών .Ζάχαρη και μέλι και καρύδια. Ρόδια και γούρικες ευχές πασπαλισμένα με άχνη ζάχαρη και κοπανισμένα αμύγδαλα.Όμως όλη αυτή η γλύκα ανακατεύτηκε με την πίκρα του φασκόμηλου.Με την αλμύρα του νερού.Με τη μανία της θάλασσας που αγριεύτηκε απ’το θυμό της γης.Βρυχήθηκε η γης εκεί μακριά και η περιστροφή της,η ανάσα της κόπηκε για ένα λεπτό.Μαζί σταμάτησαν να ανασαίνουν χιλιάδες ψυχές.Σταμάτησε το ρολόι του χρόνου για χιλιάδες ζωές.

Φασκόμηλο με Μέλι - Νοέμβριος 2003 / Φ.19

Η Πολίτικη κουζίνα  δε γνωρίζω αν περιέχει φασκόμηλο ούτε αν περιέχει μέλι.Έχει όμως ουσία και νοστιμιά μοναδική.Κυριολεκτικά και μεταφορικά.Μυημένη εγώ στα μυστικά και στα αρώματά της είδα την  ταινία και σκέφτηκα  ελληνικά. Των ημερών η σκέψη  άλλωστε είχε πολύ "πατριώτη". Πολύς πατριωτισμός διάχυτος στα ΜΜΕ.Η  κουβέντα αφορούσε   έναν έφηβο ξένο  στη χώρα της ομηρικής  φιλοξενίας.Ομηρικές και οι αντιπαραθέσεις και το ζουμί ;Θα μου πείτε διάλογος είναι αντιθέσεις θα έχει.Ναι μα το μέλι δε βλέπω.Κάπως  έτσι δεν πρέπει να τελειώνει μια κουβέντα ; Εγώ βλέπω το παγκόσμιο να  συρρικνώνεται σε  εθνικιστικό, το λογικό να γίνεται παράλογο .Η  αντίσταση στο φασισμό αποκτά     τα χρώματα της γαλανόλευκης και ο έλληνας για μια ακόμα φορά κομπάζει για τον ηρωισμό του.

Φασκόμηλο Με Μέλι - Δεκέμβριος 2004 / φ.30

Ένας άνδρας και μια γυναίκα περπατούν μέσα στη νύχτα καβάλα σ’ένα γαϊδουράκι.Η γυναίκα είναι έτοιμη να γεννήσει. Είναι κυνηγημένοι.Μέχρι που βρίσκουν ένα στάβλο. Τα ζώα ξεκουράζονται και η καταλλαγή της ανάσας τους ζεσταίνει την ατμόσφαιρα.Τη γαλήνη της νύχτας έρχονται να στολίσουν πέπλα χιονιού.Η γυναίκα γεννάει και τυλίγει πρόχειρα το μωρό.Οι ανάσες των ζώων είναι η πιο ζεστή κουβερτούλα.Ένα αστέρι λάμπει στον ουρανό και δείχνει το δρόμο σε τρεις μάγους.Χρυσό, λιβάνι και σμύρνα κουβαλούν στο μικρό που γεννήθηκε.Οι άγγελοι συρρέουν στη φάτνη και οι βοσκοί προσκυνούν.Κάτι μαγικό συμβαίνει.Ένα παιδί γεννήθηκε.Μια μάνα πόνεσε.Ένας πατέρας συμπαραστάθηκε.
 

Φασκόμηλο με Μέλι - Οκτώβριος 2003 / Φ.18

Το μέλι  βρήκε το δρόμο του στα βάζα.Τα  σταφύλια ωρίμασαν.Ο άνθρωπος τα γεύεται.Τα  ξεζουμίζει για να μεθύσει με την απαραίτητη χαρά που συνοδεύει αυτό το υπέροχο ζουμί.Λίγο από αυτό το βράζει μέχρι που μυρίζει πετιμέζι και   φανταστική φυσική γλύκα.Με λίγο αλεύρι και σπάταλα καρύδια και κανέλες και σουσάμι η γειτονιά γλείφει τα δάκτυλά της για μουσταλευριά    .Αθάνατες γεύσεις, διονυσιακές μυρουδιές .Ακόμα και τα στράφυλλα μοσχοβολούν κι ας βράζοοουν στο ζουμί τους.Χαίρονται που θα μεθοκοπούν  οι κρητικοί με τη συνοδεία αφράτων αμύγδαλων.

Φασκόμηλο Με Μέλι - Νοέμβριος 2004 / φ.29

Φωνές πίσω από μια σιδερόπορτα που έμελλε να γίνει ένδοξη στις 17 του τρίτου μήνα του φθινοπώρου.
Φωνές Ανθρώπων.
Φωνές σημερινές βυθισμένες σε μια κούπα φασκόμηλο με μέλι.Γλυκόπικρες.
Ο κόσμος γέμισε φωνές.
 .
.

Φασκόμηλο με Μέλι - Σεπτέμβριος 2003 / Φ.17

Ο Αύγουστος  αργοφεύγει με τη συνοδεία της καλοκαιρινής  λαύρας προδίδοντας τα μελτέμια .Τα μελίσσια    δούλεψαν σκληρά για  να βρούμε μέλι και να γλυκάνουμε ό,τι καλοκαιριάτικα μας πίκρανε.Μόνο  που η πίκρα  επιμένει  να ακολουθεί τη γεύση του μυαλού μου που περιπλανήθηκε στην κρητική επαρχία.

Φασκόμηλο με Μέλι - Οκτώβριος 2004 / Φ.28

 
Γεύομαι το μέλι πίνοντας φασκόμηλο.
Όταν γεννιέται ένα παιδί ένα φως γεννιέται. Ένα φως, μια  ελπίδα, μια χούφτα όνειρα, μια γουλιά ουρανός, μια αγκαλιά μέλλον.
Όταν χάνεται ένα παιδί μια γωνιά της γης σκοτεινιάζει.
Μια ακτίνα φωτός σβήνει, μια ελπίδα πεθαίνει, ένα όνειρο παύει, ένα σύννεφο δακρύζει, το μέλλον χάνει ένα γονιό.
Όταν γεννιέται ένα παιδί η σιωπή ξεσπάει σε σιωπηλά δάκρυα χαράς.
Όταν όμως χάνεται στις εθνικές οδούς η σιωπή ξεσπάει σε κραυγές ή φλυαρεί ασελγώντας στο όνομα της αποκλειστικής τηλεοπτικής κάλυψης.
 

Φασκόμηλο με Μάλι - Ιούλιος, Αύγουστος 2003 / Φ.16

Ένα ξαφνικό γεγονός. Ένας θάνατος ενώ η ζωή κυλά μέσα στα όνειρα και τα σχέδια σταματά το χρόνο. Ξεχνάς τη μέρα, την ημερομηνία, το μήνα και ό,τι καθημερινό εκείνη τη στιγμή σε τυραννούσε. Ο χρόνος που ποτέ δε σταματά, ξαφνικά κοντοστέκεται. Δεν είναι το δέος μπροστά στο γεγονός του θανάτου που με προκαλεί να γράψω αυτά τα λόγια, δεν είναι ο φόβος μπροστά στο άγνωστο και ο σεβασμός μπροστά στο νεκρό μα είναι η πίστη μου πως οι νεκροί είναι οι καλύτεροι υπερασπιστές της ζωής. Είναι εκείνοι που θυμίζουν στους ζωντανούς πως η ζωή είναι ό,τι πράττουμε, ό,τι αγαπάμε, ό,τι δίνουμε.

Φασκόμηλο με Μέλι - Σεπτέμβριος 2004 / Φ.27

Οι Ολυμπιακοί αγώνες. Το μήνυμα. Τα νιάτα. Η ελπίδα πως όλη η ανθρωπότητα μπορεί να γιορτάζει μαζί, να αγκαλιάζεται, να συγκινείται για ό,τι πέτυχε ή για ό,τι δεν κατάφερε. Το φως.
Πολλοί λένε πως το πιο εύκολο πράγμα στη ζωή είναι η ελπίδα.  ’λλοι πάλι θεωρούν πως η ελπίδα είναι ό,τι πιο δύσκολο.Σε καιρούς μάλιστα που το κακό είναι είδηση και γίνεται κτήμα μας στο λεπτό ενώ το καλό είναι βαρετό έως και αδιάφορο νέο, η ελπίδα είναι άπιαστο πουλί.Αυτές τις μέρες των Ολυμπιακών το φασκόμηλο και το μέλι ανακατεύονται. Το ντόμπιγκ και η προσπάθεια εναλλάσσονται πικραίνοντας και γλυκαίνοντας τους ανθρώπους όπου γης. Τα Ζέπελιν βολτάρουν ενοχλητικά, οι κάμερες έχουν τα μάτια τους δέκα τέσσερα.

Φασκόμηλο με Μέλι - Ιούνιος 2003 / Φ.15

Τα βράδια η ζέστη κατασιγάζει και η δροσερή καλοκαιρινή νύχτα παίρνει το λόγο. Κάτι τέτοια βράδια η δουλειά έρχεται σε δεύτερη μοίρα.Οι έγνοιες μπορούν να περιμένουν ως το πρωί και οι αναπαυτικές καρέκλες στον κήπο ή στην βεράντα έχουν την τιμητική τους.Ωραίο πράγμα να αδειάζει ο νους του ανθρώπου γιατί μπορεί και σκέφτεται.
Κατι τέτοιες ώρες ηρεμεί ο νους του ανθρώπου και μπορεί να ονειρεύεται.’σκοπος χρόνος θα’ λεγε κανείς μα τόσο σκόπιμος που χωρίς αυτόν ο άνθρωπος θα βάδιζε χωρίς σκοπό στη ζωή.Και αυτό είναι ζητούμενο σήμερα.Λέγεται μάλιστα πως οι νέοι δεν ξέρουν που πάνε.Πόσοι από εκείνους που υποστηρίζουν κάτι τέτοιο σκέφτηκαν ότι οι νέοι μπορεί να έχουν χάσει τον προσανατολισμό τους γιατί απλούστατα δεν πρόλαβαν να σκεφτούν αλλά βρέθηκαν στο δρόμο που άλλοι τους έβαλαν γιατί σκέφτηκαν ή προνόησαν, όπως υποστηρίζουν, γι’ αυτούς. Από νωρίς λειτουργούν ως ενήλικες που έχουν ανειλημμένες υποχρεώσεις προκειμένου να ζήσουν ένα "λαμπρό" μέλλον. Οι νέοι είναι πολύ εργατικοί και οι γονείς υπερήφανοι που το παιδί τους ανταποκρίνεταιι σε όλα με επιτυχία. Τα παιδιά δε χαζεύουν, δε παίζουν, και σε πολλές περιπτώσεις δε ζουν την υπέροχη αφέλεια που τα κάνει παιδιά.Χαμένος χρόνος λένε οι γονείς. τελικά τα κέρδη της εργατικότητας των παιδιών μετριούνται σε χρήμα, σε μπόνους, σε χαρτιά. Μα οι ψυχές είναι άδειες, διψασμένες για χαρά, για παιχνίδι, για όνειρα. Ετσι οι νέοι γίνονται πρόωρα παππούδες,γιαγιάδες ή απλώς προβλέψιμοι …
Μα το μέλλον που ελπίζουμε γι’αυτό το λόγο το ονειρευόμαστε, γιατί δεν είναι προβλέψιμο.Κι όσο σκέφτομαι ότι μπορεί να σερβίρω στο παιδί μου "προμαγειρεμένο" μέλλον, χωρίς άγνωστο, έκπληξη και προκλήσεις γίνομαι πιο αρνητική στο να ονειρεύομαι το μέλλον του και προτιμώ να κοιτάω τα αστέρια έτσι …άσκοπα μα τόσο σκόπιμα …